கடவுளை தேடி... -5

Posted by இவன்... , Labels: Thursday, October 18, 2012 8:49 AM

கடந்த அத்யாயத்தில் எழுதியவற்றின் சாத்தியங்களில் சந்தேகம் உள்ளவர்களுக்கு  ஒரு சம்பவத்தை பகிர்கிறேன்..

இரண்டாம் உலக யுத்தம் நடந்த சமயத்தில், தெற்கு பசிபிக் கடலில், உலக நாகரிகத்தின் நிழல் கூட படியாத ஒரு தீவினில், நேசப்படை, ஆயுத தளவாடங்களை தேக்கிவைக்க உபயோகித்தனர். மனிதர்கள், விமானத்தில் வருவதையும் போவதையும் அந்த தீவில் வாழ்துவந்த பழங்குடி இனத்தவர் கவனித்தனர். புதிய மனிதர்களின் உடை, ஆயுதங்கள், பறக்கும் ஊர்திகள் எல்லாம் அந்த பலகுடியினரின் கற்பனையில் கூட இடம்பெறாதவை.

போர் முடிந்ததும் தளவாடங்கள் யாவையும் எடுத்துக்கொண்டு நம்மவர்கள் ஊர் திரும்பி சில காலங்களுக்கு பின், அங்கு சென்ற ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கு வியப்பு காத்திருந்தது.

அங்கிருந்த பழங்குடியினர், வானத்தில் இருந்து வந்த மனிதர்கள் கடவுளர் என்று நம்பிக்கொண்டு இருதனர். வானத்தில் ஏதேனும் விமானம் தென்பட்டால் அதை விழுந்து வணங்கி வந்துள்ளனர். அந்த தீவில் கிடைக்கும் மூங்கில், நார், கோடி போன்றவைகளைகொண்டு விமானம் போல் மாதிரியை உருவாக்கி, இதை கண்டு கடவுளர் மீண்டும் நம் தீவிற்கு வரமாட்டார்களா என்று தினம் வானம் பார்த்து காத்திருந்தனர்.

இது தான் மனித மனம்...

சில நுற்றாண்டுகளுக்கு முன்புவரை, தொலைக்காட்சி என்பது கற்பனைக்கு எட்டாத விஷயம்... அந்த காலகட்டத்தில், அதை பார்த்திருந்தால் என்னவென்று சொல்லிருபோம்..... தொலைக்காட்சி என்ற??
மாய கண்ணாடி என்றுதானே சொன்னோம்!!!!!!!!

சிவலிங்கத்தின் உருவகத்தை பற்றி எங்கேனும் படித்தோ, கேள்விபட்டோ இருகிறீர்களா?

ஆற்றல் உருவாக்கும், விசையை உருவாக்கும், சக்தியை உருவாக்கும் யாவும் இந்த வடிவத்தில்தான் இருக்கும்!!! கவனிக்க, "சக்தியை உருவாகும்" - சக்தி இல்லையேல் சிவம் இல்லை, சிவம் இலையேல் சக்தி இல்லை என்று சொல்வது மரபு. சரி, விசயத்திற்கு வருவோம். ஆற்றலை உருவாகும் யாவும் இந்த வடிவத்தில்தான் இருக்கும் என்று சொல்லுவதைவிட, இந்த வடிவத்தில் இருந்தால்மட்டுமே அங்கு ஆற்றல் உருவாகும் என்பதுதான் நிதர்சனம். நம் TVS XL என்ஜின் முதல் அணுஉலைவரை அனைத்தும் லிங்க வடிவத்தில் இருப்பது பார்த்தலே புரியும்.

கருவறையில் லிங்கம் இருக்கிறது, மேலே கோபுரம். கொஞ்சம் யோசித்துபாருங்கள் மக்களே. கோபுரங்கள், இன்றைய ராக்கெட்-ஐ நினைவுபடுத்தவில்லையா? ராக்கெட்டின் (கோபுரம்) கீழே என்ஜின(சிவலிங்கம்), அப்படியாக ஏன் இருக்ககூடாது!!?? இதை பற்றி ஆராய்ச்சி செய்ய நம்மவர்கள் யாரேனும் ஆராயலாம்..


முக்கியமான விஷயம், கோபுரங்களுக்கு "விமானம்" என்றும் பெயர் உண்டு........

கோவில்களை பற்றி என்னிடம் வேறொரு கோட்பாடும் இருக்கிறது, அதை மற்றொரு தருணத்தில் பகிர்கிறேன்...

5 comments

கடவுளை தேடி... -4

Posted by இவன்... , Labels: Monday, August 6, 2012 5:24 AM

தற்போது இருக்கும் விஞ்ஞான வளர்சிகள் சற்றும் கற்பனை கூட செய்து பார்க்க முடியாத காலத்தில் நாம் இருபதாக கற்பனை செய்துகொள்வோம்....
தற்போது நீங்களும், நானும் நண்பர்கள்... இயற்கையை மட்டுமே நமக்கு தெரியும்.. நாம் இருவரும், ஒரு சிறு குன்றின் மீது வேட்டையாட செல்கிறோம்... உணவை தேடி இருவரும் பிரிந்து செல்கின்றோம்....
நான் மலையின் உச்சிக்கு சென்றுவிட்டேன்....

அங்கு ஒரு பறக்கும் வாகனம் ஒன்று வந்து இறங்குகிறது - நாமே இன்று புதியதாக ஒரு கிரகத்திற்கு சென்றோமானால் தரை இறங்க பொதுவான எச்சரிக்கை காரணமாக மேடான பகுதியைதான் தேர்ந்தெடுப்போம். அப்படியாக வந்து இறங்கிய அந்த வாகனதில் இருந்து ஒரு ஆணும் பெண்ணும் வருகிறார்கள். அவர்கள் இருவரும் தலைகவசம், மற்றும் கையில் ஏதோ நீளமான ஒரு கொள், ஏதேனும் தொலைதொடர்பு சாதனமாகவும் இருக்கலாம், அல்லது ஆயுதம். தலைகவசதிலும், உடல் கவசத்திலும் சில ஒளி அமைப்புகள். வந்தார்கள்... சுற்றி பார்த்தார்கள்... சென்றார்.....

பார்த்த எனக்கு பெரும் பிரம்மிப்பு... அதுவரை அப்படி ஒரு பறக்கும் வாகனத்தை நான் இதுவரை கண்டதில்லை... வாகனம் என்ற வார்த்தைக்கூட பொருள் தெரியாது... இடியோசையொடும் மின்னல்  போன்ற ஒளியோடும்   வந்தது அப்படியே சென்றுவிட்டது....

அரவம் கேட்டு நீங்களும் குன்றின் உச்சிக்கு வருகிறீர்கள்... என்ன நடந்தது என்று கேட்கிறீர்கள்...

''ஏதோ ஒன்று வானத்தில் இருந்து பெரிதாக பறந்து வந்தது'' 
''பறவையா?"
"பறவை போல ஒன்று.... ஆனால், பெரியது...."
"பெரிய பறவையா?.... மயில் போல???"
"ம்ம்ம்.... அப்படிதான்... அதில் மனிதர்கள் வந்தார்கள்"
"நம்மை போலவா?"
"இல்லை.... பிரகாசமாய்.... கையில் ஏதோ.... ஈட்டி போல...."
"நம் ஈட்டி போலவா?"
"இல்லை.... அதுவும் பிரகாசமாக இருந்தது...."
"ம்ம்...."
"தலையில் ஏதோ அணிதிருந்தர்கள்...."
"ஒ...."
"பிறகு மீண்டும் பறந்து சென்றுவிட்டார்கள்...."
.....

விஷயம் நாம் வாழும் கிராமத்தில் பரவுகிறது..... அங்குள்ள ஒரு பெரியவர், வந்தவர்கள் தெய்வங்கள் என்கிறார்..... செவிவழியாகவே கலங்கலாய் வலிமொளியபடுகிறது.... அந்த குன்றின் உச்சியில் தெய்வம் வந்து சென்றதால் புனிதமாக கருதபடுகிறது.... வந்து சென்ற இடதில் பூஜைகள் நடக்கிறது.... காலங்கள் கடந்து.... செவிவழி செய்தி காலத்திற்கும் சொல்ல படும் மனிதருக்கும் ஏற்ப திரிந்து, வான் ஊர்தி மயில் ஆகவும், வந்த தெய்வம் முருகன்னாகவும் அந்த குன்று பழனி என்றும் ஆகி இருக்கலாம்....

இது அதீத கற்பனை என்று நீங்கள் நினைக்கலாம்.... ஆனால், இவை நிஜமாக இருக்கும்பச்சதில் நமது இத்தனைநாள் புராணங்களுக்கும் இதிகாசங்களுக்கும் வேறு ஒரு கோணம் புலப்படும்.....

இப்படி ஒரு கோணத்தை பெரும்பாலானவர்கள் ஜீரணிக்கவே முடிவதில்லை.... ஆதலால், இதை மொத்தமாக புறக்கணிக்கலாம்....

கண்ணை மூடிக்கொண்டு கடவுளை வாங்குபவர்களுக்கு என் எழுதுக்கள் முட்டால்தனமாக படலம்..... இதுவரை சொன்னது ஒரு சின்ன உதாரணம்தான்... இன்னும்.....

தேடுதல் தொடரும்....


0 comments

கடவுளை தேடி.. - 3

Posted by இவன்... , Labels: Sunday, May 20, 2012 7:11 AM

கடவுளை தேடும் பயணத்தில் நம் நண்பர்  ஒருவரின் எழுத்துகளையும் மனதில்கொள்வோம்...


உலகின் தொல் நாகரீகமே தமிழர்களுடையது அகழ்வாராய்ச்சி முடிவுகளை இந்திய மத்திய அரசு மூடிமறைப்பு
தாமிரபரணி ஆற்றின் கரையில் ஆதிச்சநல்லூர் என்ற ஊர் உள்ளது. இது ஓர் இடுகாடு. இறந்தவர்களைப் புதைத்த இடம். இதன் பரப்பளவு 114 ஏக்கர். இங்கு 4 அடிக்கு ஒருவர் வீதம் தாழிகளில் இறந்தவர்களை வைத்துப் புதைத்துள்ளனர். தாழி என்றால் பானை என்பது பொருள். இவ்வாறு புதைக்கப்பட்ட பானைகளை முதுமக்கள் தாழி என்றும் ஈமத்தாழி என்றும் கூறுவர்.

தென்பாண்டி நாட்டில் இத்தாழிகள் ஏராளம் உண்டு. ஆதிச்ச நல்லூரில் ஆயிரக்கணக்கான தாழிகள் வரிசை வரிசையாகக் கிடைக்கின்றன. இதுதான் உலகிலேயே மிகப்பெரிய இடுகாடாகும். அது மட்டுமல்ல பத்தாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இவர்கள் புதைக்கப்பட்டுள்ளனர் என்பதும் இங்கே குறிப்பிடத்தக்கது.

இந்த ஆதிச்ச நல்லூர்… ஏறத்தாழ பத்தாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக நமது மக்கள் நாகரீகத்தோடு வாழ்ந்த ஊர். ஆச்சரியமாக இருக்கிறதா?..ஆம் அதுதான் உண்மை. இந்த இடுகாடு[?]. கி.மு பத்தாம் நூற்ராண்டுக்கும் முந்தையது. இன்றைய ஆய்வுகள் மேலும் ஒரு ஆயிரம் வருடங்களை பின்னுக்குத் தள்ளலாம் என்று தெரிவிக்கின்றன. நாம் அறிந்த எந்த இந்திய சரித்திர காலகட்டத்துக்கும் முந்தைய காலகட்ட மக்களின் இடுகாடு இது.

தமிழ்க்குடியின் தொன்மைக்கான முதற்பெரும் தொல்பொருட் சான்றும் இதுவே. ஏறக்குறைய கிருஸ்து பிறப்பதற்கு எண்ணூறு வருடங்கள் முன்பே இங்கு நாகரீகம் மிகுந்த மக்கள் வாழ்ந்திருக்கிறார்கள். இதனை முதன் முதலில் கண்டுபிடித்தவர் ஜெர்மனி நாட்டைச் சேர்ந்த டாக்டர். ஜாகர் என்பவர்தான்.

1876 -ஆம் ஆண்டு இந்த பகுதியில் ஆராய்ச்சிக்காக வந்த அவர் கண்டுபிடித்ததுதான் இந்தத் தொல் தமிழர்களது நாகரீகம். அந்த ஜாகர் தான் கண்டுபிடித்தவற்றில் பலவற்றை ஆதாரத்துக்காக ஜெர்மனுக்கே எடுத்துச் சென்றுவிட்டார். அப்பொருட்கள் இன்னமும் ஜெர்மனியில் உள்ள பெர்லின் அருங்காட்சியகத்தில் இருக்கிறது.

பிரஞ்சு நாட்டைச் சார்ந்த லூயி வேப்பிக்கியூ என்ற அறிஞர் 1903 ஆம் ஆண்டு ஆதிச்ச நல்லூர் வந்து சில தாழிகளைத் தோண்டி எடுத்தார். அப்போது மண்வெட்டி, கொழு முதலியன கிடைத்தன. ஆதிச்ச நல்லூரில் அகழ்வாய்வில் கிடைத்த அந்தப் பொருள்களை அவர் பாரிசுக்கு எடுத்துப்போய்விட்டார்.

இவ்வாறு ஆதிச்ச நல்லூரில் கிடைத்த மிகத்தொன்மை வாய்ந்த பொருள்கள் மேல் நாட்டிற்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டன. அந்த புதைபொருள் சின்னங்கள் கிடைத்தால் ஆதிச்சநல்லூரின் தொன்மையான வரலாறு நமக்குத் மேலும் தெரியும்.

1905 ஆம் ஆண்டு சென்னை அருங்காட்சியக மதிப்புறு துணைக் கண்காணிப்பாளர் அலெக்சாந்தர் ரீயா அவர்கள் ஆதிச்சநல்லூர் வந்து மிகவும் நுணுக்கமாக அகழ்வாய்வு செய்து ஒரு பட்டியல் தயாரித்துக் கொடுத்ததோடு அகழ்ந்தெடுத்த பொருள்கள் அனைத்தையும் சென்னை அருங்காட்சியகத்தில் இடம்பெறச் செய்தார்.

இவரும் இங்குள்ள மக்கள் பயன்படுத்திய முதுமக்கள் தாழி, ஆபரணங்கள், எழுத்துக்கள் போன்றவற்றை அகழ்வாராய்ச்சி மூலம் ஆராய்ந்து பார்த்து விட்டு அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனார்.

இதிலென்ன அதிர்ச்சி இருக்கிறது? என நினைக்கிறீர்களா? அந்த அதிர்ச்சிக்கு காரணம் அந்த அகழ்வாராய்ச்சியில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட அன்றைய மக்கள் பயன்படுத்திய இரும்பால் ஆன கருவிகள்தான். "மூவாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இங்கு வாழ்ந்த தமிழர்கள் இரும்பைப் பயன்படுத்தி இருக்கிறார்கள் என்றால், அதை உருக்குவதற்கான உலைகளை எங்கு வைத்திருந்தார்கள், அதை செதுக்குவதற்கும் சீராக்குவதற்கும் எத்தகைய தொழில் நுட்பங்களைக் கையாண்டார்கள், அப்படியாயின் இவர்களது நாகரீகம்தான் மற்ற அனைத்து நாகரீகங்களுக்கும் முற்பட்ட நாகரீகமாக இருந்திருக்க வேண்டும் அல்லவா?.

பத்தாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தமிழர்கள் இரும்பைக் கண்டுபிடித்து தேன் இரும்பு, வார்ப்பு இரும்பு, எஃகு இரும்பு ஆகியவற்றை உருவாக்கி இருக்கின்றனர் . பயிர்த்தொழில், சட்டிப்பானை வனையும் தொழில், நெசவுத் தொழில், கப்பல் கட்டும் தொழில் போன்றவற்றை இரும்புக் கருவிகள் மூலம் திறம்பட வளர்த்து கடல் வாணிபம் செய்து உலகப் புகழ்பெற்றவர்கள் தமிழர்கள் என ஆதிச்சநல்லூரில் கிடைத்த அகழ்வாய்வுச் சின்னங்கள் உறுதிப்படுத்துகின்றன. திராவிடர்கள் குறிப்பாக தமிழர்கள் வெளிநாட்டிலிருந்து இங்கு வந்தார்கள் என்ற கருத்துக்கு இந்த அகழ்வாய்வுச் சின்னங்கள் முடிவு கட்டியது குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.

மிகத் தொன்மையான காலத்திலிருந்தே இரும்பைப் பிரித்தெடுத்து அதை பல பொருள்களாகச் செய்து பயன்படுத்துவதில் தமிழர்கள் கைதேர்ந்தவர்கள் என்று அறியமுடிகிறது. சங்க இலக்கியத்தில் இரும்பினால் செய்யப்பட்ட பொருள்கள் உவமையாகக் கூறப்பட்டுள்ளன.

மிகத் தொன்மையான காலத்திலேயே தமிழர்கள் எகிப்து, ஆப்பிரிக்கா, சுமேரியா, கிரீஸ், மெக்சிகோ முதலிய நாடுகளுக்கு இரும்புப் பொருள்கள் ஏற்றுமதி செய்து வந்தனர். எகிப்தியர்களும், கிரேக்கர்களும் இந்திய நாட்டில் இருந்துதான் இரும்பை உருக்கி பயன்படுத்தும் முறைகளை அறிந்தனர் என்று கூறப்படுகிறது.

1837ஆம் ஆண்டு இராயல் ஏஷியாட்டிக் சொசைட்டியில் சமர்ப்பித்த ஆய்வுக்கட்டுரை ஒன்றில் அறிஞர் ஹீத் என்பவர் தென் இந்தியாவில் செய்யப்பட்ட எஃகுப் பொருள்களே எகிப்துக்கும், ஐரோப்பா கண்டத்திற்கும் ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டன என்று எடுத்துக்காட்டியுள்ளார்.

மெக்சிகோ நாட்டிலுள்ள பிரமிடுகளில் தமிழனின் கைவினைக் கலைகளைக் காணலாம். அண்மையில் எகிப்தில் கிடைத்த தமிழ் பிராமி கல்வெட்டிலிருந்து சாத்தன், கண்ணன் என்ற இரண்டு தமிழர்கள் கடல் பயணம் செய்து எகிப்து நாடு சென்று அங்கே கொல்லன் பட்டறை ஒன்று நிறுவி, பணி செய்ததாக கல்வெட்டு அறிஞர் ஐராவதம் மகாதேவன் குறிப்பிட்டுள்ளார். பிரமிடுகள் கட்டப் பயன்படுத்திய கற்களை செதுக்குவதற்குரிய உளிகள் இந்த கொல்லன் பட்டறையில் உருவாகி இருக்க வேண்டும். தமிழனின் இரும்பு நாகரிகத்தை வெளிப்படுத்தியது இந்த ஆதிச்ச நல்லூர்தான்.

அதனைத் தொடர்ந்து சகர்மேன் என்ற அறிஞர் ஆதிச்சநல்லூரில் கிடைத்த மண்டைஓடுகள் பற்றி ஒரு நூல் வெளியிட்டார். ஆதிச்ச நல்லூரில் அகழ்ந்து எடுக்கப்பட்ட மண்டை ஓடுகள் திராவிடர்களின் மண்டை ஓடுகள் என்றும், ஒன்று மட்டும் ஆஸ்திரேலிய பழங்குடி மக்களின் மண்டை ஓடு என்றும் அவர் கூறியுள்ளார்.

எனவே திராவிடர்களின் முன்னோர்கள் ஆஸ்திரேலிய நாட்டு பழங்குடி மக்களோடு தொடர்பு கொண்டிருந்தனர் என்று தெரியவருகிறது. அங்குள்ள பழங்குடி மக்கள் பேசும் மொழியில் தமிழ்ச் சொற்கள் இடம் பெற்றுள்ளமை இங்கே குறிப்பிடத்தக்கது. ஆஸ்திரேலியா தென் இந்தியாவோடு இணைந்திருந்தது என்ற கருத்தை மட்டுமல்ல குமரிக் கண்ட கோட்பாட்டையும் இது உறுதி செய்கிறது என்றும் கூறலாம். ஆஸ்திரேலிய பழங்குடி மக்கள் பயன்படுத்திய பூமராங் என்னும் ஒருவகை ஆயுதம் தமிழகத்தில் கிடைத்துள்ளதும் இங்கே குறிப்பிடத்தக்கது. பகைவர் மீது எறிந்தால் அவர்களைத் தாக்கிவிட்டு வீசியவர்கள் கைக்கு திரும்ப வரும் ஒருவகை ஆயுதம்தான் பூமராங்.

ஆதிச்சநல்லூரில் கிடைத்த தாழிகளில் மண்வெட்டி, கொழு, நெல், உமி, பழைய இற்றுப்போன பஞ்சாடை ஆகியவை கிடைத்துள்ளன என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. ஆதிச்ச நல்லூரில் புதைக்கப்பட்டவர்கள் தாமிரபரணி கரையில் நெல், பருத்தி ஆகியவற்றை விவசாயம் செய்தது மட்டுமல்ல நெசவுத் தொழிலும் செய்து வந்தனர் என்று அறியமுடிகிறது.

ஆதிச்சநல்லூரில் அகழ்வாய்வு செய்ததில் டாக்டர் கால்டுவெல்லுக்கும் முக்கியமான பங்கு உண்டு. தாழியில் சில அரிய பொருட்களை அவரே கண்டெடுத்து அவற்றைப் பற்றிய செய்திகளை வெளியிட்டுள்ளார். ஆதிச்சநல்லூரில் வாழ்ந்த மக்கள் நாகரிகம் மிக்கவர்கள் என்ற கருத்தை டாக்டர் கால்டுவெல் வெளியிட்டார்.

ஆதிச்சநல்லூரின் மண்ணுக்குள் புதையுண்டு கிடக்கும் பூமியில் ஒரு பரபரப்பான நகரமே இயங்கிக் கொண்டிருந்திருக்கிறது. அங்கு வாழ்ந்த மனிதர்கள் வெள்ளி, செம்பு, தங்கத்தால் ஆன ஆபரணங்களைப் பயன்படுத்தி இருக்கிறார்கள். அழகிய மதிற்சுவர்கள் இருந்திருக்கின்றன. ஆனால் இன்றைக்கு அது யாரும் கேள்வி கேட்பாரற்ற பொட்டல்காடு.

ஏனிந்த நிலைமை என்று பார்த்தோமானால். "எல்லாம் அந்த பாழாய்ப்போன அரசியல்தான்" எல்லாம் இந்த வடக்கத்தியர்களுக்கு தமிழன் மேல் உள்ள காழ்ப்புணர்ச்சிதான். இதுதான் இன்றைய ராமேஸ்வரம் மீனவன் முதற்கொண்டு ஈழம் வரை நடந்து கொண்டிருக்கிறது.

இந்த ஆய்வுகளை ஒப்புக் கொண்டால் உலகின் தொல் நாகரீகமே தமிழர்களுடையது என்றாகிவிடுகிறது. அப்படியாயின் வெள்ளையர்களும் வடக்கத்தியர்களும் கண்டுபிடித்தவை எல்லாம் இதற்குப் பிந்தைய நாகரீகங்கள்தான் என்பதை ஒப்புக்கொண்டதாகி விடும். இதுதான் பிரச்னை.

இப்போது இங்குள்ள 150 ஏக்கர் நிலத்தை மத்திய அரசின் தொல்லியல் துறை சுற்றி வளைத்து கையகப்படுத்தி வைத்திருக்கிறது. 2005 ஆம் ஆண்டு அத்துறை செய்த ஆய்வுகளின் முடிவுகளைக் கூட இன்னமும் வெளிவிடாமல் வைத்திருக்கிறது. வேறு யாரும் இங்கு ஆய்வுகளை மேற்கொள்ளக் கூடாது என்று ஓர் உத்தரவையும் போட்டிருக்கிறது. இதுதான் இன்றைய சோகம்.
இதைச் உலகறியச் செய்யவேண்டியது மத்திய அரசு, செய்ய வலியுறுத்த வேண்டியது தமிழக அரசு

1 comments

கடவுளை தேடி... -2

Posted by இவன்... , Labels: Tuesday, February 21, 2012 5:38 AM

கிருஷ்ணர் மற்றும் சால்வனுக்கும் இடையில் நடந்த யுத்தம்மும் அதிநவீன யுத்தம் என்று அறிஞர்கள் சொல்கிறார்கள்..

சால்வனின் வாகனத்தை பற்றிய வர்ணனையில், அது ஒரு பறக்கும் வாகனம் என்றும், ஒரு இடத்தை தாக்கிவிட்டு கண் இமைக்கும் நேரத்தில் மற்றொரு இடத்தை தாக்கியதாகவும், அது மின்னல் போன்று அதீத வெளிச்சத்துடனும், இடியோசை போன்ற சதத்துடனும் தாக்கியதாகவும் புராணங்களில் உள்ளது. அதை கொண்டு துவாரகையின் பல மாட மாளிகைகளை சல்வன் தரைமட்டமாக்கினான்.

இதில் வரும் வர்ணனை இப்போது புதிராக இருக்கும் பறக்கும் தட்டை ஒத்திருக்கிறது. கண் இமைக்கும் நேரத்தில் இங்கும் அங்கும் செல்வது, அந்த வாகனம் ஒளியின் வேகத்தில் பயணித்தை காட்டுகிறது.

சல்வனை, கிருஷ்ணர் சக்திவாய்ந்த அம்புகளை தாக்கி அழித்ததாக சொல்வது, ஏவுகனையோ, 'ராக்கெட்லாஞ்சர்' - ரோ கூட இருக்கலாம்.

துவாரகை

குஜராத் அருகில், கடலில் எழுபது அடி ஆழத்திலேயே துவாரகையின் மிச்சங்களை சமீபத்தில் அகல்வாராச்சியில் கண்டெடுத்திருகிறார்கள். ஆராய்சியாளர்களின் கூற்றுப்படி, துவாரகை எனும் நகரம் 32000 வருடங்களுக்கு முன்பு உருவானதாகவும், 9000 வருடங்களுக்கு முன்பு கடலில் மூழ்கியிருக்கலம் என்றும் சொல்கிறார்கள். அப்படியெனில் மகாபாரதகாலம் என்பது எப்போது?!

மகாபாரதம் என்பது வெறும் கதை என்பவர்கள் கவனத்திற்கு. அது வெறுமையாய் ஞாயிறுகிழமைகளில் தொலைக்காட்சி தொடர்களுக்காக உருவாக்கப்பட்டதல்ல. அவை அனைத்தும் நிஜத்தில் நிகழ்தவைகள். வெகுகாலமாய் செவிவழியாகவே சொல்லப்பட்டதால் சில திரிபுகள் இருக்கலாம் அன்றி எவையும் மிகையல்ல.

என அறிவிற்கு எட்டியவரை, முதல் சோதனை குழாய் குழந்தை, துரியோதனன். முதல் க்ளோனிங் குழந்தை விநாயகர், முதல் சிரசுமாற்று அறுவைசிகிச்சைக்கு உட்பட்டவரும் அவரே. கர்ணன், மற்றும் பஞ்சபாண்டவர்களின் பிறப்பு இன்னும் அறிவிற்கு எட்டாதவைகளில் ஒன்றே அன்றி பொய் அல்ல.

இன்றைய விஞ்ஞானம் ஒப்புகொள்ளும் விஷயம், ராமாயண மகாபாரதத்தில் சொல்லப்பட்ட 'பிரமாஸ்திரம்' இன்றைய அணுகுண்டே. அணுகுண்டு வெடிப்பில் நிகழும் கதிர்வீச்சால் பாதிக்கபடவர்களின் முடிகொட்டிவிடும், நகங்கள் விழும் போன்ற நுணுக்கமான விஷயங்கள் கூட பிரமாஸ்திரம் பற்றிய குறிப்பில் உள்ளது. மகாபாரதத்தில் இந்த பிரமாஸ்திரம் உபயோகித்ததாக குறிப்பு உள்ளது.

இந்து சமவெளியில், 1922ஆம் ஆண்டு கண்டுபிடிக்கப்பட்ட , இறந்தவர்களின் மேடு என்று பொருள்கொண்ட 'மொஹென்ஜோடரோ'வை 1979ஆம் ஆண்டு ஒரு ஆங்கிலேய விஞ்ஞானி ஆராய்ததில், அங்கு கதிர்வீச்சின் அளவு சாதாரண அளவைவிட அதிகமாக இருப்பதை கண்டுபிடித்தார். மற்றும் சில பாறைபடிவங்கள் கண்ணாடி போல் இருந்ததையும் கண்டார். மிக பெரும் வெப்பத்தால் மட்டுமே பாறை மற்றும் மணல் கூட உருகி பின் குளிர்விக்கபடும்போது அவை இப்படி கண்ணாடி போன்று உருமாறும். 1945-இல் மெக்சிகோவில் முதல் அணுகுண்டு சோதனை செய்தபோது, வெடிப்பு நிகழ்ந்த இடத்தில், மணல் கூட இப்படி கண்ணாடி போல் ஆனதைகண்டனர்.

அப்படியானால், மொஹென்ஜோடரோவில் நிகழ்ந்தது என்ன? அதனை கண்டுபிடித்தபோது, அதன் சாலைகளில் 40மனித எலும்புகூடுகள் ஒன்றை ஒன்று கைகோர்த்தபடி கிடந்தனவே, அவர்களின் மரணம் நிகழ்ந்தது எப்படி!? மகாபாரதயுத்தம் நடந்த இடங்களில் ஒன்றா அது??

"அப்போது, மகாவிஷ்ணு, பரமேஸ்வரன் எல்லாம் வேற்றுகிரகவாசிகள் என்று சொல்கிறாயா?" என்று என்னை யாரேனும் கேட்டால், ஆம் என்று சொல்வதற்கான வாய்புகள்தான் அதிகம் என்பேன்...

அப்படியானால் கடவுள் என்பது??

தேடுதல் தொடரும்....

2 comments

அணையா நெருப்பு....

Posted by இவன்... , Thursday, December 8, 2011 11:56 PM

சில நண்பர்களின் விருபதிர்கிணங்கி கமல்ஹாசனின் 'அணையா நெருப்பு', உங்கள் பார்வைக்கு...





1 comments

கடவுளை தேடி...... - 1

Posted by இவன்... , Labels: Saturday, December 3, 2011 6:00 AM

கடவுளை தேடி....

இதை பற்றி மட்டுமே எழுத வேண்டும் என்று ஆரம்பித்ததுதான் இந்த 'எவனோ ஒருவனின் டைரி'. ஆனால் எங்கெங்கோ பயணம் செய்துகொண்டிறுகிறேன்...
இனியேனும் இதிப்பற்றி மட்டும் எழுதலாம் என்று ஆயதம் ஆயிருக்கிறேன்..
பார்ப்போம்...

போகிற போக்கில் ஒரு கதை சொல்கிறேன்...

விரிவான கதை இல்லை... கதை சுருக்கம்... இல்லை... கதை சாரம்.... எதுவோ ஒன்று...

பூமியில் வாழும் மனிதர்களை விட அறிவிலும் ஆற்றலிலும் மேலான, விண்ணில் ஏதோ ஒரு கிரகத்தில் வாழும் மனிதர்கள் நம் பூமிக்கு வந்தார்கள். அவர்களால் பூமியில் பல நன்மைகள் விளைந்தன. அவர்கள் நம்மவர்களுக்கு பல விதத்தில் உதவிகள் புரிந்தனர். பல நல்ல விசயங்களை போதித்தனர். இருபினும் அவர்கள் நம்மை அடிமை படுத்தி ஆளவேண்டும் என்று நினைக்கவில்லை.

நம்மை ஆள்வதோ, நம் தேவைகளோ, நமது பூமியோ அவர்களுக்கு அற்பமாக இருக்கலாம், அதனால் நமிடம் இருந்து அவர்கள் எதையும் எதிர்பார்கவில்லை. இந்த செயல்கள் அவர்களை, கடவுள் அளவிற்கு உயர்த்தி வைத்தது. அவர்களின் உடல் அமைப்பும் நம் மனிதர்களின் உடல் அமைப்பை ஒத்திருந்ததால், பலர் அவர்களுக்கு தங்கள் பெண்களை மணமுடித்தும் வைத்தனர்.

அவர்கள் உபயோகிக்கும் ஆயுதங்கள், பறக்கும் வாகனங்கள், யாவும் நம்மவர்களை பிரம்மிப்பில் ஆழ்த்தின. இவைகளுக்கு மேல் அவர்களுக்கு நம் மனதில் நினைப்பதை படிக்கும் ஆற்றலும் இருந்தது. இது அவர்களின் மேல் இன்னும் பயம் கலந்த மரியாதையை உருவாகியது.

அவர்கள் நம் பூமிக்கு வந்து சென்றனரே தவிர அவர்கள தங்குவதற்கு ஏதுவான வசிப்பிடமாக நினைக்கவில்லை. இப்படியாக காலம் நகர்ந்துகொண்டு இருக்க.
ஒருநாள், விண்ணில் புதிதாக மூன்று விண்வெளி ஓடங்கள் மிதந்துகொண்டிருந்தது. ஒவ்வொன்றும் மலை போன்ற பெரிதாய். தங்க நிறத்தில் ஒன்று, வெண்மையாய் வெள்ளி போன்று ஒன்று, மற்றொன்று கருமையாய்.

அந்த விண்வெளி ஓடங்களில் இருந்து விகாரமாய், முரட்டுதனமான சில மனிதர்கள் பூமிக்கு வந்து இறங்கினார்கள். இவர்கள் கொடுமைக்காரர்கள், மற்ற கிரகவாசிகளை அழித்தோ, அடிமை செய்தோ அந்த கிரகத்தை தம் கட்டுபடிற்குள் கொண்டுவந்துவிடுவார்கள். இவர்களிடதும் அதி நவீன ஆயுதங்களும், ஒளியை விட வேகமாக செல்லும் வாகனங்களும் உண்டு. இவர்கள் போன்றவர்களும் விண்வெளியில் இருகிறார்கள் என்று நமவர்களுக்கு முனமே தெரியும், ஆனால் இப்படி எதிர்பாராமல் வருவார்கள் என்று நினைக்கவில்லை.

வந்தவர்கள் நேரடியாக தாக்குதலில் இறங்கினார்கள். அவர்களின் ஆயுதங்களுக்கு முன்னே நம் ஆயுதங்கள், ஈடிகளுக்கு முன் குண்டூசிகள் போல் இருந்தது. விரட்டி அடிக்க பட்டோம். இவர்களுடன் மோத, இவர்களுக்கு சம பலம் பொருந்திய, நமக்கு உதவும் இனொரு வெற்றுக்ரக வாசிகளால்தான் முடியும் என்று அவர்களை தொடர்பு கொண்டனர்.

முதலில் அவர்களின் ஒரு படை வந்தது. அவர்களுடன் நம் மனிதர்களும் இனைந்து மோதல் வெடித்தது. இருந்தும் நம்மவர்களால் அவர்களின் வெறி தாக்குதலை தாக்குபிடிக்க முடியவில்லை. நமக்கு உதவ வந்த வெற்றுக்ரகவாசிகளும் பின்வாங்கினர்

பின்வங்கியவர்கள், அவர்களின் தலைவரிடம் முறையிட்டனர்... அவர்களின் தலைவர் அதிநவீன, அதீத சக்திவாய்ந்த ஆயுதங்களுடன் வந்தார், சிறு புனுருவளுடன் ஏதோ ஒரு 'button' ஐ அழுத்தி அந்த மூன்று ஓடங்கலையும் அளித்தார்... உலகமே அவரை கொண்டாடியது....

எங்கேயோ கேட்ட கதை போல் உள்ளதா??

இது நம் சிவபெருமான், முப்புரங்களை அழித்த கதைதான்...

இதை போல் அணைத்து புராண, இதிகாசங்களுக்கும் ஒரு 'alien' விளக்கம் சொல்கிறார், Eric von danican என்னும் ஜெர்மனியர்..

தேடுதல் தொடரும்...

1 comments

புத்தகம்...

Posted by இவன்... , Labels: Tuesday, June 14, 2011 6:58 AM

................
'நீ எம்பிடு பெத்தே?' என்றால் சணப்பி.
'ஆருக்கு கணக்கிருக்கு. எனக்கு மொகம்கூட ஒர்மயில்ல அக்கா. இன்னி ஆரயும் பாத்தாலும் கண்டுபிடிக்க ஒக்காது' என்றால் முத்தம்மை, 'முதல் குட்டிய மட்டும் நல்ல ஒர்மையிருக்கு அக்கா. அது எனக்கு கேறுமிண்ணு நாள் சொப்பனத்திலயும் நெனைக்கில்ல. அப்பம் எனக்கு பதினாறு வயசாக்கும். வயறு கேறி வீக்குயது வரை எனக்கு நம்பிக்கை வரேல்ல. பிரவு ஊணும் இல்ல உறக்கமும் இல்ல. எப்பம் பாத்தாலும் சொப்பனம். பின்ன கரைச்சில் சிரிப்பு. எனக்க அக்கோ, மத்து கேறிப் போச்சுன்னு சொன்னா போருமே. பத்து மாசம் தரையிலயா நிண்ணேன்? பிறவு பிள்ளை பொறந்து வயத்தாட்டி தூக்கி காட்டிணப்பம் எனக்கு சங்கு பொடிட்டிப் போச்சு அக்கா'
'ஏன் உன்னைய மாதிரி இருந்ததோ?'
'எனக்கெங்கிலும் கண்ணு உண்டும். ஒரு கை உண்டும். சோறு இருக்க இடம் பாத்து வாரிதிங்க ஆறுக்க சகாயமும் வெண்டாம். அது ஒரு வரதுல்லா. கண்ணில்லா. கையிலயும் காலிலயும் ஓரோ விரலு மட்டும்தான். கூனுமுண்டு. மாறிலயும் வயதிலையும் அடிச்சுட்டில்ல கரைஞ்சேன். பிடிச்சு அமுக்கி கொல்லணுமுண்ணு நெனைக்கேன். கொரவளையில கைய வச்சா கை அமுங்காது. அய்யோ, எனக்க மக்களேன்னு கெடந்து நெலவிளிச்சேன். ஆப்பூன்னு ஒருத்தன் இருந்தான். அவன் கம்பி எடுத்து அடிச்சான். இப்பமும் சங்கில நிக்குதக்கா பிள்ளை சரீரம். எம்பிட்டு மட்டம் தடவி பாத்தேன். பத்து மட்டம் தடவினா கை வளராதாணு நெனச்சேன் அக்கா. கண்ணில நிக்குது அக்கா அந்த ஒத்தக்கை வெரலு...'
'கொல்ல ஒக்குமோ?' என்றாள் சணப்பி.
'பிள்ளைய வெறுக்கமுடியாது அக்கா. வெறுக்கலாம். அது நம்ம முலைகண்ணில வாய வச்சா பிறவு வெறுக்க ஒக்காது. முலை குடிக்கும்பம் கடிச்சா வலிக்கும் பாத்துக்கோ. அப்பம் அது நம்மகிட்ட என்னமோ சொல்லுயது மாதிரி இருக்கும். அம்மாண்ணூவிளிக்கது மாதிரி. அதுக்கும் பிறவு நம்ம பிள்ளைய வெறுக்கமுடியாது. எனக்க பொன்னு அக்கோ.'
சணப்பி 'உனக்கு அந்த பெயல பாத்தா தெரியுமாட்டி?'
'அதுக்கு இப்பம் பதினெட்டு வயசிருக்கும்லா. எனக்க கண்ணில நிக்குதது அதுக்க சின்ன சரீரமாகும். ஒரு வயசிலயில்லா வெலை குடுத்து தூக்கிட்டு போனாவ. எனக்க பிள்ளியள ஒண்ணையும் பிறவு நான் கண்ணால பாத்திட்டில்ல. ஏழெண்ணம் பொண்ணாக்கும். ஒண்ணையும் நான் கண்டிட்டில்ல. ஆனா ஒன்னு சொல்லுதேன் அக்கா, தொட்டா அப்பம் அறிஞ்சு போடுவேன். எனக்க பிள்ளைய தொட்டா அப்பம் அறிஞ்சு போடுவேன்...'
'உனக்கு நல்ல குட்டி பிறந்திட்டுண்டா?'
'எங்கேண்ணு பிறக்கும்? எப்பமும் வல்ல குருடோ கூனோ தானே அணையவிடுதாக?'
'அதுக்குமொரு யோகம் வேணுமே...'
...................

ஜெயமோகனின் 'ஏழாம் உலகம்' என்ற நாவலின் ஒரு பகுதிதான் நீங்கள் மேலே படித்தது. எப்போதும் செல்லும் நூல்நிலயத்தின் உரிமையாளரிடம் 'படித்தால், இரண்டு மூன்று நாட்களாவது மனதை அழுத்திக்கொண்டு இருக்க வேண்டும், அப்படி ஒரு புத்தகம் வேண்டும்' என்று கேட்டதற்கு அவர் கொடுத்த புத்தகம்தான் இது.
பாலாவின் 'நான் கடவுள்' திரைப்படம் பார்த்துவிட்டதலோ என்னவோ, இந்த கதை அதிகம் அழுத்தவில்லை, ஆனாலும் என்னை கீழே வைக்கவிடவில்லை. அந்த திரைபடத்தை பார்பதற்கு முன்பே இதை படித்திருந்தால் நிச்சயம் என் தூக்கத்தை கேடுத்திருக்கும்.
என்னை முதலில் படிக்கவைத்த பெருமை ராஜேஷ்குமார்ஐ சேரும். கதைகளின் தலைப்பே விகாரமாய் இருக்கும் - 'பஞ்ச வர்ண கொலைகள்', 'கொலை கொலையா முந்திரிக்க'. அவரின் கதைகள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அலுக்க ஆரம்பித்தது -இப்போது என blog ஐ போல. ஆரம்ப அத்யாயங்களிலையே முடிவு ஊகிக்க முடிந்தது. சுபா, பட்டுக்கோட்டை பிரபாகரன் இவர்களும் அப்படியே. பின்னர் சுஜாதா. சுஜாதாவின் கதைகள் எனக்கு அலுப்பு தட்டியதில்லை, ஒவ்வோவுன்றும் ஒவ்வொரு தலத்தில் இருக்கும். முன்னவர்களின் அளவிற்கு அவர் நாவல்களை எழுதி குவிக்கவில்லை.
பாலகுமாரன், நாவல்களை எனக்கு வேறு ஒரு பரிமாணத்தில் தந்தவர். 'மெர்குரி பூக்கள்'லில் இருந்து அவரின் கதைகளை தேடி தேடி படித்தேன். அதுவும், மகாபாரதம் தழுவிய கதைகள் அருமை. அந்த காலகட்டங்களில் கையில் பாலகுமாரன் புத்தகம் இருந்தாலே பெருமையாய் பார்பார்கள்!!! 'கண்மணி தாமரை' ஐ மாய்ந்து மாய்ந்து படித்தேன். அதில் அவர் 'எழுத்து சித்தார்' ஆனபின் அவரின் பக்கமே போவதில்லை.
இந்திரா சௌந்தராஜனின் 'கிருஷ்ணா தாசி' தவறாமல் படிக்கவேண்டிய நாவல். பின்னர் சமூக கதைகளில் இருந்து விலகி அவரின் முதல் மர்ம நாவல், உண்மையிலேயே மர்மமான நாவல்தான். கதையின் வரும் கொலைகளுக்கு காரணமானவர் யார் என்று கண்டுபிடித்தால் நூறு ருபாய் பரிசு என்று அறிவித்திருந்தார். விடை அடுத்த மாத நாவலில் என்று கதையின் முடிவை சொல்லமலே முடித்திருந்தார். நான் அந்த நாவலை வாங்கியது ஒரு பழைய புத்தக கடையில்!! இன்று வரை அந்த கதையின் முடிவே தெரியாது!!! 'விட்டுவிடு கருப்பா', 'ஆயரம் வேலி நிலம்' மற்றும் சில நாவல்களுடன் அவரையும் நிறுத்திவிட்டேன்.
ஜெயமோகன், ஆதவன், ராமகிருஷ்ணன், சாருநிவேதிதா, இன்னும் இன்னும்... இவர்களின் எல்லாமே அருமை என்று சொல்லமாட்டேன். தேடி படிக்கவேண்டும்.
கதைகளின் நடை அழகாக இருந்தால் போதும், வெகு சாதாரண கருவை வைத்து கூட புத்தகத்தை கீழே வைக்கவிடாமல் செய்யலாம். அதற்க்கும் சுஜாதாவையே உதாரணம் சொல்லலாம், அவரின் கதைகளை படித்தவர்களுக்கு அது புரியும்.
கதைகளை பற்றி பேசும்போது, என்னை பாதித்த கதைகளில் ஒரு முக்கியமான கதை "அணையா நெருப்பு" என்ற சிறுகதை. மிக மிக வித்தியாசமான கதை. அதுவும் எதிர்பாராத ஒருவர் எழுதிய கதை. அந்த கதை படித்தபின் அவரின் மீது இருந்த மரியாதை பல மடங்கு உயர்ந்துவிட்டது. அவர் நடிகர் கமல்ஹாசன். 28.05.2006, ஆனந்த விகடன் இல் வெளிவந்தது.

1 comments

தமிழக தேர்தல் 2011...

Posted by இவன்... , Labels: Saturday, May 14, 2011 10:24 AM

குறிப்பு:என நண்பனின் மகனும், அவனது தந்தையும் - தாத்தாவும் பேரனும் - உரிமையுடன் '..ட' போட்டு பேசிகொள்வார்கள்... பேரனின் வயது ஐந்து!! தாத்தாவிற்கு அறுவதுக்கு மேல்... 13 ஆம் தேதி காலை, தேர்தல் முடிவுகள் வந்துகொண்டிருந்த சமயம்...

தாத்தா : டேய்... நாம தோத்துடோம் டா....
பேரன் : ஏன்டா...
தாத்தா : நமக்கு யாரும் ஓட்டு போடலடா...
பேரன் : நீ போட்டியாடா..
தாத்தா : போடேண்டா..
பேரன் : அப்புறம் ஏண்டா தோத்தோம்?
தாத்தா : மத்தவங்க யாரும் போடலடா...
பேரன் : பரவால விடுடா... channel மாத்துடா, cartoon பாக்கலாம்...

0 comments

ஓட்டு போடுவதற்கு முன்...

Posted by இவன்... , Saturday, April 9, 2011 9:34 AM

சமீபத்தில் எனக்கு வந்த மின்-அஞ்சல், இங்கு உங்கள் பார்வைக்கு...

தமிழக ஓட்டு போடும் எந்திரம் கவனிக்க !

ஓட்டு எந்திரத்திற்கு ( அட நம்ம வாக்காளர்கள்தான் ..) ஒரு சின்ன தகவல் ..

குஜராத் அரசு சமீபத்தில் சிறந்த அரசுக்கான விருதை , சர்வதேச அரசாங்க
விருது வழங்கும் கவுன்சிலிடமிருந்து பெற்றுள்ளது .
இந்த கவுன்சில் குஜராத் அரசிற்கு உலகத்திலேயே இரண்டாவது (2 ) சிறந்த அரசு
என்ற விருதை வழங்கி கவுரவித்துள்ளது ..

இதற்கு ஒரு இந்தியராக சந்தோசப்படும் அதே வேளையில் தமிழர்களாக நாம்
வெட்க்கப்படவேண்டியுள்ளது .

ஏனென்றால் ,
குஜராத்தில் இலவசங்கள் கிடையாது ,
ஓட்டுக்கு பணம் கிடையாது .
டாஸ்மாக் கிடையாது ( மது விலக்கு அமல்படுத்தப்பட்ட மாநிலம் ).
கரண்ட் கட் கிடையாது .
இத்தனைக்கும் மேலாக மத்திய அரசில் அங்கமோ , பங்கோ கிடையாது .

இதே நிலைதான் தற்போதைய பீகார் அரசுக்கும் ...

குஜராத் அரசின் பத்து வருடத்திற்கு முந்தைய
உலகவங்கியில் வாங்கப்பட்ட கடன் தொகை - ரூ .50,000 கோடிகள் .
( ராசா கொளையடித்ததை விட கொஞ்சம் கம்மிதான் !)

ஆனால் ... இன்று ..

அதே குஜராத் அரசு உலகவங்கியில் கடன் தொகை செலுத்தியது போக
கையிருப்பாக வைத்திருக்கும் தொகை 1 லட்சம் கோடிகள் .

மீண்டும் உங்கள் நினைவிற்கு ..

குஜராத்தில் இலவசங்கள் கிடையாது ,
ஓட்டுக்கு பணம் கிடையாது .
டாஸ்மாக் கிடையாது ( மது விலக்கு அமல்படுத்தப்பட்ட மாநிலம் ) .
கரண்ட் கட் கிடையாது .
இத்தனைக்கும் மேலாக மத்திய அரசில் அங்கமோ , பங்கோ கிடையாது

- மாநிலத்தின் அத்தனை பெண்களுக்கும் படிப்பறிவு கொடுக்கிறது .
- இந்தியாவின் 15% ஏற்றுமதி குஜராத்திலிருந்து செல்கிறது .

- இந்திய பங்குச்சந்தையின் 30% பங்குகள் குஜராத்தில் முதலீடு செய்யப்பட்டுள்ளது .

-TATA, Hyundai, Ford, Reliance, Honda இன்னும் பிற குஜராத்தில் உள்ளன .

இந்தியாவின் No-1 மாநிலம் ( தொழில், பொருளாதாரம், மக்களின் வாழ்க்கை
தரம், உள்கட்டமைப்பு, வருமானம், சட்டம் / ஒழுங்கு )

நாமும் No-1 தான் ( பிச்சை எடுத்து, இலவசங்களை வாங்கி, ஓட்டுக்கு பணம்
வாங்கி, உழைத்து சாப்பிடாமல் தமிழனின் தன்மானத்தை விற்பதில்)

அடுத்த 20 வருடங்களில் குஜராத் ஒரு குட்டி சிங்கப்பூராக மாறப்போகிறது .

நம் மாநிலத்தின் நிலை ??

அடுத்த 5 ஆண்டுகளில் கருணாநிதியின் குடும்பம் நிஜ சிங்கப்பூரை விலைக்கு
வாங்கிவிடும் .

இப்பொழுது நீங்கள் தேர்ந்தெடுக்க போவது மாநில அரசை நியமிக்கபோகும் சாதாரண
தேர்தல் அல்ல ..

மாறாக நம் தீர்ப்பு உலக மக்களால் திரும்பி பார்க்கப்பட வேண்டும் .

இது அநியாய , அராஜக ஆட்சிக்கு நாம் அளிக்கும் சம்மட்டி அடியாக இருக்க வேண்டும் .

இதில் நாம் தவறிழைத்தாலோ , அடிபணிந்தாலோ , ஏமாந்தாலோ ஒரு மிகப்பெரும்
வரலாற்று பிழை செய்தவர்களாகி விடுவோம் .
உலகம் நம்மை காரி உமிழும் .

2 comments

சலூன் கடைகாரர்...

Posted by இவன்... , Labels: Saturday, January 22, 2011 10:28 PM

ஒரு ஆரம்பபள்ளியில் இரு சிறுவர்கள், நாலும் சொச்ச வயதுகள்...
உணவு இடைவேளையில் அவர்களின் சம்பாசனை...
"டேய்... எனக்கு ஒரு டவுட் டா..."
"என்ற?"
"ஆய் போன நமக்கு ஆயா கழுவி விடறாங்க.. ஆயா ஆய் போன யாருடா கழுவி விடுவாங்க??"
"அவகளுக்கு எல்லாம் ஹெட் மிஸ் கழுவுவாங்கடா..."

எனக்கும் இப்படிஎல்லாம் சந்தேகங்கள் வந்ததுண்டு...
நமக்கு டாக்டர் வைத்தியம் பார்க்கிறார், அவருக்கு ஏதும் வந்தால் வேறு நல்ல டாக்டர் இடம் செல்வாரா? நமக்கு அளவு எடுக்கும் தையல்காறர்க்கு யார் அளவு எடுப்பார்கள்? இப்படி பல... ஆனால், எங்கள் ஊர் சலூன் காரர் தனக்கு எப்படி கிட்டிங் செய்வார் என்று சந்தேகமே வந்ததில்லை...

ஐந்தடி இரண்டு அங்குல உயரத்தில் இரண்டு அங்குலம் அவரின் வழுகை பளீரிடும். இன்று வரை அவரின் பெயர் எனக்கு தெரியாது. தான் உண்டு தன் வேலை உண்டு என்று இருப்பவர். என்ன ராசியோ, அவருக்கும் பைரவனுக்கும் ஆகாது. தெருவில் நடந்து செல்லும்பொழுது எபோழுதும் கையில் நாய் விரட்ட ஒரு குச்சி இருக்கும், மந்திரகோல் போல.

முடிவெட்ட அமர்த்தும், நம் மீது ஒரு வெள்ளை துணி படரும், அதன் இரு நுனிகள் நம் பின்னங்கழுத்தில் முடிசிடுவதர்க்கு முன், சட்டை காலரை பின்னோக்கி இழுக்கும்போதுதான் நம் சட்டையின் முதல் பொத்தானை அவர் கழட்டியது தெரியும்.

சர்பத்தின் சீறலுடன் வெளிவரும் நீர் துளிகளால் (கோடை காலத்தில் அதன் சுகமே தனி!!) தலை முடி முழுக்க நினைத்து பின் அழகாக சீவிவிடுவார். அவரின் தழுவலுக்கு அடங்கி முடிகற்றைகள் அழகான வடிவத்திற்கு வந்துவிடும், அதை பார்த்தபின் இதுவே போதும் என்று எண்ண தோன்றும். அந்த சமயத்தில்தான் நமகே நமக்கு மட்டும் கேட்கும் வண்ணம் 'எப்படி வேணும்?' என்பார்.

அவர் தலையை ஒத்தவர்கள் வந்தால், அவர் கண்களில் ஒரு குதுகலம் படர்வதை உற்று பார்த்தல் காணலாம்.
அப்படியான ஒருவர் "என்னப்பா, இந்த தலைக்கும் இருவத்தஞ்சு ருவா தானா?"
"அதுவே கம்மி, தேடி தேடி வெட்ரோம்ல..." என்று குசும்புடன் பதில் வரும்.

2007 ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதத்தின் ஆரம்ப நாட்கள் என்று நினைக்கிறேன். 'சிவாஜி' படத்தை வெள்ளித்திரையில் பார்பதற்காக ஊரே காத்துகொண்டிருந்த ஒரு நாள். மாலையின் ஆரம்ப நிமிடங்களில் அவரின் கடைக்கு சென்றேன். அந்த நேரத்திலேயே புறப்பட ஆயதமாகிகொண்டிருந்தார்!! என்னை பார்த்ததும் கொஞ்சம் யோசனையுடன் "ஒரு கல்யாணத்துக்கு போகணும், கடைய மூடலாம்னு..." என்று இழுத்தவர் "சரி உக்காருங்க, முடிச்சுட்டே போலாம்"

என முடியை சிதரடிதுகொண்டே பேசினார் "நாளைக்கு நம்ம மச்சுனனுக்கு கல்யாணம். மாமன் நானே லேட்டா போன சொந்தகாரங்க ஏதும் பேசுவாக. அதன் நேரத்துலையே போலாம்னு... நம்ம போய் ஏதும் பண்ணவேண்டாம்... இருந்தாலும் நாம இருந்த ஒரு மரியாதை ..." இப்படியாக அந்த அவசரத்திலும், அவசரம் இல்லாமல் என சிரசை சீர் செய்தார்.

பேச்சும் வேலையும் முடிததும் எபோதும் போல இருபத்தைந்தை நீட்டினேன். வாங்கி வைத்துகொண்டவர், "இபோ இது போதும், அடுத்ததடவைல இருந்து முப்பது குடுங்க, வேலை எல்லாம் ஏறிடுசுங்க.."
"அதுகென்னங்க, இப்பவே முப்பதா வாங்கிக்கங்க, அஞ்சு ரூபால என்ன ஆயிடபோகுது!!"
"பரவால அடுத்த டைம் பாத்துக்கலாம்"
...இப்படி இருவரும் சில பரவாயில்லை பரிமாற்றத்திற்கு பிறகு சங்கடத்துடன் அவர் பெற்றுக்கொண்டார்.

இரண்டு நாட்களுக்கு பின், திருமணம் முடிந்து மண்டபத்திலேயே ஹார்ட் அட்டாக் இல் அவர் இறந்துவிட்ட செய்தி வந்தது.

இன்று அவர் கடையை அவரின் மைத்துனன் நடத்துகின்றார். கடையில், ஒரு ஓரத்தில், சிறிய விளக்கு வெளிச்சத்தில் மாலையுடன் புகைப்படமாய் அவரை பார்க்க மனதை ஏதோ அழுத்துவதால் அங்கு போவதில்லை.

1 comments

கவிதை என்பது...

Posted by இவன்... , Labels: Monday, October 25, 2010 8:08 AM

கனவுகள் இல்லா வயதில் காதல் மலர்ந்து
துடிக்கும் வயதில் காசை வெறுத்து
வாழும் வயதில் காமம் வென்று
துவளும் பல அவமானம் தாங்கி
விலகி மெல்ல இறை நாடி
மூலாதாரம் மலர்ந்து
தண்டுவடம் சிலிர்த்து
போட்டொளி பூத்து
கடவுள் உணர்ந்து
வாழ்க்கை தெளிந்து
தன்விதியை தானே
விதிக்கும் மேலோனாய்...
ஏன் இவை எல்லாம்
என்ற கேள்வியில்
மெல்ல அடங்கியது 'நான்'..
நேசம் பாசம்
வேஷம் துவேசம் - என
எல்லாவற்றையு வேடிக்கை பார்த்து
சும்மா கிடக்கிறது மனம்...

சில சமயங்களில் கவிதைகளும் எழுதுவதுண்டு...

கதை எழுத சோம்பேறித்தனம், அல்லது பொறுமை இல்லாதவர்கள் தான் கவிதை எழுதுவார்கள் என்று ஒரு எழுத்தாளர் எழுதி படித்திருக்கிறேன். எனக்கு அதில் உடன்பாடில்லை. கவிதை என்பது அடர்த்தியான உணர்சிகள் நிரம்பிய உள்ளங்கை அளவு உலகம்! சில கவிதைகளின் தாக்கத்தில் இருந்து விடுபட சுலபத்தில் முடியாது, சில சமயம் நாட்கள் கூட ஆகலாம்.

எழுத நினைப்பது உண்மையாகவே எழுதுபவர் மனதை ஆழமாக பாதித்திருந்தால், அந்த பாதிப்பு கவிதையின் ஒவ்வொரு வார்த்தையாலும் உள்வாங்கப்பட்டு படிப்பவரின் மனதின் ஆழத்தை சலனபடுத்தும்.

யார் எழுதியது என்று தெரியாத எத்தனயோ கவிதைகள் இன்னும் என ஞாபக கோப்புகளில் இருந்து மறையாமல் இருக்கும் காரணம், அதன் ஆழம்!! இலக்கனங்கள் அல்ல.

ராமாயணம்
தந்தைக்கு
ஆயரம் ஆயரம் மனைவிகள்
ஒருத்திமீதும்
சந்தேகம் இல்லை!
மகனுக்கோ
ஒரே ஒரு மனைவி
ஆயரம் ஆயரம் சந்தேகங்கள்!!


மரங்கள் மராங்கலாய்..
பறவைகள் பறவைகளாய்..
மிருகங்கள் மிருகங்களாய்..
மனிதன் மட்டும்
இதில் எதாவது ஒன்றாய்!


மரத்தை நாமும்
நம்மை மரமும்
அழித்துக்கொள்ள
ஒரு நாள்
எல்லாமும் அழிந்துபோகும்
இந்த கவிதை
வரிகளை தவிர...


இந்த நிமிடம்
நீ என்ன செய்து கொண்டிருப்பாய்
என்று சிந்திப்பதிலேயே
போய் விடுகின்றன
என எல்லா நிமிடங்களும்...


சோகம், சந்தோஷம், காதல், இன்னும் பொழுது போகாததை எல்லாம் கவிதையாய் எழுதினேன்.

நண்பர்களுடன் பேசியாயிற்று..
இன்றைய செய்திகளை புரட்டியாயிற்று..
தொலைக்காட்சி தொடர்கள் சலித்தாயிற்று...
தூங்கமலேயே படுக்கை விரிப்பை
கசக்கியாயிற்று...
கவிதை கூட எழுதியாயிற்று..
சமயம் புரியாமல்
சம்பவங்கள் மட்டும்
வேகமாக கடந்து போகின்றது..
நேரம்தான் நகராமல்
இம்சிக்கிறது...

'பாம்பு' என்ற கவிதை உண்மையில் வேறு வழியே இல்லாமல் சிலர் ஒரு பாம்பை அடித்து கொன்றபோது தோன்றியது!! அந்த கவிதையில், பாம்பு, மனிதன் இரண்டிற்கும் பதில் இந்தியன் பாகிஸ்தானியன், தமிழன் சிங்களவன், என்று எப்படி மாற்றினாலும் பொருந்திவரும்!!

ஆனால் நான் சந்தித்த, பலரால் எழுத்தாளர்/கவிஞர் என்று ஒப்புகொள்ளபட்ட சிலரால் நான் எழுதியவற்றை குறைகள் அற்ற கவிதை என்று ஒப்புகொள்ளபட்டதில்லை!! ஆரம்பத்தில் கவலைபட்டாலும், பின்னர் அதை பொருட்படுத்தியது இல்லை. அவர்கள் சொல்லும் எதுகை, மோனை, சீர் எல்லாம் மரபு கவிதைகளை அலங்கரிக்கட்டும். நம் கவிதைகள் மனதை மட்டும் தொட்டால் போதும் என்று விட்டுவிட்டேன்!!

மரபு கவிதைகளில் வெண்பா உரிச்சீர் இயற்சீர் வேண்டலை வெண்சீர் வேண்டலை இன்னும் ஏதேதோ. இதில் கட்டளை கலித்துறை என்பது நான்கு அடிகள் இருக்கவேண்டும், ஒவொரு அடியும் நெடிலடி என்று சொல்லப்படும் ஐந்து சீர்கள் கொண்டும், இவைகளில் வெண்சீர், இயற்சீர் வெண்டளைகள் கொண்டிருக்கவேண்டும். போததற்கு அடியில் ஒற்று எழுத்துகளை (புள்ளி வாய்த்த எழுத்துகள், க், ச்..) நீக்கி எண்ண பதினாறு எழுத்துகள் இருக்கவேண்டும், முதல் எழுத்து நெடிலாக இருந்தால். குறிலாக இருந்தால் பதினாறு இருக்கவேண்டும். இதை எல்லாம் நமக்கு சரிபட்டு வராது என்று அந்த பக்கம் போவதில்லை.

மனம் முழுக்க பாரம்தான்
பகிர்ந்துகொள்ள நட்பு வேண்டேன்
இறக்கி வைக்க துணையும் வேண்டேன்
என்னது என்னுளே கரையட்டும்
கரையும் வரை
மடி வேண்டும்
தலை சாய்க்க..

இந்த கவிதையை படித்த பலர் எழுதிவைதுகொண்டு மனதில் பாரமாய் இருக்கும் பொது படிப்பேன் என்று சொன்னபோது எனக்கு கொஞ்சம் கர்வமாக இருந்தது.

தெளிந்த வானம்...
நிறைந்த நிலவு...
மலர்ந்த முல்லை...
இருந்தும்
இரவில் நிறைவில்லை...!
நீ இல்லை..

1 comments

தியானம்

Posted by இவன்... , Labels: Monday, October 4, 2010 7:57 AM

நன்றி, இன்றும் நான் ஏதும் எழுதி இருகிறேனா என்று பார்த்துகொண்டு இருக்கும் நண்பர்களுக்கு நன்றி.

ஆன்மிகம் பற்றி பேசி நாட்கள் ஆகிவிட்டன, எனவே இன்று தியானம் பற்றி கொஞ்சம் பேசலாம்.

மனதை ஒரு புள்ளியில் ஒருமுகப்படுத்துவது என்று பொதுவாக சொல்லப்படும் தியானம், அப்படியானது அல்ல!! ஏதோ எழுத்து சிதார் ஆனபின் பாலகுமாரன் பேசுவது போல ஆரம்பிகக்கிறேனா!!

சுலபமாக தியானம் கைகூட கற்று தருகிறேன்.

அதற்க்கு முன், உங்களுக்கு தெரிந்திருந்தாலும் தியானத்தை பற்றி சில விசயங்கள்.

தியானம் சற்று ஆழமாக போகும் நிமிடங்களில் உங்களின் சுவாசம் மிகவும் மேலிதாகிறது, அரிதாக சிலசமயம் நின்றுகூட போவதுண்டு. நம் சுவாசத்திர்க்கும் மனதிற்கும் நெருங்கிய சம்பந்தம் உண்டு. உதாரணதிற்கு, நீங்கள் கோபமாக இருக்கும் சமயங்களில் உங்கள் சுவாசம் நிதானம் இன்றி படபடபாகவும், அமைதியான பொழுதுகளில் லேசாகவும் இருப்பதை பார்க்கலாம்.

ப்ராணாயமம் ஆரம்ப பயிற்சிகள் சுவாசத்தை கட்டுபடுதுவதர்கானது. அவைகளைகொண்டுதான் இன்று பெரும்பாலான ஆசரமங்களின் பிழைப்பு ஓட்டிகொண்டிருகிறது. தினமும் காலையில் சில நிமிடங்கள் நம் சுவாசத்தை கவனித்து அதை ஒரு தாள கதியில் இயக்கிவிட்டால், பெரும்பாலும் அந்த இயக்கம் அந்த நாள் முழுவதும் தொடர்கிறது. இது நம் மனதை நிதானத்தில் வைக்கிறது. நிதானமாக இருக்கும் மனம் தெளிவாக முடிவெடுக்கும். இதே போல் மனதை நிதானத்திற்கு கொண்டுவரும் சூட்சுமத்தை கோயில்கள் உள்ளடக்கி இருக்கின்றன. அது வேறு formula. ப்ரனாயமத்தையும் கோயிலையும் தவிர்த்து தினத்திற்கு வருகிறேன்.

மனதை ஒரு புள்ளியில் நிறுத்துவதென்பது கேட்பதற்கு நன்றாக இருக்குமோ தவிர, செய்வதற்கு முடியாதது.

எனவே முதலில் எங்கெங்கோ அலைபாயும் நம் மனதை நம் உடலில் நிறுத்தும் பயிற்சியில் ஆரம்பிக்கவேண்டும்.

சௌகர்யமாக மல்லாக்க நீட்டி படுதுகொல்லுகள் (இதற்க்கு சுகாசனம் என்று பெயர், யோகாசனம் கற்றவர்கள் சுகாசனம் அப்படி அல்ல என்று சொன்னால் அதை காதில் வாங்கிகொல்லாதீர்கள்) கை கால்களை தளர்திகொளுங்கள். எந்த அசௌகரியமும் இருக்ககூடாது.

கண்களை மூடிக்கொண்டு உங்கள் கால் கட்டை விரல் எப்படி இருக்கும் என்று மனதிற்குள் பாருங்கள். விரல், நகம், உள்ளே எலும்பு, சதை, நரம்பு, இப்படி கொஞ்சம் ஆழமாக பாருங்கள். இதற்க்கு அனாடமி எல்லாம் படிக்க வேண்டாம், உங்களுக்கு தெரிந்தவரை உள்ளே செல்லுங்கள். இரண்டு கால்களின் கட்டை விரலில் ஆரம்பித்து பாதம், கண்ணுகால், முழங்கால், தொடை, என்று அப்படியே தலை முடி வரை நிதானமாக உங்களை நீங்களே scane செய்வது போல பாருங்கள். ஆரம்பத்தில் கொஞ்சம் தடுமாறும், பெரும்பாலும் தூங்கிவிடுவீர்கள் கொஞ்சமாய் சிரத்தை எடுத்தால் நிச்சயம் முடியை தொட்டுவிடலாம்!

முடியை தொட்டதும் நீங்கள் உங்களின் உடலுக்குள்ளே தங்கியிருப்பதை உணரமுடியும்.

இந்த பயிற்சியால் நிகழும் இனொரு நிகழ்வையும் சொல்லிவிடுகிறேன். நாம் மனதால் நம் உடலை பார்க்கும் இடத்தில் ரத்தம் அதிகம் பாய்கிறது. இன்னும் நுணுக்கமாக சொல்லவேண்டுமானால், நாம் பார்க்கும் பகுதியில் இளஞ்சூடு உருவாகி நரம்புகளை லேசாக விரிவடைய செய்கிறது. ரத்தம் அதிகம் பாய்கிறது. இதனால் நரம்பு, இதயம் சம்பந்தமான வியாதிகள் நம்மை நெருங்காது. சில மகான்கள் தம் பார்வையாலேயே அடுத்தவர் உடலில் இப்படி மாற்றங்களை நிகழ்த்துவார்கள். அது வேறு பயிற்சி!! நோக்கு வர்மம் பற்றி தேடினால் அது புரியும்.

நண்பர்களே, இந்த பயிற்சியை தொடர்ந்து செய்து சுலபமாக உங்களின் உடலில் மனதை நிறுத்தும் வித்தையை சாதிய படுத்திய பின் அடுத்த தளத்தை காட்டுகிறேன்

1 comments

வாசியுங்கள் நண்பர்களே...

Posted by இவன்... , Thursday, September 9, 2010 6:00 AM

புதிதாக ஜன்னலை திறக்கின்றேன், கதவை திறக்கின்றேன் என்றெல்லாம் சொன்னது வெறும் பிரசவ வைராகியம் ஆகிவிட்டது...
இனி இப்படி தினப்படி எழுதுகிறேன் என்றெல்லாம் வாக்கு குடுப்பதாக இல்லை...
நான் சொன்னது போல் எழுத மட்டும்தான் இல்லை, தவிர சொன்னபடி புத்தகங்களை படிப்பதை பழையபடி ஆரம்பித்துவிட்டேன் - இது இனி எத்தனை நாள் என்று நினைக்கவேண்டாம்..!!

படிப்பதை உங்களுக்கும் வழிமொழிகிறேன். அனைவரும் கண்டிப்பாக புத்தகங்களை படிக்கும் பழக்கத்தை வளர்த்துகொளுங்கள். கிடைப்பதை படியுங்கள். இன்னது என்று தேடாதீர்கள், நீங்கள் பசியுடன் படிக்க ஆரம்பித்தலே போதும், உங்களுக்கான புத்தகங்கள் உங்களை தேடிவரும். நம்புங்கள், என அனுபவத்தில்தான் இதை சொல்கிறேன்.

படிக்க நேரம் இல்லை என்று சொல்ல்பவர்களின் தலையில் குட்டுங்கள். நீங்கள் பேருந்தில் பயணிக்கலாம், எங்கேனும் எவருக்கேனும் காத்திருக்கலாம், ஒரு டிவி சீரியலை தியாகம் செய்யுங்கள், முடியாவிட்டால் விளம்பர இடைவேளையில் படிங்கள், தினம் இரவு அரைமணிநேரம் தூக்கத்தை தள்ளி போடுங்கள். நான் toilet கு கூட புத்தகத்தை எடுத்துசெல்கிறேன், படிக்கும் புத்தகம் என்பது சரஸ்வதி என்றெல்லாம் சொல்லும் எனக்கு வாயதாற்போல் மனைவி வாய்த்திருந்தால், இந்த விசயத்தில் அவர்கள் பேச்சை கேட்காத bad pussycat ஆகா இருந்துவிடுங்கள்!

அப்படி இப்படி என்று கண்டிப்பாக உங்களால் ஒரு நாளில் அரைமணி நேரமாவது ஒதுக்க முடியும். கண்டிப்பாக படிங்கள்.

இப்போது நான் படித்துகொண்டிருப்பது மதன் எழுதிய கி.பி. கி.மு. - இந்த புத்தகத்தை ....ம்ம்ம் படிக்கலாம்.

0 comments

கிறுக்கல்கள்...

Posted by இவன்... , Labels: Sunday, July 11, 2010 6:00 AM

ஞாயிறுக்கும் திங்களுக்கும் வித்தியாசம் இல்லை என் மகளுக்கு. பத்து மாத தளிர். இன்று ஞாயிறு, இன்னும் கொஞ்சம் தூங்கலாம் என்ற நினைப்பு அவளின் விழிப்பால் தடைபட்டது. சமீப காலமாக நித்ராதேவி என் மீது அதிகம் காதலுடன் அலைவதாகப்படுகிறது. இருந்தும் இன்னும் அவளுடன் மட்டுமே குடும்பம் நடத்த எனக்கு உடன்பாடில்லை. எப்போதும் போல் என மகள் ஆறு மணிக்கே எழுப்பிவிட்டாள். என்னை தட்டி தட்டி, 'ப்பா ப்பா ப்பா ப்பா......' என்று ராகம் பாடினாள். அவளுக்கு தெரிந்ததெல்லாம் 'ம ம ம ம ம ...' மற்றும் 'ப ப ப ப ப ...' என்ற ஜண்டைவரிசைதான்...

முன்பெல்லாம் நிறைய படித்துகொண்டிருந்தேன். எப்போதும் ஒரு புத்தகம் கையில் இருக்கும். பேருந்து பயணத்தில், யாருக்கேனும் காத்திருக்கும் நேரங்களில், கம்பெனியில் சும்மா இருக்கையில், ஊரே மெட்டி ஒலி பார்துகொண்டிருகையில், கழிவறையில்கூட வாசிப்பு தொடர்ந்துகொண்டிருக்கும். ஒரு புத்தகம் முடிந்தால் உடனே அடுத்து. இன்னது என்று இல்லை. 'திருமந்திரம்' படித்தவுடன் இந்திரா சௌந்தரராஜனின் 'கிருஷ்ணா தாசி', அது முடிந்ததும் அண்ணா (இது வேறு அண்ணா!) எழுதிய 'பகவத்கீதை உரை', பின் சாருநிவேதிதாவின் 'ஜீரோ டிகிரி'ஓஷோ வின் 'கிருஷ்ணா', 'ஒரு கோப்பை தேநீர்', சுஜாதாவின் 'நில்லுங்கள் ராஜாவே', இன்னும் பாகவதம், தம்மபதம், இன்னும் இன்னும்............

அபோதெல்லாம் நிறைய நேரம் இருந்தது. இப்போது எங்கே போனது நேரம்!!!

ஒரு நிறுவனத்தில் பனி செய்துகொண்டிருந்தேன். Maintenance. ஏதேனும் சிக்கலான பழுதிருந்தல் மட்டும் அழைப்பு வரும். மற்றபடி அன்றாட பணிகள் எனக்கு கீழ் உள்ள ஊழியர்களால் செய்யப்பட்டுவிடும். படிப்தற்கு நிறைய நேரம் இருக்கும். மாலை வீடு வந்துவிட்டால் நான் வேறு நிறுவனம் வேறு!!!

இன்று... சுய தொழில்... அலுவலகத்தில் இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் மனம் அதையே யோசித்துகொண்டிருகிறது. அடுத்து என்ன... அந்த பிரச்சனைக்கு என்ன தீர்வு... இவர்களுக்கு என்ன பதில்... என்று எபோதும் மனம் சலனமாகவே இருக்கிறது!!! ஒரு ஆனந்தவிகடன் படிப்பதற்கே ஒரு வாரம் தேவைப்படுகிறது!!

இதில் வலைபூவில் எழுதுவது பெரும்பிராயத்தமாகிறது!! நிறைய பகிர்ந்துகொள்ள ஆவல், அதுவும் ஆன்மிகம். அது ஒரு கடல். ஆனால், அதன் கரையை தழுவும் அலையில் கால் நினைத்தால் போதும் என்ற எண்ணம் மட்டுமே இங்கு பலர்க்கு ஓங்கி நிற்கின்றது.

இன்னும் கூட ஆழமாக போகலாம் என்றால், உடன் வர யாரும் தயார் இல்லை!! விருப்பம் இல்லையா, துணிவில்லையா என்று தெரியவில்லை. நித்யனன்தவை படித்தார்கள், ஆனால் மாயையை பற்றி படிக்க கூட ஆள் இருக்கவில்லை. எங்கு தவறு என்று புரியவில்லை.

இந்த அவசர யுகத்தில் எப்போதேனும் ஒரு பக்கம் மட்டும் எழுதும் என் தவறுதான் காரணமோ!?!?!?

இனி தினசரி படிப்தற்கு ஒரு மணிநேரமாவது ஒதுக்குவது, எழுதுவதற்கு அரைமணியாவது ஒதுக்குவது என்று (நாளை முதல் சூரிய நமஸ்காரம் செய்வது, காலை பிரம்ம முகூர்ததில் எழுவது, கால் மணி நேரமாவது பிராணாயாமம் செய்வது என்று தினமும் சபதம் எடுப்பது போல் அல்லாமல்!) முடிவு செய்திருக்கிறேன்.

எங்கும் தமிழ், எதிலும் தமிழ் என்று முழங்கும் கூட்டம், 'செம்மொழி மாநாடு' சூன் 23 - 27 என்று எல்லா இடத்திலும் விளம்பரம் செய்தபோது, அது என்ன சூன்!! ஜுன் என்றால் என்ன குறைந்துவிடும்!! அதை செம்மையாக ஆனி 9 - 13 என்றால் இன்னும் அழகாக இருக்குமே!!! என்றெல்லாம் என்னுள் தோன்றியதை இரண்டு வரிகளில் எழுத இந்த டைரியில் ஒரு இடம் தேவைப்பட்டதால் சின்னதாக ஒரு அலமாரியை திறந்திருக்கிறேன். இனி அதில் தினசரி குப்பைகளை திணிக்கலாம் என்றிருக்கிறேன்.

0 comments

செய்திகள்...

Posted by இவன்... , Tuesday, July 6, 2010 8:52 AM

இன்று தினமலர் நாளிதழில் வந்த ஒரு செய்தியில் கொஞ்சம்....

.........விழுப்புரம் மாவட்டம் கள்ளக்குறிச்சி அடுத்து நின்னையூரைச் சேர்ந்தவர் சின்னபையன். இவர், சின்னப்பிள்ளை என்பவரை திருமணம் செய்து கொண்டார். 1972 ம் ஆண்டு சின்னப்பிள்ளையை விட்டு, சின்னப்பொண்ணு என்பவரை திருமணம் செய்தார். சின்னப்பிள்ளை, சின்னபொண்ணு இரு தரப்பினரிடையே சொத்து தகராறு ஏற்பட்டு, இது தொடர்பான வழக்கு தற்போது கோர்ட்டில் நடந்து வருகிறது.

கடந்த இரு தினங்களுக்கு முன் ஏற்பட்ட தகராறில், இரு தரப்பினரும் பயங்கர ஆயுதங்களால் தாக்கிகொண்டனர். இதில், சின்னபிள்ளையின் அண்ணன் சின்னசாமியின் மகன்..........

சின்னபிள்ள தனமால்ல இருக்கு....

0 comments

சாமி'யார்'.....?!?!?

Posted by இவன்... , Labels: Friday, May 28, 2010 6:33 AM

இன்னமும் நித்யானந்தம்-ரஞ்சிதாவின் மாஸ்டர் CD கிடைக்குமா என்று ஒரு கூட்டம் ஒரு பக்கம் அலைந்துகொண்டு இருக்கிறது. என் நண்பன் ஒருவன் 250 ருபாய், CD வந்திருச்சு என்கிறான். இன்னொருபக்கம், 'முக்தி தரிசனம்' என்று கல்கி கூவி அழைக்கிறார். சத்தம் போட்டால் சாமி ஓடிவிடும் என்னும் ஈசான்ய ஆஸ்ரமம். பெண்களின் ஓட்டு வங்கியை கையகபடுத்தி இருக்கும் பங்காரு. எலுமிச்சை முதல் எட்டு-வட சங்கிலிவரை காற்றிலேயே வரவழைக்கும் புட்டபர்த்தி. இவர்கள் போக உள்ளூரிலேயே அங்கங்கு தென்படும் சுருட்டு சாமியார், அழுக்கு சாமியார், கோமண சாமியார், மற்றும் பலர். இதுவும் அல்லது தேவையான போது மட்டும் வந்து இறங்கும் மாரியம்மன், முருகன், காளி, ஐயனார் சாமி, முனீஸ்வரன், கருபண்ண சாமி - என்னிடம் ஒருவர் தன் மேல் கருபண்ண சாமி வரும் என்றார், நானும் 'வர சொல்லுங்களேன்' என்றேன். அதற்கு அவர் ' எல்லா சமயமும் வரமாட்டார், ஒரு கோட்டர் பாட்டில் உள்ள விட்டாதான் வருவார்' என்றார்!!!!

இவர்களுக்கு மத்தியில் வாழும், தப்பு செய்தால் சாமி கண்ணை குத்தும் என்று நம்பும் சாமான்யர்களுக்கு 'சாமி'யார் என்பதை பற்றி சொல்லியாகவேண்டும்.

மனக்கட்டுப்பாடு, தியானம், சுவாச பயிற்சி இத்யாதிகள் முதல் மோச்சம் வரை(!) கட்டணம் வசூலித்து கற்றுத்தரும் முறை சமீப காலங்களில்தான் பார்க்க முடிகிறது!! 25 வருடங்களுக்கு முன்புகூட இப்படி இல்லை!! ஆன்மிகத்தை பற்றி என்ன நினைத்துகொண்டு இருகிறார்கள் இந்த பித்தலாட்டகாரர்கள்!!! துறவு என்ற வார்த்தையின் அர்த்தத்தையே துறந்துவிட்ட துறவிகள் அல்லவோ இவர்கள்!!!! இன்றைய தலைமுறைகளால், இவர்கள் போலிகள் என்று அறுதியிட்டு பார்க்க முடியாமல்போன காரணம் என்ன?!

நல்ல வழிகாட்டி இல்லை!! அன்று கிருஷ்ணன் மாடு மேய்த்தான், நபிகள் ஆடு மேய்த்தார், கிறிஸ்து ஆடு மேய்த்தார், அனால் இன்று மேய்பார் இல்லாது ஆடுகளும் மாடுகளும் ஒவ்வொரு பக்கம் திரிகின்றது!! அன்று விவேகானந்தர் கேட்ட போதே 100 இளைஞர்களை கொடுத்திருந்தால் இன்று ஒரு விவேகானந்தரை தேடவேண்டிய அவசியம் இருந்திருக்காது!!! நடந்ததை பற்றி பேசி பயனில்லை, இனி ஆவதை பார்ப்போம்.

இன்ஜினியரிங், மருத்துவம், சட்டம் போன்ற படிப்புகள் சொல்லிதர ஆசிரியர்கள் இருகிறார்கள், அந்த ஆசிரியர்கள் அந்த பாடத்தில் தேர்ந்தவர்கள்தான, அவர்கள் சொல்லித்தருவது சரிதான என்று சரி பார்க்கவும் வழிகள் இருக்கின்றன. ஆனால், ஆன்மிகம் என்பது முற்றிலும் வேறானது, ஆயிரம் புத்தகங்கள் படிப்பதாலும், பூஜைகளாலும், யாகங்களாலும், பக்தியாலும் எல்லாம் மட்டும் அந்த பரபிரம்மம் என்னும் சமுத்திரத்தின் ஒரு துளியைகூட சுவைக்க தகுதியை தருபவை அல்ல. இவைகளை தாண்டிய அர்ப்பணிப்புதான் நம்மை அந்த பிரம்மதிடம் எடுத்துசெல்கிறது. அதுவே சரணாகதி.

மனம், புத்தி, காயம் இவை மூன்றும் இணைந்து சிரத்தையுடன் செய்யும் முயற்சியால் மட்டும் அந்த ஜோதியை நெருங்க முடியும். அதை நெருங்கியவர்களுக்கு இந்த லௌகிக உலகின் அசைவுகள் அசைக்காது. அப்படிபட்டவர்களின் அனுபவம்தான் அந்த பரமாத்மாவிடம் செல்லும் பாதையை நமக்கு அடையாளம் காட்டும். ஆனால் அத்தனை சீக்கிரத்தில் அவர்களின் அனுபவங்களை நாம் அறிந்துகொள்ள முடியாது. காரணம், அவர்கள் பற்று அற்றவர்கள். அவர்களுக்கு, மண்ணாங்கட்டிகும் தங்கக்கட்டிகும் வித்தியாசம் இல்லை. உங்களுக்கு எதையும் சொல்லிதரவேண்டும் என்ற அவசியமும் அவர்களுக்கு இல்லை. அப்படிபட்டவர்களை தங்கள் குருவாக அடைய அந்த காலங்களில் அவர்களுக்கு பின்னாலேயே அலைந்து, பல சேவைகள் செய்து, அவர்களின் அன்பிற்கு பாத்திரமாகி முக்தி அடையும் மார்க்கத்தை போதனையாக பெற்றார்கள். பிரம்ம ரகசியம் உணர்ந்தார்கள். இப்படிப்பட்ட ஆசான்களின் கால் தூசிக்கு ஒப்பாவார்களா, இன்று காவி போர்வைக்குள் ஒளிந்துகொண்டு தன்னையே கடவுள் என்று சொல்லிகொள்பவர்கள்!!!

இங்கு நான் நித்யானந்தாவை மட்டும் மனதில் வைத்துகொண்டு பேசவில்லை, புட்டபர்த்தி சாய்பாபா, கல்கி, பங்காரு அடிகளார் போன்றவர்களையும் சேர்த்தே சொல்கிறேன். ஆயுள் தண்டனை அனுபவித்துக்கொண்டு இருக்கும் பிரேமானந்தாகூட இன்னும் துறவறத்தை(!!) துறக்கவில்லை. இன்றும் அவருக்கு பக்தர் கூட்டம் இருக்கத்தான் செய்கிறது. அந்த பக்தர்கள் சொல்லும் காரணம் 'குருவின் அருளால்தான் இன்று என் வாழ்க்கை சிறப்பாக இருக்கிறது...' இன்னும் அவரால் இந்த அதிசயம் நிகழ்ந்தது, அந்த ஆச்சர்யம், பல பல கதைகள் அவர்களிடம் இருக்கும். அவைகள் அத்தனையும் பொய் என்று நான் சொல்லமாட்டேன். அப்படி நிகழ்வதற்கும் சாத்தியங்கள் உண்டு. ஆனால் அதற்க்கு அந்த குரு எனும் சாதாரண மனிதன் காரணம் அல்ல என்பதை உணருங்கள் மக்களே. இன்னமும் முன் செல்லும் ஆட்டின் வாலை முகர்ந்து பின்னாலேயே செல்லும் செம்மரிஆடாக இருக்காதீர்கள்.

மெய் பொருள் காண்பது அறிவு.

ஒரு மாங்கொட்டையை புதைத்து வைக்கிறேன். சில வருடங்களில் அது பெரிய மரமாக, வேர், இலை, கிளை, பூக்கள், காய்கள், கனிகள் என்று வளர்ந்து நிற்கிறது. இப்போது கேட்கிறேன், நான் புதைத்துவைத்த அந்த விதை இந்த மரத்தில் எங்கே உள்ளது? பதில் சொல்ல முடியுமா? நீர், சூரிய ஒளி, காற்று, மண் என்று இத்யாதிகள் கூட அந்த விதை, மரமாக காரணமாக இருக்கலாம், ஆனால் இந்த மரத்தின் ஒவ்வொரு துகளிலும் அந்த விதையின் சாரம் இருப்பதை மறுக்கமுடியுமா?

அப்படிதான் கடவுளும்...

'தூணிலும் இருக்கிறான் துரும்பிலும் இருக்கிறான்' என்று பிரகலாதன் கூரியதை ஏதோ விஜய் பட பஞ்ச் டயலாக் என்று உதாசீனப்படுத்தவேண்டாம்.

பிரபஞ்சம் என்பதை பற்றி முன்பு குறிப்பிட்டிருந்ததை இங்கு நினைவு கூறுகின்றேன். அதன்படி, உயிர் உள்ள உயிர் அற்ற என அனைத்தினுள்ளும் அந்த பிரமத்தின் சாரம் இருக்கிறது. உம்முள், எம்முள் என எங்கும் பிரம்மம் நிறைந்துள்ளது. எதிரில் இருக்கும் மனிதனை அந்த பிரம்ம ஸ்வரூபமாக பாவித்து மனமுருகி வேண்டினால் நிச்சயம் நன்மைபயக்கும் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை. இப்படிதான் பெரும்பாலான சாமியார்கள் பிழைப்பு நடத்துகிறார்கள். உங்கள் வீட்டு நாய்குட்டி கூட அந்த பிரம்மம்தான், அதனிடம் உங்கள் குறையை சொல்லிபாருங்கள், கண்டிப்பாக பாதிக்குமேல் பலிக்கும்!!! அதற்காக அந்த நாய்குட்டி தன்னை கடவுள் என்று சொல்லிகொள்ளாது, ஆனால் மனிதன் சொல்லிகொள்வான், அவனுக்குத்தான் ஆறு அறிவு!!!

சித்து வேலைகள்!! சில சாதகங்கள் செய்தால் சித்துகள் கைகூடும். யோக பாதையில் கிடைக்கும் ஒரு சின்ன கைதடி அது. அதை பயணம் செய்ய பயன்படுத்தவேண்டும் அன்றி, சிலம்பாட்டம் ஆடி கூட்டம் சேர்க்க பயன்படுத்த கூடாது. செய்தால், பயணம் அத்துடன் நின்றுவிடும்!! இவைகள் அற்ப விசயங்கள் என்பதை சொல்வதற்கு இங்கு ஆள் இல்லாததால்தான் இவர்கள் இத்தனை ஆட்டம் போடுகிறார்கள்!! தயவு செய்து புரிந்துகொளுகள் மக்களே.

கந்துக மதக்கரியை
வசமாய் நடத்தலாம்
கரடிவெம் புலிவாயையும்
கட்டலாம் ஒரு சிங்கம்
முதுகின்மேற் கொள்ளலாம்
கட்செவி எடுத்தாட்டலாம்
வெந்தணலி லிரசம்வைத்
தைந்துலோ கத்தையும்
வேதித்து விற்றுண்ணலாம்
வேறெருவர் காணாமல்
உலகத் துலாவலாம்
விண்ணவரை ஏவல்கொளலாம்
சத்ததமும் இளமையோ
டிருக்கலாம் மற்றொரு
சரீரத்தி னும்புகுதலாம்
சலமேல் நடக்கலாம்
கனல்மே லிருக்கலாம்
தன்னிகரில் சித்திபெறலாம்
சிந்தையை அடக்கியே
சும்மா இருக்கின்ற
திறம் அரிது.

-தாயுமானார்.

......அப்படிப்பட்டவர்களை காண்பது அதனினும் அரிது!!

2 comments

மனிதம் தொலைந்த மனிதர்கள் - மறதி...

Posted by இவன்... , Labels: Thursday, March 4, 2010 6:35 AM

இந்த பகுதியில் அரசியலை பற்றி பேசகூடாது என்று எண்ணி இருந்தேன். மாயை, மந்திரஜபம் என்று இருந்துவிடலாம் என நினைத்திருந்தேன். ஆனால், இன்று நடக்கும் அரசியலை நினைத்தாலே, அசிங்கத்தை மேலே பூசியதைபோல ஒரு வித அருவருப்பை உணர்கிறேன். இருப்பினும் அந்த சாக்கடைக்கு மத்தியில்தான் நானும் வாழ்கிறேன் என்பதால் அதையும் கிளறதான் வேண்டியுள்ளது.

உணர்சிவசபடுவதில் நமக்கு இணை நாமே! அறிவுபூர்வமாய் எதையும் சிந்திபதென்பது வெறும்வயிற்றில் வேப்பெண்ணை சாப்பிடுவதுபோல.

நித்யானந்தா, கல்கி போன்றவர்கள் தவறு செய்தால்மட்டும் இத்தனை வன்முறை காட்டும் நமக்கு, கண்கூடாக அரசியல்வாதிகள் செய்யும் அக்ரமங்களுக்கு ஒரு சதவீதம்கூட ஆவேசபடாதது ஏன்?

இந்த போலிசாமியர்களால் பாதிக்கபடுவது அவர்களை நம்பி செல்லும் பக்தர்கள்தான் தவிர மற்றவர் இல்லை, ஆனால் நீங்கள் விலகியே இருந்தாலும் அரசியலில் இருபவர்களின் சுயநலனிற்காக அடித்தட்டு கடைகோடி பிரஜைவரை பாதிக்கவடுவதை யாரும் உணர்வதே இல்லை!!

பாலம் கட்டுவதிலிருந்து பள்ளிகூட ஆய நியமனம் வரை அனைத்திலும் ஊழல் லஞ்சம் என்று வாங்கி வெளிநாட்டு வங்கிகளில் பூட்டி வைத்திருகிறார்கள், அவர்களின் எள்ளு பேரனின் கொள்ளு பேரன் வரை உட்கார்ந்து சாபிட்டாலும் தீராத அளவு சொத்துகளை!!!

இவர்கள் போடும் எச்சில் எலும்புக்காக உயிரை கொடுக்கும் (எடுக்கும்) அடியாட்கள் படை வேறு!!!

ஊழல் செய்யும் அதிகாரியோ அல்லது அரசியல்வாதியின் வீட்டை நொருக்குங்களேன், உங்களின் வீரத்தை மெச்சுகிறேன்...

'அமைதிப்படை' திரைபடத்தில் ஒரு அண்ட்ராயர் சண்டையில் அனைத்தையும் மறந்துவிடுவதுபோல எல்லாவற்றையும் மறந்துவிடும் வேடிக்கை மனிதர்கள் நாம்!!!

கச்சதீவை மறந்தோம், காவேரியை மறந்தோம், முத்துக்குமார் மறந்தோம், ஸ்பெக்ட்ரம் மறந்து, இலங்கை அப்பாவி தமிழர்கள், ராமேஸ்வரம் மீனவர்கள், ஒகேனக்கல், முல்லை பெரியார், பிரபாகரன், விலைவாசி, மின்தடை, சரத்பவார், அஜீத்தின் ஆதங்கம் வரை மறந்துவிட்டோம். அடுத்த பெனாகரத்தில் இந்த நித்தியானந்தம் மறந்து, எந்திரன் வந்ததும் எல்லாமும் மறந்துவிடும்!!!!!!!

வாழ்க ஜனநாயகம்.....

1 comments

மாயை - பகுதி 4

Posted by இவன்... , Labels: Sunday, January 17, 2010 6:00 AM

இந்த்ரியங்கள்... பொய்யான உண்மைகள்...

எண் ஜான் உடம்பில் சிரசே பிரதானம். காரணம், மூளை மட்டுமே அல்ல, ஐந்து புலன்களில் நான்கு புலன்கள் தலையில் இருபதாலும்தான்.

முன்பு சொன்னது போல இந்த புலன்கள்தான் அதிகாரிகள், இவைகள் காட்டும் உலகத்தைதான் நாம் பார்க்கிறோம், உணர்கிறோம், சிந்திக்கிறோம். புலன்கள் சொல்வது எல்லாம் உண்மையானவையாக இருக்கவேண்டும் என்று நிர்பந்தம் இல்லையே!!

நம் கண்ணை எடுத்துகொள்வோம், நாம் காண்பவை எல்லாம் மூளைக்கு பிம்பங்களாக நேரடியாக கொண்டுசெல்லப்படுவதில்லை. கண்ணின் திரையில் விழும் பிம்பங்கள் வேறொரு அலைவரிசையாக மாற்றப்பட்டு, நரம்புகள் மூலமாக மூளைக்கு கொண்டுசெல்லபடுகிறது. அங்கு நரம்புகள் கொண்டு வரும் சமிக்ஞைகளை கொண்டு காட்சிகள் புரிந்துகொள்ளபடுகிறது.

நம் பார்வைக்கு சில எல்லைகள் உண்டு. நம் கண்கள் காணும் எல்லாவற்றையும் சமிக்ஞைகளாக மாற்றுவதில்லை. நமக்கு தெரிந்து புறஊதா, எக்ஸ்-ரே போன்ற ஒளிகற்றைகளை கண்டுகொள்வதில்லை. இவைகள் தவிர மனிதனால் இன்னும் கண்டுபிடிக்கபடாத எத்தனை ஒளிகற்றைகள் இருக்கின்றனவோ!!

இது ஒரு புறம் இருக்கட்டும். Video Glass என்ற ஒரு வஸ்துவை பற்றி படித்ததுண்டா? பெரும்பாலும் இது Video Game விளையாட பயன்படுகிறது! அதை அணிந்துகொண்டால் நாமே அந்த விளையாட்டு தளத்திற்குள் இருப்பது போன்ற உணர்வை ஏற்படுத்தும். நம் கண்களை வேறு ஒரு கோணத்தில் சிந்தித்து பார்ப்போம். கண்கள் நமக்கு நிரந்தரமாக பொருத்தப்பட்ட Video Glass என்றால், இங்கு நம் கண்முன்பு நிகழும் நிகழ்வுகள் எல்லாம் முன்பே program செய்யப்பட்டவை என்று வைத்துக்கொண்டால்! இப்போது நாம் பார்த்துகொண்டு இருப்பது எல்லாம் நம் மூளைகுள்ளேயே இருக்கிறது என்றாகிறது!! நம் எதிரே இருக்கும் பிம்பங்கள் எல்லாம் உண்மையில் எதிரே இல்லை, நமகுள் இருக்கிறது. திருமந்திரத்தில் ஒரு இடத்தில், 27 நட்சத்திரங்களும் நம் தலைக்குள்தான் இருக்கிறது என்று திருமுலர் சொல்கிறார். இன்னும் வேதத்தில், அண்டத்தில் உள்ளது எல்லாம் பிண்டத்தில், பிண்டத்தில் உள்ளது எல்லாம் அண்டத்தில், என்று வருகிறது. அதன் அர்த்தகளை இந்த கோணத்தில் சிந்தித்து பார்த்தல் எல்லாம் பொருந்தி வரும்!!

நிறைய குழப்பிவிட்டேனா?

குழம்பியவர்கள் இதை இத்துடன் நிறுத்திவிட்டு, PJ-யின் Lemon Tea ஐ ருசித்துகொண்டே கண்கள் மூடிகொண்டு பாலமுரளியின் எந்தரோ மகானுபாவுலு வோ, Michael Cretu இன் Mea culpa, Sadness யோ ரசியுங்கள், Iman maleki இன் ஓவியங்களை ரசியுங்கள், பாரதியின் 'கண்ணமா என் காதலி' ஐ படியுங்கள், மனம் நிதானத்திற்கு வந்தபின் மீண்டும் முதல் அத்தியாயத்தில் இருந்து ஆரம்பியுங்கள்.

குழப்பம் இல்லாதவர்கள் Video Glass இல் இருந்து தொடரலாம்...

நம் கண்களை Video Glass என்று நான் சொல்வதற்கு சில சந்தேகங்களும், சாத்தியங்களும் இருக்கின்றன. முதல் சந்தேகம், நாம் பார்க்கும் காட்சிகள் எல்லாம் சரிதானா என்று ஒப்பிட்டு பார்க்க எந்த அளவுகோலும் இல்லை, அப்படி ஒரு அளவுகோலை பற்றி நாம் இதுவரை சிந்தித்ததும் இல்லை!! சிந்திக்கும் சாத்தியங்களும் இருந்திருக்கவில்லை!!! அப்படி ஒரு அளவுகோல் பற்றி சிந்தித்தாலும் அதற்கு சாத்தியம் இல்லை. காரணம், அதையும் இதே கண் கொண்டுதான் பார்க்கவேண்டும், இது குற்றவாளியே நீதிபதியாக இருக்க சொல்வதற்கு சமம்!!

அடுத்து, காணும் காட்சிகளை உருவாக்கும் சாத்தியங்கள்!

Schizophrenia போன்ற மனநோயாளிகளுக்கு ஏதேதோ பின்பங்களும், யாரோ பேசுவது போன்ற சப்தங்களும் கேட்குமாம். அவை எப்படி நிகழ்கின்றன!?

அந்த உருவங்கள் வெளியே இல்லை, அவர்களுக்குள்ளேதான் உருவாக்க படுகின்றது. அவ்வளவு ஏன், கனவுகளில் வரும் உருவங்களை கண்ணால் காண்கிறோமா? மனதால் காண்கிறோமா என்று யோசித்து பாருங்கள்.

கண்களால் குறிப்பிட்ட அலைவரிசைக்குள் இருக்கும் ஒளிகதிர்களை மட்டுமே பார்க்கமுடியும், புற ஊதா, எக்ஸ்-ரே போன்றவை நம் சாதாரண கண்களுக்கு புலப்படாதவை. இதில் ஒன்றை மனதில் வைத்துகொள்ளுங்கள், இதுவரை மனிதனால் கண்டுபிடிக்கபட்ட கண்ணனுக்கு தெரியாத இவைகளை தவிர இன்னும் மனிதனால் கண்டுகொள்ளபடாத பல ஒளி அலைகள் இருக்கலாம். அப்படியொரு பரிணாமத்தில் வேறு ஒரு உலகமே நம்மை சுற்றி இயங்கிகொண்டிருக்கலாம். தேவலோகம், நரகம், கைலாயம், வைகுண்டம், போன்றவை நம்மை சுற்றியிய எங்கேனும் இருக்கலாம்!!! (தேவர்களுக்கு ஒரு நாள் என்பது நம் ஒரு வருடமாம், 6 மாதம் பகல், 6 மாதம் இரவு!! துருவங்களில் இந்த சூழல்தான் நிகழ்கிறது!!!)

கண்கள், காணும் காட்சியை சமிக்ஞைகளாக மாற்றி நரம்புகள் முலம் மூலைக்கு அனுப்புகிறது. ஒன்று செய்யலாம், அந்த சமிக்ஞைகளை நாமே உருவாக்கி நேரடியாக மூலைக்கு அனுப்பினால் கண் பார்காமலே ஒரு காட்சியை மூளை காணும் அல்லவா!!! இது ஏதோ என் கற்பனை என்று நினைக்காதீர்கள். Virtual Reality ஐ பற்றி படித்தவர்களுக்கு இது புரியலாம். இதை Sony நிறுவனம் முயற்சி செய்துகொண்டிருகிறது!!! கண்கள் மட்டும் அல்ல, நம் ஐந்து புலன்களையும் Ultrasonic ஓலி அலைகளின் மூலம் இயக்கும் ஆராய்ச்சி செய்துகொண்டிருகிறார்கள். அது வெற்றி பெற்றால், முப்பரிமாணத்தில் நமக்குள்ளேயே திரைப்படங்கள் ஓடலாம், அந்த திரைபடத்தில் நாமே கூட கதாநாயகனாக வில்லன்களிடம் சண்டை போடலாம், தமான்னாவின் கூந்தலை வாசம் பிடிக்கலாம், காதல் செய்ய சுவிசர்லாந்து போகலாம்!!!

இவைகளை இன்றைய விஞ்ஞானிகள் இபோதுதான் ஆராய ஆரம்பிதிருகிரார்கள், ஆனால் நம்மவர்கள் முன்னமே இதை சாதித்து இருகிறார்கள்!!! அது......

0 comments
Subscribe to: Posts (Atom)