எவனோ ஒருவனின் டைரி

கடவுளை தேடி... -2

2012-02-21T05:38:00.000-08:00

கிருஷ்ணர் மற்றும் சால்வனுக்கும் இடையில் நடந்த யுத்தம்மும் அதிநவீன யுத்தம் என்று அறிஞர்கள் சொல்கிறார்கள்..

சால்வனின் வாகனத்தை பற்றிய வர்ணனையில், அது ஒரு பறக்கும் வாகனம் என்றும், ஒரு இடத்தை தாக்கிவிட்டு கண் இமைக்கும் நேரத்தில் மற்றொரு இடத்தை தாக்கியதாகவும், அது மின்னல் போன்று அதீத வெளிச்சத்துடனும், இடியோசை போன்ற சதத்துடனும் தாக்கியதாகவும் புராணங்களில் உள்ளது. அதை கொண்டு துவாரகையின் பல மாட மாளிகைகளை சல்வன் தரைமட்டமாக்கினான்.

இதில் வரும் வர்ணனை இப்போது புதிராக இருக்கும் பறக்கும் தட்டை ஒத்திருக்கிறது. கண் இமைக்கும் நேரத்தில் இங்கும் அங்கும் செல்வது, அந்த வாகனம் ஒளியின் வேகத்தில் பயணித்தை காட்டுகிறது.

சல்வனை, கிருஷ்ணர் சக்திவாய்ந்த அம்புகளை தாக்கி அழித்ததாக சொல்வது, ஏவுகனையோ, 'ராக்கெட்லாஞ்சர்' - ரோ கூட இருக்கலாம்.

துவாரகை

குஜராத் அருகில், கடலில் எழுபது அடி ஆழத்திலேயே துவாரகையின் மிச்சங்களை சமீபத்தில் அகல்வாராச்சியில் கண்டெடுத்திருகிறார்கள். ஆராய்சியாளர்களின் கூற்றுப்படி, துவாரகை எனும் நகரம் 32000 வருடங்களுக்கு முன்பு உருவானதாகவும், 9000 வருடங்களுக்கு முன்பு கடலில் மூழ்கியிருக்கலம் என்றும் சொல்கிறார்கள். அப்படியெனில் மகாபாரதகாலம் என்பது எப்போது?!

மகாபாரதம் என்பது வெறும் கதை என்பவர்கள் கவனத்திற்கு. அது வெறுமையாய் ஞாயிறுகிழமைகளில் தொலைக்காட்சி தொடர்களுக்காக உருவாக்கப்பட்டதல்ல. அவை அனைத்தும் நிஜத்தில் நிகழ்தவைகள். வெகுகாலமாய் செவிவழியாகவே சொல்லப்பட்டதால் சில திரிபுகள் இருக்கலாம் அன்றி எவையும் மிகையல்ல.

என அறிவிற்கு எட்டியவரை, முதல் சோதனை குழாய் குழந்தை, துரியோதனன். முதல் க்ளோனிங் குழந்தை விநாயகர், முதல் சிரசுமாற்று அறுவைசிகிச்சைக்கு உட்பட்டவரும் அவரே. கர்ணன், மற்றும் பஞ்சபாண்டவர்களின் பிறப்பு இன்னும் அறிவிற்கு எட்டாதவைகளில் ஒன்றே அன்றி பொய் அல்ல.

இன்றைய விஞ்ஞானம் ஒப்புகொள்ளும் விஷயம், ராமாயண மகாபாரதத்தில் சொல்லப்பட்ட 'பிரமாஸ்திரம்' இன்றைய அணுகுண்டே. அணுகுண்டு வெடிப்பில் நிகழும் கதிர்வீச்சால் பாதிக்கபடவர்களின் முடிகொட்டிவிடும், நகங்கள் விழும் போன்ற நுணுக்கமான விஷயங்கள் கூட பிரமாஸ்திரம் பற்றிய குறிப்பில் உள்ளது. மகாபாரதத்தில் இந்த பிரமாஸ்திரம் உபயோகித்ததாக குறிப்பு உள்ளது.

இந்து சமவெளியில், 1922ஆம் ஆண்டு கண்டுபிடிக்கப்பட்ட , இறந்தவர்களின் மேடு என்று பொருள்கொண்ட 'மொஹென்ஜோடரோ'வை 1979ஆம் ஆண்டு ஒரு ஆங்கிலேய விஞ்ஞானி ஆராய்ததில், அங்கு கதிர்வீச்சின் அளவு சாதாரண அளவைவிட அதிகமாக இருப்பதை கண்டுபிடித்தார். மற்றும் சில பாறைபடிவங்கள் கண்ணாடி போல் இருந்ததையும் கண்டார். மிக பெரும் வெப்பத்தால் மட்டுமே பாறை மற்றும் மணல் கூட உருகி பின் குளிர்விக்கபடும்போது அவை இப்படி கண்ணாடி போன்று உருமாறும். 1945-இல் மெக்சிகோவில் முதல் அணுகுண்டு சோதனை செய்தபோது, வெடிப்பு நிகழ்ந்த இடத்தில், மணல் கூட இப்படி கண்ணாடி போல் ஆனதைகண்டனர்.

அப்படியானால், மொஹென்ஜோடரோவில் நிகழ்ந்தது என்ன? அதனை கண்டுபிடித்தபோது, அதன் சாலைகளில் 40மனித எலும்புகூடுகள் ஒன்றை ஒன்று கைகோர்த்தபடி கிடந்தனவே, அவர்களின் மரணம் நிகழ்ந்தது எப்படி!? மகாபாரதயுத்தம் நடந்த இடங்களில் ஒன்றா அது??

"அப்போது, மகாவிஷ்ணு, பரமேஸ்வரன் எல்லாம் வேற்றுகிரகவாசிகள் என்று சொல்கிறாயா?" என்று என்னை யாரேனும் கேட்டால், ஆம் என்று சொல்வதற்கான வாய்புகள்தான் அதிகம் என்பேன்...

அப்படியானால் கடவுள் என்பது??

தேடுதல் தொடரும்....

அணையா நெருப்பு....

2011-12-08T23:56:00.000-08:00

சில நண்பர்களின் விருபதிர்கிணங்கி கமல்ஹாசனின் 'அணையா நெருப்பு', உங்கள் பார்வைக்கு...

கடவுளை தேடி...... - 1

2011-12-03T06:00:00.000-08:00

கடவுளை தேடி....

இதை பற்றி மட்டுமே எழுத வேண்டும் என்று ஆரம்பித்ததுதான் இந்த 'எவனோ ஒருவனின் டைரி'. ஆனால் எங்கெங்கோ பயணம் செய்துகொண்டிறுகிறேன்...
இனியேனும் இதிப்பற்றி மட்டும் எழுதலாம் என்று ஆயதம் ஆயிருக்கிறேன்..
பார்ப்போம்...

போகிற போக்கில் ஒரு கதை சொல்கிறேன்...

விரிவான கதை இல்லை... கதை சுருக்கம்... இல்லை... கதை சாரம்.... எதுவோ ஒன்று...

பூமியில் வாழும் மனிதர்களை விட அறிவிலும் ஆற்றலிலும் மேலான, விண்ணில் ஏதோ ஒரு கிரகத்தில் வாழும் மனிதர்கள் நம் பூமிக்கு வந்தார்கள். அவர்களால் பூமியில் பல நன்மைகள் விளைந்தன. அவர்கள் நம்மவர்களுக்கு பல விதத்தில் உதவிகள் புரிந்தனர். பல நல்ல விசயங்களை போதித்தனர். இருபினும் அவர்கள் நம்மை அடிமை படுத்தி ஆளவேண்டும் என்று நினைக்கவில்லை.

நம்மை ஆள்வதோ, நம் தேவைகளோ, நமது பூமியோ அவர்களுக்கு அற்பமாக இருக்கலாம், அதனால் நமிடம் இருந்து அவர்கள் எதையும் எதிர்பார்கவில்லை. இந்த செயல்கள் அவர்களை, கடவுள் அளவிற்கு உயர்த்தி வைத்தது. அவர்களின் உடல் அமைப்பும் நம் மனிதர்களின் உடல் அமைப்பை ஒத்திருந்ததால், பலர் அவர்களுக்கு தங்கள் பெண்களை மணமுடித்தும் வைத்தனர்.

அவர்கள் உபயோகிக்கும் ஆயுதங்கள், பறக்கும் வாகனங்கள், யாவும் நம்மவர்களை பிரம்மிப்பில் ஆழ்த்தின. இவைகளுக்கு மேல் அவர்களுக்கு நம் மனதில் நினைப்பதை படிக்கும் ஆற்றலும் இருந்தது. இது அவர்களின் மேல் இன்னும் பயம் கலந்த மரியாதையை உருவாகியது.

அவர்கள் நம் பூமிக்கு வந்து சென்றனரே தவிர அவர்கள தங்குவதற்கு ஏதுவான வசிப்பிடமாக நினைக்கவில்லை. இப்படியாக காலம் நகர்ந்துகொண்டு இருக்க.
ஒருநாள், விண்ணில் புதிதாக மூன்று விண்வெளி ஓடங்கள் மிதந்துகொண்டிருந்தது. ஒவ்வொன்றும் மலை போன்ற பெரிதாய். தங்க நிறத்தில் ஒன்று, வெண்மையாய் வெள்ளி போன்று ஒன்று, மற்றொன்று கருமையாய்.

அந்த விண்வெளி ஓடங்களில் இருந்து விகாரமாய், முரட்டுதனமான சில மனிதர்கள் பூமிக்கு வந்து இறங்கினார்கள். இவர்கள் கொடுமைக்காரர்கள், மற்ற கிரகவாசிகளை அழித்தோ, அடிமை செய்தோ அந்த கிரகத்தை தம் கட்டுபடிற்குள் கொண்டுவந்துவிடுவார்கள். இவர்களிடதும் அதி நவீன ஆயுதங்களும், ஒளியை விட வேகமாக செல்லும் வாகனங்களும் உண்டு. இவர்கள் போன்றவர்களும் விண்வெளியில் இருகிறார்கள் என்று நமவர்களுக்கு முனமே தெரியும், ஆனால் இப்படி எதிர்பாராமல் வருவார்கள் என்று நினைக்கவில்லை.

வந்தவர்கள் நேரடியாக தாக்குதலில் இறங்கினார்கள். அவர்களின் ஆயுதங்களுக்கு முன்னே நம் ஆயுதங்கள், ஈடிகளுக்கு முன் குண்டூசிகள் போல் இருந்தது. விரட்டி அடிக்க பட்டோம். இவர்களுடன் மோத, இவர்களுக்கு சம பலம் பொருந்திய, நமக்கு உதவும் இனொரு வெற்றுக்ரக வாசிகளால்தான் முடியும் என்று அவர்களை தொடர்பு கொண்டனர்.

முதலில் அவர்களின் ஒரு படை வந்தது. அவர்களுடன் நம் மனிதர்களும் இனைந்து மோதல் வெடித்தது. இருந்தும் நம்மவர்களால் அவர்களின் வெறி தாக்குதலை தாக்குபிடிக்க முடியவில்லை. நமக்கு உதவ வந்த வெற்றுக்ரகவாசிகளும் பின்வாங்கினர்

பின்வங்கியவர்கள், அவர்களின் தலைவரிடம் முறையிட்டனர்... அவர்களின் தலைவர் அதிநவீன, அதீத சக்திவாய்ந்த ஆயுதங்களுடன் வந்தார், சிறு புனுருவளுடன் ஏதோ ஒரு 'button' ஐ அழுத்தி அந்த மூன்று ஓடங்கலையும் அளித்தார்... உலகமே அவரை கொண்டாடியது....

எங்கேயோ கேட்ட கதை போல் உள்ளதா??

இது நம் சிவபெருமான், முப்புரங்களை அழித்த கதைதான்...

இதை போல் அணைத்து புராண, இதிகாசங்களுக்கும் ஒரு 'alien' விளக்கம் சொல்கிறார், Eric von danican என்னும் ஜெர்மனியர்..

தேடுதல் தொடரும்...

புத்தகம்...

2011-06-14T06:58:00.000-07:00

................
'நீ எம்பிடு பெத்தே?' என்றால் சணப்பி.
'ஆருக்கு கணக்கிருக்கு. எனக்கு மொகம்கூட ஒர்மயில்ல அக்கா. இன்னி ஆரயும் பாத்தாலும் கண்டுபிடிக்க ஒக்காது' என்றால் முத்தம்மை, 'முதல் குட்டிய மட்டும் நல்ல ஒர்மையிருக்கு அக்கா. அது எனக்கு கேறுமிண்ணு நாள் சொப்பனத்திலயும் நெனைக்கில்ல. அப்பம் எனக்கு பதினாறு வயசாக்கும். வயறு கேறி வீக்குயது வரை எனக்கு நம்பிக்கை வரேல்ல. பிரவு ஊணும் இல்ல உறக்கமும் இல்ல. எப்பம் பாத்தாலும் சொப்பனம். பின்ன கரைச்சில் சிரிப்பு. எனக்க அக்கோ, மத்து கேறிப் போச்சுன்னு சொன்னா போருமே. பத்து மாசம் தரையிலயா நிண்ணேன்? பிறவு பிள்ளை பொறந்து வயத்தாட்டி தூக்கி காட்டிணப்பம் எனக்கு சங்கு பொடிட்டிப் போச்சு அக்கா'
'ஏன் உன்னைய மாதிரி இருந்ததோ?'
'எனக்கெங்கிலும் கண்ணு உண்டும். ஒரு கை உண்டும். சோறு இருக்க இடம் பாத்து வாரிதிங்க ஆறுக்க சகாயமும் வெண்டாம். அது ஒரு வரதுல்லா. கண்ணில்லா. கையிலயும் காலிலயும் ஓரோ விரலு மட்டும்தான். கூனுமுண்டு. மாறிலயும் வயதிலையும் அடிச்சுட்டில்ல கரைஞ்சேன். பிடிச்சு அமுக்கி கொல்லணுமுண்ணு நெனைக்கேன். கொரவளையில கைய வச்சா கை அமுங்காது. அய்யோ, எனக்க மக்களேன்னு கெடந்து நெலவிளிச்சேன். ஆப்பூன்னு ஒருத்தன் இருந்தான். அவன் கம்பி எடுத்து அடிச்சான். இப்பமும் சங்கில நிக்குதக்கா பிள்ளை சரீரம். எம்பிட்டு மட்டம் தடவி பாத்தேன். பத்து மட்டம் தடவினா கை வளராதாணு நெனச்சேன் அக்கா. கண்ணில நிக்குது அக்கா அந்த ஒத்தக்கை வெரலு...'
'கொல்ல ஒக்குமோ?' என்றாள் சணப்பி.
'பிள்ளைய வெறுக்கமுடியாது அக்கா. வெறுக்கலாம். அது நம்ம முலைகண்ணில வாய வச்சா பிறவு வெறுக்க ஒக்காது. முலை குடிக்கும்பம் கடிச்சா வலிக்கும் பாத்துக்கோ. அப்பம் அது நம்மகிட்ட என்னமோ சொல்லுயது மாதிரி இருக்கும். அம்மாண்ணூவிளிக்கது மாதிரி. அதுக்கும் பிறவு நம்ம பிள்ளைய வெறுக்கமுடியாது. எனக்க பொன்னு அக்கோ.'
சணப்பி 'உனக்கு அந்த பெயல பாத்தா தெரியுமாட்டி?'
'அதுக்கு இப்பம் பதினெட்டு வயசிருக்கும்லா. எனக்க கண்ணில நிக்குதது அதுக்க சின்ன சரீரமாகும். ஒரு வயசிலயில்லா வெலை குடுத்து தூக்கிட்டு போனாவ. எனக்க பிள்ளியள ஒண்ணையும் பிறவு நான் கண்ணால பாத்திட்டில்ல. ஏழெண்ணம் பொண்ணாக்கும். ஒண்ணையும் நான் கண்டிட்டில்ல. ஆனா ஒன்னு சொல்லுதேன் அக்கா, தொட்டா அப்பம் அறிஞ்சு போடுவேன். எனக்க பிள்ளைய தொட்டா அப்பம் அறிஞ்சு போடுவேன்...'
'உனக்கு நல்ல குட்டி பிறந்திட்டுண்டா?'
'எங்கேண்ணு பிறக்கும்? எப்பமும் வல்ல குருடோ கூனோ தானே அணையவிடுதாக?'
'அதுக்குமொரு யோகம் வேணுமே...'
...................

ஜெயமோகனின் 'ஏழாம் உலகம்' என்ற நாவலின் ஒரு பகுதிதான் நீங்கள் மேலே படித்தது. எப்போதும் செல்லும் நூல்நிலயத்தின் உரிமையாளரிடம் 'படித்தால், இரண்டு மூன்று நாட்களாவது மனதை அழுத்திக்கொண்டு இருக்க வேண்டும், அப்படி ஒரு புத்தகம் வேண்டும்' என்று கேட்டதற்கு அவர் கொடுத்த புத்தகம்தான் இது.
பாலாவின் 'நான் கடவுள்' திரைப்படம் பார்த்துவிட்டதலோ என்னவோ, இந்த கதை அதிகம் அழுத்தவில்லை, ஆனாலும் என்னை கீழே வைக்கவிடவில்லை. அந்த திரைபடத்தை பார்பதற்கு முன்பே இதை படித்திருந்தால் நிச்சயம் என் தூக்கத்தை கேடுத்திருக்கும்.
என்னை முதலில் படிக்கவைத்த பெருமை ராஜேஷ்குமார்ஐ சேரும். கதைகளின் தலைப்பே விகாரமாய் இருக்கும் - 'பஞ்ச வர்ண கொலைகள்', 'கொலை கொலையா முந்திரிக்க'. அவரின் கதைகள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அலுக்க ஆரம்பித்தது -இப்போது என blog ஐ போல. ஆரம்ப அத்யாயங்களிலையே முடிவு ஊகிக்க முடிந்தது. சுபா, பட்டுக்கோட்டை பிரபாகரன் இவர்களும் அப்படியே. பின்னர் சுஜாதா. சுஜாதாவின் கதைகள் எனக்கு அலுப்பு தட்டியதில்லை, ஒவ்வோவுன்றும் ஒவ்வொரு தலத்தில் இருக்கும். முன்னவர்களின் அளவிற்கு அவர் நாவல்களை எழுதி குவிக்கவில்லை.
பாலகுமாரன், நாவல்களை எனக்கு வேறு ஒரு பரிமாணத்தில் தந்தவர். 'மெர்குரி பூக்கள்'லில் இருந்து அவரின் கதைகளை தேடி தேடி படித்தேன். அதுவும், மகாபாரதம் தழுவிய கதைகள் அருமை. அந்த காலகட்டங்களில் கையில் பாலகுமாரன் புத்தகம் இருந்தாலே பெருமையாய் பார்பார்கள்!!! 'கண்மணி தாமரை' ஐ மாய்ந்து மாய்ந்து படித்தேன். அதில் அவர் 'எழுத்து சித்தார்' ஆனபின் அவரின் பக்கமே போவதில்லை.
இந்திரா சௌந்தராஜனின் 'கிருஷ்ணா தாசி' தவறாமல் படிக்கவேண்டிய நாவல். பின்னர் சமூக கதைகளில் இருந்து விலகி அவரின் முதல் மர்ம நாவல், உண்மையிலேயே மர்மமான நாவல்தான். கதையின் வரும் கொலைகளுக்கு காரணமானவர் யார் என்று கண்டுபிடித்தால் நூறு ருபாய் பரிசு என்று அறிவித்திருந்தார். விடை அடுத்த மாத நாவலில் என்று கதையின் முடிவை சொல்லமலே முடித்திருந்தார். நான் அந்த நாவலை வாங்கியது ஒரு பழைய புத்தக கடையில்!! இன்று வரை அந்த கதையின் முடிவே தெரியாது!!! 'விட்டுவிடு கருப்பா', 'ஆயரம் வேலி நிலம்' மற்றும் சில நாவல்களுடன் அவரையும் நிறுத்திவிட்டேன்.
ஜெயமோகன், ஆதவன், ராமகிருஷ்ணன், சாருநிவேதிதா, இன்னும் இன்னும்... இவர்களின் எல்லாமே அருமை என்று சொல்லமாட்டேன். தேடி படிக்கவேண்டும்.
கதைகளின் நடை அழகாக இருந்தால் போதும், வெகு சாதாரண கருவை வைத்து கூட புத்தகத்தை கீழே வைக்கவிடாமல் செய்யலாம். அதற்க்கும் சுஜாதாவையே உதாரணம் சொல்லலாம், அவரின் கதைகளை படித்தவர்களுக்கு அது புரியும்.
கதைகளை பற்றி பேசும்போது, என்னை பாதித்த கதைகளில் ஒரு முக்கியமான கதை "அணையா நெருப்பு" என்ற சிறுகதை. மிக மிக வித்தியாசமான கதை. அதுவும் எதிர்பாராத ஒருவர் எழுதிய கதை. அந்த கதை படித்தபின் அவரின் மீது இருந்த மரியாதை பல மடங்கு உயர்ந்துவிட்டது. அவர் நடிகர் கமல்ஹாசன். 28.05.2006, ஆனந்த விகடன் இல் வெளிவந்தது.

தமிழக தேர்தல் 2011...

2011-05-14T10:24:00.000-07:00

குறிப்பு:என நண்பனின் மகனும், அவனது தந்தையும் - தாத்தாவும் பேரனும் - உரிமையுடன் '..ட' போட்டு பேசிகொள்வார்கள்... பேரனின் வயது ஐந்து!! தாத்தாவிற்கு அறுவதுக்கு மேல்... 13 ஆம் தேதி காலை, தேர்தல் முடிவுகள் வந்துகொண்டிருந்த சமயம்...

தாத்தா : டேய்... நாம தோத்துடோம் டா....
பேரன் : ஏன்டா...
தாத்தா : நமக்கு யாரும் ஓட்டு போடலடா...
பேரன் : நீ போட்டியாடா..
தாத்தா : போடேண்டா..
பேரன் : அப்புறம் ஏண்டா தோத்தோம்?
தாத்தா : மத்தவங்க யாரும் போடலடா...
பேரன் : பரவால விடுடா... channel மாத்துடா, cartoon பாக்கலாம்...

ஓட்டு போடுவதற்கு முன்...

2011-04-09T09:34:00.000-07:00

சமீபத்தில் எனக்கு வந்த மின்-அஞ்சல், இங்கு உங்கள் பார்வைக்கு...

தமிழக ஓட்டு போடும் எந்திரம் கவனிக்க !

ஓட்டு எந்திரத்திற்கு ( அட நம்ம வாக்காளர்கள்தான் ..) ஒரு சின்ன தகவல் ..

குஜராத் அரசு சமீபத்தில் சிறந்த அரசுக்கான விருதை , சர்வதேச அரசாங்க
விருது வழங்கும் கவுன்சிலிடமிருந்து பெற்றுள்ளது .
இந்த கவுன்சில் குஜராத் அரசிற்கு உலகத்திலேயே இரண்டாவது (2 ) சிறந்த அரசு
என்ற விருதை வழங்கி கவுரவித்துள்ளது ..

இதற்கு ஒரு இந்தியராக சந்தோசப்படும் அதே வேளையில் தமிழர்களாக நாம்
வெட்க்கப்படவேண்டியுள்ளது .

ஏனென்றால் ,
குஜராத்தில் இலவசங்கள் கிடையாது ,
ஓட்டுக்கு பணம் கிடையாது .
டாஸ்மாக் கிடையாது ( மது விலக்கு அமல்படுத்தப்பட்ட மாநிலம் ).
கரண்ட் கட் கிடையாது .
இத்தனைக்கும் மேலாக மத்திய அரசில் அங்கமோ , பங்கோ கிடையாது .

இதே நிலைதான் தற்போதைய பீகார் அரசுக்கும் ...

குஜராத் அரசின் பத்து வருடத்திற்கு முந்தைய
உலகவங்கியில் வாங்கப்பட்ட கடன் தொகை - ரூ .50,000 கோடிகள் .
( ராசா கொளையடித்ததை விட கொஞ்சம் கம்மிதான் !)

ஆனால் ... இன்று ..

அதே குஜராத் அரசு உலகவங்கியில் கடன் தொகை செலுத்தியது போக
கையிருப்பாக வைத்திருக்கும் தொகை 1 லட்சம் கோடிகள் .

மீண்டும் உங்கள் நினைவிற்கு ..

குஜராத்தில் இலவசங்கள் கிடையாது ,
ஓட்டுக்கு பணம் கிடையாது .
டாஸ்மாக் கிடையாது ( மது விலக்கு அமல்படுத்தப்பட்ட மாநிலம் ) .
கரண்ட் கட் கிடையாது .
இத்தனைக்கும் மேலாக மத்திய அரசில் அங்கமோ , பங்கோ கிடையாது

- மாநிலத்தின் அத்தனை பெண்களுக்கும் படிப்பறிவு கொடுக்கிறது .
- இந்தியாவின் 15% ஏற்றுமதி குஜராத்திலிருந்து செல்கிறது .

- இந்திய பங்குச்சந்தையின் 30% பங்குகள் குஜராத்தில் முதலீடு செய்யப்பட்டுள்ளது .

-TATA, Hyundai, Ford, Reliance, Honda இன்னும் பிற குஜராத்தில் உள்ளன .

இந்தியாவின் No-1 மாநிலம் ( தொழில், பொருளாதாரம், மக்களின் வாழ்க்கை
தரம், உள்கட்டமைப்பு, வருமானம், சட்டம் / ஒழுங்கு )

நாமும் No-1 தான் ( பிச்சை எடுத்து, இலவசங்களை வாங்கி, ஓட்டுக்கு பணம்
வாங்கி, உழைத்து சாப்பிடாமல் தமிழனின் தன்மானத்தை விற்பதில்)

அடுத்த 20 வருடங்களில் குஜராத் ஒரு குட்டி சிங்கப்பூராக மாறப்போகிறது .

நம் மாநிலத்தின் நிலை ??

அடுத்த 5 ஆண்டுகளில் கருணாநிதியின் குடும்பம் நிஜ சிங்கப்பூரை விலைக்கு
வாங்கிவிடும் .

இப்பொழுது நீங்கள் தேர்ந்தெடுக்க போவது மாநில அரசை நியமிக்கபோகும் சாதாரண
தேர்தல் அல்ல ..

மாறாக நம் தீர்ப்பு உலக மக்களால் திரும்பி பார்க்கப்பட வேண்டும் .

இது அநியாய , அராஜக ஆட்சிக்கு நாம் அளிக்கும் சம்மட்டி அடியாக இருக்க வேண்டும் .

இதில் நாம் தவறிழைத்தாலோ , அடிபணிந்தாலோ , ஏமாந்தாலோ ஒரு மிகப்பெரும்
வரலாற்று பிழை செய்தவர்களாகி விடுவோம் .
உலகம் நம்மை காரி உமிழும் .

சலூன் கடைகாரர்...

2011-01-22T22:28:00.000-08:00

ஒரு ஆரம்பபள்ளியில் இரு சிறுவர்கள், நாலும் சொச்ச வயதுகள்...
உணவு இடைவேளையில் அவர்களின் சம்பாசனை...
"டேய்... எனக்கு ஒரு டவுட் டா..."
"என்ற?"
"ஆய் போன நமக்கு ஆயா கழுவி விடறாங்க.. ஆயா ஆய் போன யாருடா கழுவி விடுவாங்க??"
"அவகளுக்கு எல்லாம் ஹெட் மிஸ் கழுவுவாங்கடா..."

எனக்கும் இப்படிஎல்லாம் சந்தேகங்கள் வந்ததுண்டு...
நமக்கு டாக்டர் வைத்தியம் பார்க்கிறார், அவருக்கு ஏதும் வந்தால் வேறு நல்ல டாக்டர் இடம் செல்வாரா? நமக்கு அளவு எடுக்கும் தையல்காறர்க்கு யார் அளவு எடுப்பார்கள்? இப்படி பல... ஆனால், எங்கள் ஊர் சலூன் காரர் தனக்கு எப்படி கிட்டிங் செய்வார் என்று சந்தேகமே வந்ததில்லை...

ஐந்தடி இரண்டு அங்குல உயரத்தில் இரண்டு அங்குலம் அவரின் வழுகை பளீரிடும். இன்று வரை அவரின் பெயர் எனக்கு தெரியாது. தான் உண்டு தன் வேலை உண்டு என்று இருப்பவர். என்ன ராசியோ, அவருக்கும் பைரவனுக்கும் ஆகாது. தெருவில் நடந்து செல்லும்பொழுது எபோழுதும் கையில் நாய் விரட்ட ஒரு குச்சி இருக்கும், மந்திரகோல் போல.

முடிவெட்ட அமர்த்தும், நம் மீது ஒரு வெள்ளை துணி படரும், அதன் இரு நுனிகள் நம் பின்னங்கழுத்தில் முடிசிடுவதர்க்கு முன், சட்டை காலரை பின்னோக்கி இழுக்கும்போதுதான் நம் சட்டையின் முதல் பொத்தானை அவர் கழட்டியது தெரியும்.

சர்பத்தின் சீறலுடன் வெளிவரும் நீர் துளிகளால் (கோடை காலத்தில் அதன் சுகமே தனி!!) தலை முடி முழுக்க நினைத்து பின் அழகாக சீவிவிடுவார். அவரின் தழுவலுக்கு அடங்கி முடிகற்றைகள் அழகான வடிவத்திற்கு வந்துவிடும், அதை பார்த்தபின் இதுவே போதும் என்று எண்ண தோன்றும். அந்த சமயத்தில்தான் நமகே நமக்கு மட்டும் கேட்கும் வண்ணம் 'எப்படி வேணும்?' என்பார்.

அவர் தலையை ஒத்தவர்கள் வந்தால், அவர் கண்களில் ஒரு குதுகலம் படர்வதை உற்று பார்த்தல் காணலாம்.
அப்படியான ஒருவர் "என்னப்பா, இந்த தலைக்கும் இருவத்தஞ்சு ருவா தானா?"
"அதுவே கம்மி, தேடி தேடி வெட்ரோம்ல..." என்று குசும்புடன் பதில் வரும்.

2007 ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதத்தின் ஆரம்ப நாட்கள் என்று நினைக்கிறேன். 'சிவாஜி' படத்தை வெள்ளித்திரையில் பார்பதற்காக ஊரே காத்துகொண்டிருந்த ஒரு நாள். மாலையின் ஆரம்ப நிமிடங்களில் அவரின் கடைக்கு சென்றேன். அந்த நேரத்திலேயே புறப்பட ஆயதமாகிகொண்டிருந்தார்!! என்னை பார்த்ததும் கொஞ்சம் யோசனையுடன் "ஒரு கல்யாணத்துக்கு போகணும், கடைய மூடலாம்னு..." என்று இழுத்தவர் "சரி உக்காருங்க, முடிச்சுட்டே போலாம்"

என முடியை சிதரடிதுகொண்டே பேசினார் "நாளைக்கு நம்ம மச்சுனனுக்கு கல்யாணம். மாமன் நானே லேட்டா போன சொந்தகாரங்க ஏதும் பேசுவாக. அதன் நேரத்துலையே போலாம்னு... நம்ம போய் ஏதும் பண்ணவேண்டாம்... இருந்தாலும் நாம இருந்த ஒரு மரியாதை ..." இப்படியாக அந்த அவசரத்திலும், அவசரம் இல்லாமல் என சிரசை சீர் செய்தார்.

பேச்சும் வேலையும் முடிததும் எபோதும் போல இருபத்தைந்தை நீட்டினேன். வாங்கி வைத்துகொண்டவர், "இபோ இது போதும், அடுத்ததடவைல இருந்து முப்பது குடுங்க, வேலை எல்லாம் ஏறிடுசுங்க.."
"அதுகென்னங்க, இப்பவே முப்பதா வாங்கிக்கங்க, அஞ்சு ரூபால என்ன ஆயிடபோகுது!!"
"பரவால அடுத்த டைம் பாத்துக்கலாம்"
...இப்படி இருவரும் சில பரவாயில்லை பரிமாற்றத்திற்கு பிறகு சங்கடத்துடன் அவர் பெற்றுக்கொண்டார்.

இரண்டு நாட்களுக்கு பின், திருமணம் முடிந்து மண்டபத்திலேயே ஹார்ட் அட்டாக் இல் அவர் இறந்துவிட்ட செய்தி வந்தது.

இன்று அவர் கடையை அவரின் மைத்துனன் நடத்துகின்றார். கடையில், ஒரு ஓரத்தில், சிறிய விளக்கு வெளிச்சத்தில் மாலையுடன் புகைப்படமாய் அவரை பார்க்க மனதை ஏதோ அழுத்துவதால் அங்கு போவதில்லை.

கவிதை என்பது...

2010-10-25T08:08:00.000-07:00

கனவுகள் இல்லா வயதில் காதல் மலர்ந்து
துடிக்கும் வயதில் காசை வெறுத்து
வாழும் வயதில் காமம் வென்று
துவளும் பல அவமானம் தாங்கி
விலகி மெல்ல இறை நாடி
மூலாதாரம் மலர்ந்து
தண்டுவடம் சிலிர்த்து
போட்டொளி பூத்து
கடவுள் உணர்ந்து
வாழ்க்கை தெளிந்து
தன்விதியை தானே
விதிக்கும் மேலோனாய்...
ஏன் இவை எல்லாம்
என்ற கேள்வியில்
மெல்ல அடங்கியது 'நான்'..
நேசம் பாசம்
வேஷம் துவேசம் - என
எல்லாவற்றையு வேடிக்கை பார்த்து
சும்மா கிடக்கிறது மனம்...

சில சமயங்களில் கவிதைகளும் எழுதுவதுண்டு...

கதை எழுத சோம்பேறித்தனம், அல்லது பொறுமை இல்லாதவர்கள் தான் கவிதை எழுதுவார்கள் என்று ஒரு எழுத்தாளர் எழுதி படித்திருக்கிறேன். எனக்கு அதில் உடன்பாடில்லை. கவிதை என்பது அடர்த்தியான உணர்சிகள் நிரம்பிய உள்ளங்கை அளவு உலகம்! சில கவிதைகளின் தாக்கத்தில் இருந்து விடுபட சுலபத்தில் முடியாது, சில சமயம் நாட்கள் கூட ஆகலாம்.

எழுத நினைப்பது உண்மையாகவே எழுதுபவர் மனதை ஆழமாக பாதித்திருந்தால், அந்த பாதிப்பு கவிதையின் ஒவ்வொரு வார்த்தையாலும் உள்வாங்கப்பட்டு படிப்பவரின் மனதின் ஆழத்தை சலனபடுத்தும்.

யார் எழுதியது என்று தெரியாத எத்தனயோ கவிதைகள் இன்னும் என ஞாபக கோப்புகளில் இருந்து மறையாமல் இருக்கும் காரணம், அதன் ஆழம்!! இலக்கனங்கள் அல்ல.

ராமாயணம்
தந்தைக்கு
ஆயரம் ஆயரம் மனைவிகள்
ஒருத்திமீதும்
சந்தேகம் இல்லை!
மகனுக்கோ
ஒரே ஒரு மனைவி
ஆயரம் ஆயரம் சந்தேகங்கள்!!

மரங்கள் மராங்கலாய்..
பறவைகள் பறவைகளாய்..
மிருகங்கள் மிருகங்களாய்..
மனிதன் மட்டும்
இதில் எதாவது ஒன்றாய்!

மரத்தை நாமும்
நம்மை மரமும்
அழித்துக்கொள்ள
ஒரு நாள்
எல்லாமும் அழிந்துபோகும்
இந்த கவிதை
வரிகளை தவிர...

இந்த நிமிடம்
நீ என்ன செய்து கொண்டிருப்பாய்
என்று சிந்திப்பதிலேயே
போய் விடுகின்றன
என எல்லா நிமிடங்களும்...

சோகம், சந்தோஷம், காதல், இன்னும் பொழுது போகாததை எல்லாம் கவிதையாய் எழுதினேன்.

நண்பர்களுடன் பேசியாயிற்று..
இன்றைய செய்திகளை புரட்டியாயிற்று..
தொலைக்காட்சி தொடர்கள் சலித்தாயிற்று...
தூங்கமலேயே படுக்கை விரிப்பை
கசக்கியாயிற்று...
கவிதை கூட எழுதியாயிற்று..
சமயம் புரியாமல்
சம்பவங்கள் மட்டும்
வேகமாக கடந்து போகின்றது..
நேரம்தான் நகராமல்
இம்சிக்கிறது...

'பாம்பு' என்ற கவிதை உண்மையில் வேறு வழியே இல்லாமல் சிலர் ஒரு பாம்பை அடித்து கொன்றபோது தோன்றியது!! அந்த கவிதையில், பாம்பு, மனிதன் இரண்டிற்கும் பதில் இந்தியன் பாகிஸ்தானியன், தமிழன் சிங்களவன், என்று எப்படி மாற்றினாலும் பொருந்திவரும்!!

ஆனால் நான் சந்தித்த, பலரால் எழுத்தாளர்/கவிஞர் என்று ஒப்புகொள்ளபட்ட சிலரால் நான் எழுதியவற்றை குறைகள் அற்ற கவிதை என்று ஒப்புகொள்ளபட்டதில்லை!! ஆரம்பத்தில் கவலைபட்டாலும், பின்னர் அதை பொருட்படுத்தியது இல்லை. அவர்கள் சொல்லும் எதுகை, மோனை, சீர் எல்லாம் மரபு கவிதைகளை அலங்கரிக்கட்டும். நம் கவிதைகள் மனதை மட்டும் தொட்டால் போதும் என்று விட்டுவிட்டேன்!!

மரபு கவிதைகளில் வெண்பா உரிச்சீர் இயற்சீர் வேண்டலை வெண்சீர் வேண்டலை இன்னும் ஏதேதோ. இதில் கட்டளை கலித்துறை என்பது நான்கு அடிகள் இருக்கவேண்டும், ஒவொரு அடியும் நெடிலடி என்று சொல்லப்படும் ஐந்து சீர்கள் கொண்டும், இவைகளில் வெண்சீர், இயற்சீர் வெண்டளைகள் கொண்டிருக்கவேண்டும். போததற்கு அடியில் ஒற்று எழுத்துகளை (புள்ளி வாய்த்த எழுத்துகள், க், ச்..) நீக்கி எண்ண பதினாறு எழுத்துகள் இருக்கவேண்டும், முதல் எழுத்து நெடிலாக இருந்தால். குறிலாக இருந்தால் பதினாறு இருக்கவேண்டும். இதை எல்லாம் நமக்கு சரிபட்டு வராது என்று அந்த பக்கம் போவதில்லை.

மனம் முழுக்க பாரம்தான்
பகிர்ந்துகொள்ள நட்பு வேண்டேன்
இறக்கி வைக்க துணையும் வேண்டேன்
என்னது என்னுளே கரையட்டும்
கரையும் வரை
மடி வேண்டும்
தலை சாய்க்க..

இந்த கவிதையை படித்த பலர் எழுதிவைதுகொண்டு மனதில் பாரமாய் இருக்கும் பொது படிப்பேன் என்று சொன்னபோது எனக்கு கொஞ்சம் கர்வமாக இருந்தது.

தெளிந்த வானம்...
நிறைந்த நிலவு...
மலர்ந்த முல்லை...
இருந்தும்
இரவில் நிறைவில்லை...!
நீ இல்லை..

தியானம்

2010-10-04T07:57:00.000-07:00

நன்றி, இன்றும் நான் ஏதும் எழுதி இருகிறேனா என்று பார்த்துகொண்டு இருக்கும் நண்பர்களுக்கு நன்றி.

ஆன்மிகம் பற்றி பேசி நாட்கள் ஆகிவிட்டன, எனவே இன்று தியானம் பற்றி கொஞ்சம் பேசலாம்.

மனதை ஒரு புள்ளியில் ஒருமுகப்படுத்துவது என்று பொதுவாக சொல்லப்படும் தியானம், அப்படியானது அல்ல!! ஏதோ எழுத்து சிதார் ஆனபின் பாலகுமாரன் பேசுவது போல ஆரம்பிகக்கிறேனா!!

சுலபமாக தியானம் கைகூட கற்று தருகிறேன்.

அதற்க்கு முன், உங்களுக்கு தெரிந்திருந்தாலும் தியானத்தை பற்றி சில விசயங்கள்.

தியானம் சற்று ஆழமாக போகும் நிமிடங்களில் உங்களின் சுவாசம் மிகவும் மேலிதாகிறது, அரிதாக சிலசமயம் நின்றுகூட போவதுண்டு. நம் சுவாசத்திர்க்கும் மனதிற்கும் நெருங்கிய சம்பந்தம் உண்டு. உதாரணதிற்கு, நீங்கள் கோபமாக இருக்கும் சமயங்களில் உங்கள் சுவாசம் நிதானம் இன்றி படபடபாகவும், அமைதியான பொழுதுகளில் லேசாகவும் இருப்பதை பார்க்கலாம்.

ப்ராணாயமம் ஆரம்ப பயிற்சிகள் சுவாசத்தை கட்டுபடுதுவதர்கானது. அவைகளைகொண்டுதான் இன்று பெரும்பாலான ஆசரமங்களின் பிழைப்பு ஓட்டிகொண்டிருகிறது. தினமும் காலையில் சில நிமிடங்கள் நம் சுவாசத்தை கவனித்து அதை ஒரு தாள கதியில் இயக்கிவிட்டால், பெரும்பாலும் அந்த இயக்கம் அந்த நாள் முழுவதும் தொடர்கிறது. இது நம் மனதை நிதானத்தில் வைக்கிறது. நிதானமாக இருக்கும் மனம் தெளிவாக முடிவெடுக்கும். இதே போல் மனதை நிதானத்திற்கு கொண்டுவரும் சூட்சுமத்தை கோயில்கள் உள்ளடக்கி இருக்கின்றன. அது வேறு formula. ப்ரனாயமத்தையும் கோயிலையும் தவிர்த்து தினத்திற்கு வருகிறேன்.

மனதை ஒரு புள்ளியில் நிறுத்துவதென்பது கேட்பதற்கு நன்றாக இருக்குமோ தவிர, செய்வதற்கு முடியாதது.

எனவே முதலில் எங்கெங்கோ அலைபாயும் நம் மனதை நம் உடலில் நிறுத்தும் பயிற்சியில் ஆரம்பிக்கவேண்டும்.

சௌகர்யமாக மல்லாக்க நீட்டி படுதுகொல்லுகள் (இதற்க்கு சுகாசனம் என்று பெயர், யோகாசனம் கற்றவர்கள் சுகாசனம் அப்படி அல்ல என்று சொன்னால் அதை காதில் வாங்கிகொல்லாதீர்கள்) கை கால்களை தளர்திகொளுங்கள். எந்த அசௌகரியமும் இருக்ககூடாது.

கண்களை மூடிக்கொண்டு உங்கள் கால் கட்டை விரல் எப்படி இருக்கும் என்று மனதிற்குள் பாருங்கள். விரல், நகம், உள்ளே எலும்பு, சதை, நரம்பு, இப்படி கொஞ்சம் ஆழமாக பாருங்கள். இதற்க்கு அனாடமி எல்லாம் படிக்க வேண்டாம், உங்களுக்கு தெரிந்தவரை உள்ளே செல்லுங்கள். இரண்டு கால்களின் கட்டை விரலில் ஆரம்பித்து பாதம், கண்ணுகால், முழங்கால், தொடை, என்று அப்படியே தலை முடி வரை நிதானமாக உங்களை நீங்களே scane செய்வது போல பாருங்கள். ஆரம்பத்தில் கொஞ்சம் தடுமாறும், பெரும்பாலும் தூங்கிவிடுவீர்கள் கொஞ்சமாய் சிரத்தை எடுத்தால் நிச்சயம் முடியை தொட்டுவிடலாம்!

முடியை தொட்டதும் நீங்கள் உங்களின் உடலுக்குள்ளே தங்கியிருப்பதை உணரமுடியும்.

இந்த பயிற்சியால் நிகழும் இனொரு நிகழ்வையும் சொல்லிவிடுகிறேன். நாம் மனதால் நம் உடலை பார்க்கும் இடத்தில் ரத்தம் அதிகம் பாய்கிறது. இன்னும் நுணுக்கமாக சொல்லவேண்டுமானால், நாம் பார்க்கும் பகுதியில் இளஞ்சூடு உருவாகி நரம்புகளை லேசாக விரிவடைய செய்கிறது. ரத்தம் அதிகம் பாய்கிறது. இதனால் நரம்பு, இதயம் சம்பந்தமான வியாதிகள் நம்மை நெருங்காது. சில மகான்கள் தம் பார்வையாலேயே அடுத்தவர் உடலில் இப்படி மாற்றங்களை நிகழ்த்துவார்கள். அது வேறு பயிற்சி!! நோக்கு வர்மம் பற்றி தேடினால் அது புரியும்.

நண்பர்களே, இந்த பயிற்சியை தொடர்ந்து செய்து சுலபமாக உங்களின் உடலில் மனதை நிறுத்தும் வித்தையை சாதிய படுத்திய பின் அடுத்த தளத்தை காட்டுகிறேன்

வாசியுங்கள் நண்பர்களே...

2010-09-09T06:00:00.000-07:00

புதிதாக ஜன்னலை திறக்கின்றேன், கதவை திறக்கின்றேன் என்றெல்லாம் சொன்னது வெறும் பிரசவ வைராகியம் ஆகிவிட்டது...
இனி இப்படி தினப்படி எழுதுகிறேன் என்றெல்லாம் வாக்கு குடுப்பதாக இல்லை...
நான் சொன்னது போல் எழுத மட்டும்தான் இல்லை, தவிர சொன்னபடி புத்தகங்களை படிப்பதை பழையபடி ஆரம்பித்துவிட்டேன் - இது இனி எத்தனை நாள் என்று நினைக்கவேண்டாம்..!!

படிப்பதை உங்களுக்கும் வழிமொழிகிறேன். அனைவரும் கண்டிப்பாக புத்தகங்களை படிக்கும் பழக்கத்தை வளர்த்துகொளுங்கள். கிடைப்பதை படியுங்கள். இன்னது என்று தேடாதீர்கள், நீங்கள் பசியுடன் படிக்க ஆரம்பித்தலே போதும், உங்களுக்கான புத்தகங்கள் உங்களை தேடிவரும். நம்புங்கள், என அனுபவத்தில்தான் இதை சொல்கிறேன்.

படிக்க நேரம் இல்லை என்று சொல்ல்பவர்களின் தலையில் குட்டுங்கள். நீங்கள் பேருந்தில் பயணிக்கலாம், எங்கேனும் எவருக்கேனும் காத்திருக்கலாம், ஒரு டிவி சீரியலை தியாகம் செய்யுங்கள், முடியாவிட்டால் விளம்பர இடைவேளையில் படிங்கள், தினம் இரவு அரைமணிநேரம் தூக்கத்தை தள்ளி போடுங்கள். நான் toilet கு கூட புத்தகத்தை எடுத்துசெல்கிறேன், படிக்கும் புத்தகம் என்பது சரஸ்வதி என்றெல்லாம் சொல்லும் எனக்கு வாயதாற்போல் மனைவி வாய்த்திருந்தால், இந்த விசயத்தில் அவர்கள் பேச்சை கேட்காத bad pussycat ஆகா இருந்துவிடுங்கள்!

அப்படி இப்படி என்று கண்டிப்பாக உங்களால் ஒரு நாளில் அரைமணி நேரமாவது ஒதுக்க முடியும். கண்டிப்பாக படிங்கள்.

இப்போது நான் படித்துகொண்டிருப்பது மதன் எழுதிய கி.பி. கி.மு. - இந்த புத்தகத்தை ....ம்ம்ம் படிக்கலாம்.

கிறுக்கல்கள்...

2010-07-11T06:00:00.000-07:00

ஞாயிறுக்கும் திங்களுக்கும் வித்தியாசம் இல்லை என் மகளுக்கு. பத்து மாத தளிர். இன்று ஞாயிறு, இன்னும் கொஞ்சம் தூங்கலாம் என்ற நினைப்பு அவளின் விழிப்பால் தடைபட்டது. சமீப காலமாக நித்ராதேவி என் மீது அதிகம் காதலுடன் அலைவதாகப்படுகிறது. இருந்தும் இன்னும் அவளுடன் மட்டுமே குடும்பம் நடத்த எனக்கு உடன்பாடில்லை. எப்போதும் போல் என மகள் ஆறு மணிக்கே எழுப்பிவிட்டாள். என்னை தட்டி தட்டி, 'ப்பா ப்பா ப்பா ப்பா......' என்று ராகம் பாடினாள். அவளுக்கு தெரிந்ததெல்லாம் 'ம ம ம ம ம ...' மற்றும் 'ப ப ப ப ப ...' என்ற ஜண்டைவரிசைதான்...

முன்பெல்லாம் நிறைய படித்துகொண்டிருந்தேன். எப்போதும் ஒரு புத்தகம் கையில் இருக்கும். பேருந்து பயணத்தில், யாருக்கேனும் காத்திருக்கும் நேரங்களில், கம்பெனியில் சும்மா இருக்கையில், ஊரே மெட்டி ஒலி பார்துகொண்டிருகையில், கழிவறையில்கூட வாசிப்பு தொடர்ந்துகொண்டிருக்கும். ஒரு புத்தகம் முடிந்தால் உடனே அடுத்து. இன்னது என்று இல்லை. 'திருமந்திரம்' படித்தவுடன் இந்திரா சௌந்தரராஜனின் 'கிருஷ்ணா தாசி', அது முடிந்ததும் அண்ணா (இது வேறு அண்ணா!) எழுதிய 'பகவத்கீதை உரை', பின் சாருநிவேதிதாவின் 'ஜீரோ டிகிரி'ஓஷோ வின் 'கிருஷ்ணா', 'ஒரு கோப்பை தேநீர்', சுஜாதாவின் 'நில்லுங்கள் ராஜாவே', இன்னும் பாகவதம், தம்மபதம், இன்னும் இன்னும்............

அபோதெல்லாம் நிறைய நேரம் இருந்தது. இப்போது எங்கே போனது நேரம்!!!

ஒரு நிறுவனத்தில் பனி செய்துகொண்டிருந்தேன். Maintenance. ஏதேனும் சிக்கலான பழுதிருந்தல் மட்டும் அழைப்பு வரும். மற்றபடி அன்றாட பணிகள் எனக்கு கீழ் உள்ள ஊழியர்களால் செய்யப்பட்டுவிடும். படிப்தற்கு நிறைய நேரம் இருக்கும். மாலை வீடு வந்துவிட்டால் நான் வேறு நிறுவனம் வேறு!!!

இன்று... சுய தொழில்... அலுவலகத்தில் இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் மனம் அதையே யோசித்துகொண்டிருகிறது. அடுத்து என்ன... அந்த பிரச்சனைக்கு என்ன தீர்வு... இவர்களுக்கு என்ன பதில்... என்று எபோதும் மனம் சலனமாகவே இருக்கிறது!!! ஒரு ஆனந்தவிகடன் படிப்பதற்கே ஒரு வாரம் தேவைப்படுகிறது!!

இதில் வலைபூவில் எழுதுவது பெரும்பிராயத்தமாகிறது!! நிறைய பகிர்ந்துகொள்ள ஆவல், அதுவும் ஆன்மிகம். அது ஒரு கடல். ஆனால், அதன் கரையை தழுவும் அலையில் கால் நினைத்தால் போதும் என்ற எண்ணம் மட்டுமே இங்கு பலர்க்கு ஓங்கி நிற்கின்றது.

இன்னும் கூட ஆழமாக போகலாம் என்றால், உடன் வர யாரும் தயார் இல்லை!! விருப்பம் இல்லையா, துணிவில்லையா என்று தெரியவில்லை. நித்யனன்தவை படித்தார்கள், ஆனால் மாயையை பற்றி படிக்க கூட ஆள் இருக்கவில்லை. எங்கு தவறு என்று புரியவில்லை.

இந்த அவசர யுகத்தில் எப்போதேனும் ஒரு பக்கம் மட்டும் எழுதும் என் தவறுதான் காரணமோ!?!?!?

இனி தினசரி படிப்தற்கு ஒரு மணிநேரமாவது ஒதுக்குவது, எழுதுவதற்கு அரைமணியாவது ஒதுக்குவது என்று (நாளை முதல் சூரிய நமஸ்காரம் செய்வது, காலை பிரம்ம முகூர்ததில் எழுவது, கால் மணி நேரமாவது பிராணாயாமம் செய்வது என்று தினமும் சபதம் எடுப்பது போல் அல்லாமல்!) முடிவு செய்திருக்கிறேன்.

எங்கும் தமிழ், எதிலும் தமிழ் என்று முழங்கும் கூட்டம், 'செம்மொழி மாநாடு' சூன் 23 - 27 என்று எல்லா இடத்திலும் விளம்பரம் செய்தபோது, அது என்ன சூன்!! ஜுன் என்றால் என்ன குறைந்துவிடும்!! அதை செம்மையாக ஆனி 9 - 13 என்றால் இன்னும் அழகாக இருக்குமே!!! என்றெல்லாம் என்னுள் தோன்றியதை இரண்டு வரிகளில் எழுத இந்த டைரியில் ஒரு இடம் தேவைப்பட்டதால் சின்னதாக ஒரு அலமாரியை திறந்திருக்கிறேன். இனி அதில் தினசரி குப்பைகளை திணிக்கலாம் என்றிருக்கிறேன்.

செய்திகள்...

2010-07-06T08:52:00.000-07:00

இன்று தினமலர் நாளிதழில் வந்த ஒரு செய்தியில் கொஞ்சம்....

.........விழுப்புரம் மாவட்டம் கள்ளக்குறிச்சி அடுத்து நின்னையூரைச் சேர்ந்தவர் சின்னபையன். இவர், சின்னப்பிள்ளை என்பவரை திருமணம் செய்து கொண்டார். 1972 ம் ஆண்டு சின்னப்பிள்ளையை விட்டு, சின்னப்பொண்ணு என்பவரை திருமணம் செய்தார். சின்னப்பிள்ளை, சின்னபொண்ணு இரு தரப்பினரிடையே சொத்து தகராறு ஏற்பட்டு, இது தொடர்பான வழக்கு தற்போது கோர்ட்டில் நடந்து வருகிறது.

கடந்த இரு தினங்களுக்கு முன் ஏற்பட்ட தகராறில், இரு தரப்பினரும் பயங்கர ஆயுதங்களால் தாக்கிகொண்டனர். இதில், சின்னபிள்ளையின் அண்ணன் சின்னசாமியின் மகன்..........

சின்னபிள்ள தனமால்ல இருக்கு....

சாமி'யார்'.....?!?!?

2010-05-28T06:33:00.000-07:00

இன்னமும் நித்யானந்தம்-ரஞ்சிதாவின் மாஸ்டர் CD கிடைக்குமா என்று ஒரு கூட்டம் ஒரு பக்கம் அலைந்துகொண்டு இருக்கிறது. என் நண்பன் ஒருவன் 250 ருபாய், CD வந்திருச்சு என்கிறான். இன்னொருபக்கம், 'முக்தி தரிசனம்' என்று கல்கி கூவி அழைக்கிறார். சத்தம் போட்டால் சாமி ஓடிவிடும் என்னும் ஈசான்ய ஆஸ்ரமம். பெண்களின் ஓட்டு வங்கியை கையகபடுத்தி இருக்கும் பங்காரு. எலுமிச்சை முதல் எட்டு-வட சங்கிலிவரை காற்றிலேயே வரவழைக்கும் புட்டபர்த்தி. இவர்கள் போக உள்ளூரிலேயே அங்கங்கு தென்படும் சுருட்டு சாமியார், அழுக்கு சாமியார், கோமண சாமியார், மற்றும் பலர். இதுவும் அல்லது தேவையான போது மட்டும் வந்து இறங்கும் மாரியம்மன், முருகன், காளி, ஐயனார் சாமி, முனீஸ்வரன், கருபண்ண சாமி - என்னிடம் ஒருவர் தன் மேல் கருபண்ண சாமி வரும் என்றார், நானும் 'வர சொல்லுங்களேன்' என்றேன். அதற்கு அவர் ' எல்லா சமயமும் வரமாட்டார், ஒரு கோட்டர் பாட்டில் உள்ள விட்டாதான் வருவார்' என்றார்!!!!

இவர்களுக்கு மத்தியில் வாழும், தப்பு செய்தால் சாமி கண்ணை குத்தும் என்று நம்பும் சாமான்யர்களுக்கு 'சாமி'யார் என்பதை பற்றி சொல்லியாகவேண்டும்.

மனக்கட்டுப்பாடு, தியானம், சுவாச பயிற்சி இத்யாதிகள் முதல் மோச்சம் வரை(!) கட்டணம் வசூலித்து கற்றுத்தரும் முறை சமீப காலங்களில்தான் பார்க்க முடிகிறது!! 25 வருடங்களுக்கு முன்புகூட இப்படி இல்லை!! ஆன்மிகத்தை பற்றி என்ன நினைத்துகொண்டு இருகிறார்கள் இந்த பித்தலாட்டகாரர்கள்!!! துறவு என்ற வார்த்தையின் அர்த்தத்தையே துறந்துவிட்ட துறவிகள் அல்லவோ இவர்கள்!!!! இன்றைய தலைமுறைகளால், இவர்கள் போலிகள் என்று அறுதியிட்டு பார்க்க முடியாமல்போன காரணம் என்ன?!

நல்ல வழிகாட்டி இல்லை!! அன்று கிருஷ்ணன் மாடு மேய்த்தான், நபிகள் ஆடு மேய்த்தார், கிறிஸ்து ஆடு மேய்த்தார், அனால் இன்று மேய்பார் இல்லாது ஆடுகளும் மாடுகளும் ஒவ்வொரு பக்கம் திரிகின்றது!! அன்று விவேகானந்தர் கேட்ட போதே 100 இளைஞர்களை கொடுத்திருந்தால் இன்று ஒரு விவேகானந்தரை தேடவேண்டிய அவசியம் இருந்திருக்காது!!! நடந்ததை பற்றி பேசி பயனில்லை, இனி ஆவதை பார்ப்போம்.

இன்ஜினியரிங், மருத்துவம், சட்டம் போன்ற படிப்புகள் சொல்லிதர ஆசிரியர்கள் இருகிறார்கள், அந்த ஆசிரியர்கள் அந்த பாடத்தில் தேர்ந்தவர்கள்தான, அவர்கள் சொல்லித்தருவது சரிதான என்று சரி பார்க்கவும் வழிகள் இருக்கின்றன. ஆனால், ஆன்மிகம் என்பது முற்றிலும் வேறானது, ஆயிரம் புத்தகங்கள் படிப்பதாலும், பூஜைகளாலும், யாகங்களாலும், பக்தியாலும் எல்லாம் மட்டும் அந்த பரபிரம்மம் என்னும் சமுத்திரத்தின் ஒரு துளியைகூட சுவைக்க தகுதியை தருபவை அல்ல. இவைகளை தாண்டிய அர்ப்பணிப்புதான் நம்மை அந்த பிரம்மதிடம் எடுத்துசெல்கிறது. அதுவே சரணாகதி.

மனம், புத்தி, காயம் இவை மூன்றும் இணைந்து சிரத்தையுடன் செய்யும் முயற்சியால் மட்டும் அந்த ஜோதியை நெருங்க முடியும். அதை நெருங்கியவர்களுக்கு இந்த லௌகிக உலகின் அசைவுகள் அசைக்காது. அப்படிபட்டவர்களின் அனுபவம்தான் அந்த பரமாத்மாவிடம் செல்லும் பாதையை நமக்கு அடையாளம் காட்டும். ஆனால் அத்தனை சீக்கிரத்தில் அவர்களின் அனுபவங்களை நாம் அறிந்துகொள்ள முடியாது. காரணம், அவர்கள் பற்று அற்றவர்கள். அவர்களுக்கு, மண்ணாங்கட்டிகும் தங்கக்கட்டிகும் வித்தியாசம் இல்லை. உங்களுக்கு எதையும் சொல்லிதரவேண்டும் என்ற அவசியமும் அவர்களுக்கு இல்லை. அப்படிபட்டவர்களை தங்கள் குருவாக அடைய அந்த காலங்களில் அவர்களுக்கு பின்னாலேயே அலைந்து, பல சேவைகள் செய்து, அவர்களின் அன்பிற்கு பாத்திரமாகி முக்தி அடையும் மார்க்கத்தை போதனையாக பெற்றார்கள். பிரம்ம ரகசியம் உணர்ந்தார்கள். இப்படிப்பட்ட ஆசான்களின் கால் தூசிக்கு ஒப்பாவார்களா, இன்று காவி போர்வைக்குள் ஒளிந்துகொண்டு தன்னையே கடவுள் என்று சொல்லிகொள்பவர்கள்!!!

இங்கு நான் நித்யானந்தாவை மட்டும் மனதில் வைத்துகொண்டு பேசவில்லை, புட்டபர்த்தி சாய்பாபா, கல்கி, பங்காரு அடிகளார் போன்றவர்களையும் சேர்த்தே சொல்கிறேன். ஆயுள் தண்டனை அனுபவித்துக்கொண்டு இருக்கும் பிரேமானந்தாகூட இன்னும் துறவறத்தை(!!) துறக்கவில்லை. இன்றும் அவருக்கு பக்தர் கூட்டம் இருக்கத்தான் செய்கிறது. அந்த பக்தர்கள் சொல்லும் காரணம் 'குருவின் அருளால்தான் இன்று என் வாழ்க்கை சிறப்பாக இருக்கிறது...' இன்னும் அவரால் இந்த அதிசயம் நிகழ்ந்தது, அந்த ஆச்சர்யம், பல பல கதைகள் அவர்களிடம் இருக்கும். அவைகள் அத்தனையும் பொய் என்று நான் சொல்லமாட்டேன். அப்படி நிகழ்வதற்கும் சாத்தியங்கள் உண்டு. ஆனால் அதற்க்கு அந்த குரு எனும் சாதாரண மனிதன் காரணம் அல்ல என்பதை உணருங்கள் மக்களே. இன்னமும் முன் செல்லும் ஆட்டின் வாலை முகர்ந்து பின்னாலேயே செல்லும் செம்மரிஆடாக இருக்காதீர்கள்.

மெய் பொருள் காண்பது அறிவு.

ஒரு மாங்கொட்டையை புதைத்து வைக்கிறேன். சில வருடங்களில் அது பெரிய மரமாக, வேர், இலை, கிளை, பூக்கள், காய்கள், கனிகள் என்று வளர்ந்து நிற்கிறது. இப்போது கேட்கிறேன், நான் புதைத்துவைத்த அந்த விதை இந்த மரத்தில் எங்கே உள்ளது? பதில் சொல்ல முடியுமா? நீர், சூரிய ஒளி, காற்று, மண் என்று இத்யாதிகள் கூட அந்த விதை, மரமாக காரணமாக இருக்கலாம், ஆனால் இந்த மரத்தின் ஒவ்வொரு துகளிலும் அந்த விதையின் சாரம் இருப்பதை மறுக்கமுடியுமா?

அப்படிதான் கடவுளும்...

'தூணிலும் இருக்கிறான் துரும்பிலும் இருக்கிறான்' என்று பிரகலாதன் கூரியதை ஏதோ விஜய் பட பஞ்ச் டயலாக் என்று உதாசீனப்படுத்தவேண்டாம்.

பிரபஞ்சம் என்பதை பற்றி முன்பு குறிப்பிட்டிருந்ததை இங்கு நினைவு கூறுகின்றேன். அதன்படி, உயிர் உள்ள உயிர் அற்ற என அனைத்தினுள்ளும் அந்த பிரமத்தின் சாரம் இருக்கிறது. உம்முள், எம்முள் என எங்கும் பிரம்மம் நிறைந்துள்ளது. எதிரில் இருக்கும் மனிதனை அந்த பிரம்ம ஸ்வரூபமாக பாவித்து மனமுருகி வேண்டினால் நிச்சயம் நன்மைபயக்கும் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை. இப்படிதான் பெரும்பாலான சாமியார்கள் பிழைப்பு நடத்துகிறார்கள். உங்கள் வீட்டு நாய்குட்டி கூட அந்த பிரம்மம்தான், அதனிடம் உங்கள் குறையை சொல்லிபாருங்கள், கண்டிப்பாக பாதிக்குமேல் பலிக்கும்!!! அதற்காக அந்த நாய்குட்டி தன்னை கடவுள் என்று சொல்லிகொள்ளாது, ஆனால் மனிதன் சொல்லிகொள்வான், அவனுக்குத்தான் ஆறு அறிவு!!!

சித்து வேலைகள்!! சில சாதகங்கள் செய்தால் சித்துகள் கைகூடும். யோக பாதையில் கிடைக்கும் ஒரு சின்ன கைதடி அது. அதை பயணம் செய்ய பயன்படுத்தவேண்டும் அன்றி, சிலம்பாட்டம் ஆடி கூட்டம் சேர்க்க பயன்படுத்த கூடாது. செய்தால், பயணம் அத்துடன் நின்றுவிடும்!! இவைகள் அற்ப விசயங்கள் என்பதை சொல்வதற்கு இங்கு ஆள் இல்லாததால்தான் இவர்கள் இத்தனை ஆட்டம் போடுகிறார்கள்!! தயவு செய்து புரிந்துகொளுகள் மக்களே.

கந்துக மதக்கரியை
வசமாய் நடத்தலாம்
கரடிவெம் புலிவாயையும்
கட்டலாம் ஒரு சிங்கம்
முதுகின்மேற் கொள்ளலாம்
கட்செவி எடுத்தாட்டலாம்
வெந்தணலி லிரசம்வைத்
தைந்துலோ கத்தையும்
வேதித்து விற்றுண்ணலாம்
வேறெருவர் காணாமல்
உலகத் துலாவலாம்
விண்ணவரை ஏவல்கொளலாம்
சத்ததமும் இளமையோ
டிருக்கலாம் மற்றொரு
சரீரத்தி னும்புகுதலாம்
சலமேல் நடக்கலாம்
கனல்மே லிருக்கலாம்
தன்னிகரில் சித்திபெறலாம்
சிந்தையை அடக்கியே
சும்மா இருக்கின்ற
திறம் அரிது.

-தாயுமானார்.

......அப்படிப்பட்டவர்களை காண்பது அதனினும் அரிது!!

மனிதம் தொலைந்த மனிதர்கள் - மறதி...

2010-03-04T06:35:00.000-08:00

இந்த பகுதியில் அரசியலை பற்றி பேசகூடாது என்று எண்ணி இருந்தேன். மாயை, மந்திரஜபம் என்று இருந்துவிடலாம் என நினைத்திருந்தேன். ஆனால், இன்று நடக்கும் அரசியலை நினைத்தாலே, அசிங்கத்தை மேலே பூசியதைபோல ஒரு வித அருவருப்பை உணர்கிறேன். இருப்பினும் அந்த சாக்கடைக்கு மத்தியில்தான் நானும் வாழ்கிறேன் என்பதால் அதையும் கிளறதான் வேண்டியுள்ளது.

உணர்சிவசபடுவதில் நமக்கு இணை நாமே! அறிவுபூர்வமாய் எதையும் சிந்திபதென்பது வெறும்வயிற்றில் வேப்பெண்ணை சாப்பிடுவதுபோல.

நித்யானந்தா, கல்கி போன்றவர்கள் தவறு செய்தால்மட்டும் இத்தனை வன்முறை காட்டும் நமக்கு, கண்கூடாக அரசியல்வாதிகள் செய்யும் அக்ரமங்களுக்கு ஒரு சதவீதம்கூட ஆவேசபடாதது ஏன்?

இந்த போலிசாமியர்களால் பாதிக்கபடுவது அவர்களை நம்பி செல்லும் பக்தர்கள்தான் தவிர மற்றவர் இல்லை, ஆனால் நீங்கள் விலகியே இருந்தாலும் அரசியலில் இருபவர்களின் சுயநலனிற்காக அடித்தட்டு கடைகோடி பிரஜைவரை பாதிக்கவடுவதை யாரும் உணர்வதே இல்லை!!

பாலம் கட்டுவதிலிருந்து பள்ளிகூட ஆய நியமனம் வரை அனைத்திலும் ஊழல் லஞ்சம் என்று வாங்கி வெளிநாட்டு வங்கிகளில் பூட்டி வைத்திருகிறார்கள், அவர்களின் எள்ளு பேரனின் கொள்ளு பேரன் வரை உட்கார்ந்து சாபிட்டாலும் தீராத அளவு சொத்துகளை!!!

இவர்கள் போடும் எச்சில் எலும்புக்காக உயிரை கொடுக்கும் (எடுக்கும்) அடியாட்கள் படை வேறு!!!

ஊழல் செய்யும் அதிகாரியோ அல்லது அரசியல்வாதியின் வீட்டை நொருக்குங்களேன், உங்களின் வீரத்தை மெச்சுகிறேன்...

'அமைதிப்படை' திரைபடத்தில் ஒரு அண்ட்ராயர் சண்டையில் அனைத்தையும் மறந்துவிடுவதுபோல எல்லாவற்றையும் மறந்துவிடும் வேடிக்கை மனிதர்கள் நாம்!!!

கச்சதீவை மறந்தோம், காவேரியை மறந்தோம், முத்துக்குமார் மறந்தோம், ஸ்பெக்ட்ரம் மறந்து, இலங்கை அப்பாவி தமிழர்கள், ராமேஸ்வரம் மீனவர்கள், ஒகேனக்கல், முல்லை பெரியார், பிரபாகரன், விலைவாசி, மின்தடை, சரத்பவார், அஜீத்தின் ஆதங்கம் வரை மறந்துவிட்டோம். அடுத்த பெனாகரத்தில் இந்த நித்தியானந்தம் மறந்து, எந்திரன் வந்ததும் எல்லாமும் மறந்துவிடும்!!!!!!!

வாழ்க ஜனநாயகம்.....

மாயை - பகுதி 4

2010-01-17T06:00:00.000-08:00

இந்த்ரியங்கள்... பொய்யான உண்மைகள்...

எண் ஜான் உடம்பில் சிரசே பிரதானம். காரணம், மூளை மட்டுமே அல்ல, ஐந்து புலன்களில் நான்கு புலன்கள் தலையில் இருபதாலும்தான்.

முன்பு சொன்னது போல இந்த புலன்கள்தான் அதிகாரிகள், இவைகள் காட்டும் உலகத்தைதான் நாம் பார்க்கிறோம், உணர்கிறோம், சிந்திக்கிறோம். புலன்கள் சொல்வது எல்லாம் உண்மையானவையாக இருக்கவேண்டும் என்று நிர்பந்தம் இல்லையே!!

நம் கண்ணை எடுத்துகொள்வோம், நாம் காண்பவை எல்லாம் மூளைக்கு பிம்பங்களாக நேரடியாக கொண்டுசெல்லப்படுவதில்லை. கண்ணின் திரையில் விழும் பிம்பங்கள் வேறொரு அலைவரிசையாக மாற்றப்பட்டு, நரம்புகள் மூலமாக மூளைக்கு கொண்டுசெல்லபடுகிறது. அங்கு நரம்புகள் கொண்டு வரும் சமிக்ஞைகளை கொண்டு காட்சிகள் புரிந்துகொள்ளபடுகிறது.

நம் பார்வைக்கு சில எல்லைகள் உண்டு. நம் கண்கள் காணும் எல்லாவற்றையும் சமிக்ஞைகளாக மாற்றுவதில்லை. நமக்கு தெரிந்து புறஊதா, எக்ஸ்-ரே போன்ற ஒளிகற்றைகளை கண்டுகொள்வதில்லை. இவைகள் தவிர மனிதனால் இன்னும் கண்டுபிடிக்கபடாத எத்தனை ஒளிகற்றைகள் இருக்கின்றனவோ!!

இது ஒரு புறம் இருக்கட்டும். Video Glass என்ற ஒரு வஸ்துவை பற்றி படித்ததுண்டா? பெரும்பாலும் இது Video Game விளையாட பயன்படுகிறது! அதை அணிந்துகொண்டால் நாமே அந்த விளையாட்டு தளத்திற்குள் இருப்பது போன்ற உணர்வை ஏற்படுத்தும். நம் கண்களை வேறு ஒரு கோணத்தில் சிந்தித்து பார்ப்போம். கண்கள் நமக்கு நிரந்தரமாக பொருத்தப்பட்ட Video Glass என்றால், இங்கு நம் கண்முன்பு நிகழும் நிகழ்வுகள் எல்லாம் முன்பே program செய்யப்பட்டவை என்று வைத்துக்கொண்டால்! இப்போது நாம் பார்த்துகொண்டு இருப்பது எல்லாம் நம் மூளைகுள்ளேயே இருக்கிறது என்றாகிறது!! நம் எதிரே இருக்கும் பிம்பங்கள் எல்லாம் உண்மையில் எதிரே இல்லை, நமகுள் இருக்கிறது. திருமந்திரத்தில் ஒரு இடத்தில், 27 நட்சத்திரங்களும் நம் தலைக்குள்தான் இருக்கிறது என்று திருமுலர் சொல்கிறார். இன்னும் வேதத்தில், அண்டத்தில் உள்ளது எல்லாம் பிண்டத்தில், பிண்டத்தில் உள்ளது எல்லாம் அண்டத்தில், என்று வருகிறது. அதன் அர்த்தகளை இந்த கோணத்தில் சிந்தித்து பார்த்தல் எல்லாம் பொருந்தி வரும்!!

நிறைய குழப்பிவிட்டேனா?

குழம்பியவர்கள் இதை இத்துடன் நிறுத்திவிட்டு, PJ-யின் Lemon Tea ஐ ருசித்துகொண்டே கண்கள் மூடிகொண்டு பாலமுரளியின் எந்தரோ மகானுபாவுலு வோ, Michael Cretu இன் Mea culpa, Sadness யோ ரசியுங்கள், Iman maleki இன் ஓவியங்களை ரசியுங்கள், பாரதியின் 'கண்ணமா என் காதலி' ஐ படியுங்கள், மனம் நிதானத்திற்கு வந்தபின் மீண்டும் முதல் அத்தியாயத்தில் இருந்து ஆரம்பியுங்கள்.

குழப்பம் இல்லாதவர்கள் Video Glass இல் இருந்து தொடரலாம்...

நம் கண்களை Video Glass என்று நான் சொல்வதற்கு சில சந்தேகங்களும், சாத்தியங்களும் இருக்கின்றன. முதல் சந்தேகம், நாம் பார்க்கும் காட்சிகள் எல்லாம் சரிதானா என்று ஒப்பிட்டு பார்க்க எந்த அளவுகோலும் இல்லை, அப்படி ஒரு அளவுகோலை பற்றி நாம் இதுவரை சிந்தித்ததும் இல்லை!! சிந்திக்கும் சாத்தியங்களும் இருந்திருக்கவில்லை!!! அப்படி ஒரு அளவுகோல் பற்றி சிந்தித்தாலும் அதற்கு சாத்தியம் இல்லை. காரணம், அதையும் இதே கண் கொண்டுதான் பார்க்கவேண்டும், இது குற்றவாளியே நீதிபதியாக இருக்க சொல்வதற்கு சமம்!!

அடுத்து, காணும் காட்சிகளை உருவாக்கும் சாத்தியங்கள்!

Schizophrenia போன்ற மனநோயாளிகளுக்கு ஏதேதோ பின்பங்களும், யாரோ பேசுவது போன்ற சப்தங்களும் கேட்குமாம். அவை எப்படி நிகழ்கின்றன!?

அந்த உருவங்கள் வெளியே இல்லை, அவர்களுக்குள்ளேதான் உருவாக்க படுகின்றது. அவ்வளவு ஏன், கனவுகளில் வரும் உருவங்களை கண்ணால் காண்கிறோமா? மனதால் காண்கிறோமா என்று யோசித்து பாருங்கள்.

கண்களால் குறிப்பிட்ட அலைவரிசைக்குள் இருக்கும் ஒளிகதிர்களை மட்டுமே பார்க்கமுடியும், புற ஊதா, எக்ஸ்-ரே போன்றவை நம் சாதாரண கண்களுக்கு புலப்படாதவை. இதில் ஒன்றை மனதில் வைத்துகொள்ளுங்கள், இதுவரை மனிதனால் கண்டுபிடிக்கபட்ட கண்ணனுக்கு தெரியாத இவைகளை தவிர இன்னும் மனிதனால் கண்டுகொள்ளபடாத பல ஒளி அலைகள் இருக்கலாம். அப்படியொரு பரிணாமத்தில் வேறு ஒரு உலகமே நம்மை சுற்றி இயங்கிகொண்டிருக்கலாம். தேவலோகம், நரகம், கைலாயம், வைகுண்டம், போன்றவை நம்மை சுற்றியிய எங்கேனும் இருக்கலாம்!!! (தேவர்களுக்கு ஒரு நாள் என்பது நம் ஒரு வருடமாம், 6 மாதம் பகல், 6 மாதம் இரவு!! துருவங்களில் இந்த சூழல்தான் நிகழ்கிறது!!!)

கண்கள், காணும் காட்சியை சமிக்ஞைகளாக மாற்றி நரம்புகள் முலம் மூலைக்கு அனுப்புகிறது. ஒன்று செய்யலாம், அந்த சமிக்ஞைகளை நாமே உருவாக்கி நேரடியாக மூலைக்கு அனுப்பினால் கண் பார்காமலே ஒரு காட்சியை மூளை காணும் அல்லவா!!! இது ஏதோ என் கற்பனை என்று நினைக்காதீர்கள். Virtual Reality ஐ பற்றி படித்தவர்களுக்கு இது புரியலாம். இதை Sony நிறுவனம் முயற்சி செய்துகொண்டிருகிறது!!! கண்கள் மட்டும் அல்ல, நம் ஐந்து புலன்களையும் Ultrasonic ஓலி அலைகளின் மூலம் இயக்கும் ஆராய்ச்சி செய்துகொண்டிருகிறார்கள். அது வெற்றி பெற்றால், முப்பரிமாணத்தில் நமக்குள்ளேயே திரைப்படங்கள் ஓடலாம், அந்த திரைபடத்தில் நாமே கூட கதாநாயகனாக வில்லன்களிடம் சண்டை போடலாம், தமான்னாவின் கூந்தலை வாசம் பிடிக்கலாம், காதல் செய்ய சுவிசர்லாந்து போகலாம்!!!

இவைகளை இன்றைய விஞ்ஞானிகள் இபோதுதான் ஆராய ஆரம்பிதிருகிரார்கள், ஆனால் நம்மவர்கள் முன்னமே இதை சாதித்து இருகிறார்கள்!!! அது......

மாயை - பகுதி 3

2009-12-09T01:40:00.000-08:00

உண்மையான உண்மை, பொதுவான உண்மை, பொய்யான உண்மை என்று மூன்று விதமான உண்மைகள் இருப்பதாக சொல்லி அதற்க்கு விளக்கமும் தருவர் டாக்டர் அறிவொளி, கேடிருக்கிறீர்களா!?

உண்மையான உண்மைக்கு விளக்கம் தேவை இல்லை. சத்தியமானவை எல்லாம் உண்மையான உண்மைகளே.

பூமி உருண்டையாக இருக்கிறது என்பது நமக்கு எப்படி தெரியும்? நம் பார்வைக்கு அவை தட்டையாக தானே இருக்கிறது!! விண்வெளிக்கு சென்று பார்த்து சொல்கிறார்கள், புகைப்படங்களை காட்டுகிறார்கள், விளக்கங்கள் தருகிறார்கள். அதனால் நம் பார்வைக்கு தட்டையாக தெரிந்தாலும் இந்த பூமி உருண்டை என்பதை நம்புகிறோம். இது பொதுவான உண்மை!!

நம் பூமி 71% நீராலும் மீதி 29% சதவீதம் மட்டுமே நிலத்தால் ஆனது என்கிறார்கள்- விஞ்ஞானிகள் உட்பட. சரி, அந்த 71% நீரின் ஏதேனும் ஒரு இடத்தை தேர்வு செய்து உள்ளே இறங்குவோம், உள்ளே உள்ளே உள்ளே என்று சென்றுகொண்டே இருந்தால் கடைசியில் தட்டுபடுவது நிலம்!!! இந்த கூற்றுபடி 29% நிலம் என்பது பொய் என்று ஆகிறது அல்லவா!!? வேண்டுமானால், நீர் நிறைந்திருப்பது பள்ளமான நிலத்தில் என்று சொல்லிகொள்ளலாம். மற்றபடி இந்த பூமி 100% நிலத்தால்தானே ஆனது!! இதைதான் பொய்யான உண்மை என்று திரு.அறிவொளி சொல்லுவார்.

அவர் சொல்லுவது இருக்கட்டும், நீ என்ன சொல்ல வருகிறாய் என்று கேட்பது காதில் விழுகிறது. சொல்கிறேன்.

நம்மை ஆள்வது நம் மனம் என்று நினைத்துகொண்டிருந்தால் அது பொதுவான உண்மை. நம் இந்த்ரியங்கள் சொல்வது எல்லாம் நிஜம் என்று நினைப்பது பொய்யான உண்மை. மனம் என்பது முதலமைச்சர் என்று வைத்துகொள்வோம். கண், காது, மூக்கு, நா, ஸ்பரிசம் என்ற பஞ்ச இந்த்ரியங்கள் - அதிகாரிகள். முதல்வர், அதிகாரிகள் தரும் தகவல்களை அப்படியே ஏற்று ஆட்சி செய்தால், மறைமுகமாக அந்த ஆட்சி அதிகாரிகள் கையில் சென்றுவிடும்!! மிக பெரும்பாலாக நாம் அனைவரும் இந்த்ரியாங்களின் கட்டுபாட்டிருக்கு உட்பட்ட முட்டாள் முதலமைச்சர்களே. நம்மை அறியாமலே நாம் இந்த்ரியாங்களின் இச்சைக்காக வாழ்பவர்களாகிறோம்.

இது நம் உடல் தானே!! எங்கே, பசி அற்று சில காலம் இருக்க சொல்லுகள்!! சுவாசம் இன்றி சில மணிநேரம் இருக்க சொல்லுகள்!! ருசியான உணவை கண்டால் நம்மை அறியாமலே நா ஊரும்!! வெறும் வார்த்தைகள் கூட ரத்தத்தை கொதிக்க செய்து, கொலை கூட செய்ய தூண்டும். யோசித்து பாருகள், ஒரு நாளில் எத்தனை விசயங்கள் நம்மை மீறி நடகின்றது என்று. உங்கள் பேச்சை உங்கள் உடலை கேட்காத பொது, மனைவி எங்கே கேட்க்க போகிறாள்!!

இந்த இந்த்ரியங்களை கட்டுபடுத்தி, நம் மனதையும் உடலையும் ஆட்சி செய்ய எத்தனயோ யோகா நெறிகளை கற்பித்தார்கள், நம் முன்னோர்கள். பதஞ்சலி முதல் விவேகனந்தர்வரை இதை பற்றிய தங்கள் அனுபவகளை எழுதிவைத்தார்கள். நாம் இதை படிக்கவாவது செய்கிறோமா?!

இப்போது மாயையை கொஞ்சம் நெருங்கி இருப்பீர்கள் என்று நம்புகிறேன். இன்னும் கொஞ்சம் அடுத்த பாகத்தில் சொல்கிறேன்.

மாயை - பகுதி 2

2009-11-05T21:00:00.000-08:00

பிரபஞ்சம் - பெயர் காரணம் தெரியுமா?
பிரம்மம் என்பது பஞ்சமாக பிரிந்திருப்பது பிர-பஞ்சம்...
பஞ்ச பூதங்கள்; நிலம், நீர், நெருப்பு, காற்று, ஆகாயம். பிரபஞ்சத்தின் அனைத்தும் ஐந்து பூதங்களின் சேர்க்கையே, மனிதன் உட்பட.
நாம் ஒரு பஞ்ச பூத சேர்க்கைதான்... நிலம்- தசை, எலும்பு, போன்றவை. நீர் - ரத்தம், உமிழ் நீர், போன்றவை. நெருப்பு - உடலின் உஸ்ணம். காற்று - பரணன் முதலான வாயுட்கள். ஆகாயம் - மனம்!
இந்த ஆகாயம் மிக விசித்திரமானது. ஆகாயம் - space ; வெளி... நமக்கும் பக்கத்தில் இருப்பவர்க்கும் இடையில் இருபதும் வெளி தான், அண்ணாந்து பார்த்தல் எல்லை அற்று விரிந்து கிடப்பதும் வெளி தான்... என்றேனும் இரவில் தனிமையில் மல்லார்த்து படுத்து வானவெளியை பார்த்து வியந்ததுண்டா? இல்லையென்றால் இன்று இரவே முயற்சிசெயுங்கள்... எத்தனை நட்சத்திரங்கள்... நட்சத்திர மண்டலங்கள்... இவைகளின் மத்தியில் மாபெரும் நட்சத்திகளையே விழுங்கும் கருந்துளைகள்... பார்வைக்கு நட்சத்திரங்கள் அருகருகே இருப்பதாக தெரிந்தாலும், அவைகளுக்கு இடையே இருக்கும் இடைவெளி பல ஒளி ஆண்டுகள்.. ஒரு ஒளி ஆண்டு எவ்வளவு தெரியுமா? ஒளி துகள், ஒரு வினாடிக்கு கிட்டத்தட்ட 2 லட்சம் கிலோமீட்டர் பயணம் செய்யும், அந்த வேகத்தில் ஒரு வருடம் பயணம் செய்தால் எத்தனை தூரமோ அது ஒரு ஒளி ஆண்டு தூரம்!! இப்படி 4 ஒளி ஆண்டு துரத்தில் தான் நம் சூரிய குடும்பத்தின் மிக அருகில் இருக்கும் நட்சத்திரம் இருக்கிறது!!! இவ்வளவு விஸ்தாரமான இந்த விண்ணிற்கு எல்லை இருக்கிறதா? அப்படி ஒரு எல்லை இருப்பின் அந்த எல்லைக்கு பின் என்ன இருக்கிறது? அப்படி ஒரு எல்லை இல்லை என்றால் அதை எப்படி என்று கற்பனையில் நினைத்து பாருங்கள்!!!
செயற்கை கோல், அதி நவீன தொலைநோக்கி என்றெல்லாம் பல சாதனங்களை வைத்து விஞ்ஞானம் தேடிகொண்டிருகிறது... பிரபஞ்சம் தோன்றிய கணத்திலிருந்து இப்போது வரை கண்டுபிடிதுவைதிருகிறார்கள்... இன்னும் பிரபஞ்சம் தோன்றிய கணத்தையும், அதற்க்கு முன் என்ன என்பதற்கும் இன்னும் பதில் இல்லை!!
இந்த ஆகாசத்தின் ரகசியம் இன்னும் மனிதனால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை... அதன் எல்லைகளை அறுதியிட முடியவில்லை... மனிதனின் மூளையைபோல!! இன்னும் நம் மூளையை நொண்டிக்கொண்டே இருகிறார்கள்... இங்கு தொட்டால் மூளையின் இந்த பகுதி சிலிர்கிறது.. இதை பார்த்தல் இந்த பகுதி விரிகிறது என்றெல்லாம் தினமும் கண்டுபிடிக்கிறார்கள்... மனம் என்பது எங்கே இருக்கிறது என்று தேடுகிறார்கள்... சுலபமாக சொல்லுகிறோம், 'மனமார வாழ்த்துகிறேன்' என்று, ஆனால் அந்த மனம் நம் உடலில் எங்கு இருக்கிறது என்று யோசித்து பார்த்துண்டா?
மனம் நம்ம மூளைதான்... அதை நம்மால் உணரமுடியததர்ற்கு காரணம், நம் மூளைக்கு உணர்ச்சி இல்லை!! உணர்வற்ற ஒன்னறை அறுதியிட்டு இங்கு இருக்கிறது என்று சொல்ல இயலாது... கை கால் உணர்ச்சி அற்றவர்களை கேட்டு பாருங்கள் புரியும்... மூளைதான் சகலமும்... சகர்ஸ்ரதலம்... ஆயரம் இதழ் கொண்ட தாமரை!! குண்டலனி பற்றி என்றேனும் சொல்லும்போது இதை பற்றி பேசலாம்....
ஆகாசதிற்கு வருவோம். மாயையை பற்றி பெசிகொண்டிருகும்போது எதற்கு ஆகாசம் என்று நினைக்கலாம். இந்த விளக்கம் பின்னர் தேவைபடலாம் என்பதற்காக சொல்லிகொண்டிருக்கிறேன், தேவை இல்லாமலும் போகலாம்!!
மனமேதான் ஆகாசம்... ஆகாசம்தான் மனம்...
அண்டத்தில் உள்ளது பிண்டத்தில்... பிண்டத்தில் உள்ளது அண்டத்தில்....
அகம் பிரம்மாஸ்மி...

மாயை - பகுதி 1

2009-11-01T20:45:00.000-08:00

இதை எழுதுவதற்கு சில கணங்களுக்கு முன் வெளியே உலாவிகொண்டிருந்தேன்.
மாலை பொழுதின் கடைசி நிமிடங்கள்....
வளர்பிறை நிலவின் வெளிச்சத்தை மெல்லிய மேகதிடல்கள் தடுக்க போராடி தொற்றுகொண்டிருந்தது...
'மங்கியதோர் நிலவினிலே...' என்ற பாரதியின் வரிகள் நினைவை வருடியது...
மிக மெல்லிய மழை சாரலில், காற்றில் குளுமை கூடியிருந்தது...
வீட்டின் பின்புறம் ஜாதி முல்லை கொடி ஒன்று உண்டு. கொடி முழுக்க பூக்கள் சின்னதாய் சிரிக்க துவங்கியிருந்தது. முல்லை கொடியின் கரும்பச்சை இலைகள், மெல்லிய இருளில் இன்னும் இருட்டாய் தெரிய, அதன் மீது சிறிய முத்துக்களாய் இந்த பூக்களை பார்ப்பதற்கு, வானத்து நட்சத்திரங்கள் தரையில் சிதறிக்கிடப்பதுபோல் இருந்தது...
பூக்க துவங்கிய முல்லையின் வாசமும் வீச துவங்கியது அந்த நிமிடத்தை இன்னும் பரவசப்படுதியது...
எத்தனை அழகான மாலைபொழுது...
இந்த காட்சி, வாசம், நிலவொளி, தென்றல், எல்லாம் மாயை என்றால் ஒப்புகொள்ளமுடியுமா!!!
இது மட்டுமல்ல, இதோ இந்த வார்த்தைகள், அவற்றை உங்களுக்கு காட்டும் இந்த கணினி, அமர்ந்திருக்கும் நாற்காலி, இதை எழுதும் நான், படித்துகொண்டிருக்கும் நீங்கள், யாவும் மாயை என்றால் நம்புவீர்கள!!!
எப்படி நம்புவது!!
இதோ என் காதல் மனைவி, ஆசை குழந்தைகள், அவர்களின் மழலை, இவை எல்லாம் என் முன் விரிந்திருக்கும் சுவர்க்கம்... இவை எப்படி மாயை என்பேன், என்று ஆனானப்பட்ட பாரதியே "நிற்பதுவே நடபதுவே...." என்று பாடினார்....
அந்த வரிகள் நினைவில் இருக்கிறதா?! ".....வானகமே இளவெயிலே மரச்செறிவே, நீங்களெல்லாம் கானலின்நீரோ? வெறும் காட்சிப்பிழைதானோ? போனதெல்லாம் கனவினைபோல் புதைந்தழிந்தே போனதனால் நானும் ஓர் கனவோ? இந்த ஞாலமும் பொய்தானோ?...."
இப்படி பாரதியே நம்ப மறுத்த இந்த மாயை, ஒரு நிதர்சன உண்மையே!!!

தேள்...

2009-10-09T07:50:00.000-07:00

மாயை பற்றி எழுதலாம் என்ற சிந்தனையுடன் உலாவிகொண்டிருந்தபோது, வீட்டின் முன், தெருவில் நிதானமாக ஒரு தேள் சாவதானமாக சென்றுகொண்டிருந்தது கண்டேன். சர்ப்பம் பற்றி எழுதியதிலிருந்தே அடிக்கடி கனவில் வந்துகொண்டிருந்த தேள், இன்று நேரிலேயே வந்துவிட்டது!! தன்னை பற்றி எழுதவில்லை என்ற ஆதங்கம் போல...!!!!

வெளிச்சம் குறைந்திருந்த மாலை பொழுது. தெரு விளக்கின் வெளிச்சத்தில் நிதானமாக நடந்துகொண்டிருந்தது. நல்ல கருமை. முன்பக்கம் நண்டிற்கு இருப்பதுபோல் நல்ல அகன்ற இடிக்கி போன்ற இரண்டு கொடுக்குகள். தேளில் இது நட்டுவாகிலி வகை. எப்படியும் ஏழு அங்குலம் நீளம் இருக்கும். காடுகளில் வாழும் இந்த வகை, ஒரு அடி நீளம் வரை கூட வளருமாம்!!!

பார்ப்பதற்கு கர்னகொடூரமாய் இருந்தாலும் இது ஒரு அசமந்த பிராணி! சாதாரணமாய் திரியும் செந்தேள், மரதேள், போன்றவைபோல் இது சட்டேன்று கொட்டிவிடாது. தன் முன்பக்க கொடுக்குகளால் வசமாக பிடிப்பு கிடைத்தபின்பு இடம் பார்த்து தன் வால்பக்க கொடுக்கால் ஓங்கி கொட்டும். இதற்குள் அதனை உதறிக்கொண்டு அப்பால் போய்விடலாம்!

இருப்பினும் இது ஆள் நடமாட்டம் உள்ள தெரு, மொத்த தெருவிற்கும் ஒரே விளக்குதான். வெளிச்சம் இல்லாத பகுதியில் இதை யாரேனும் தெரியாமல் மிதித்துவிட்டால்...!!! விபரீத சந்தர்பங்களின் சாத்தியங்களை தவிர்க்க அதனை தொந்தரவு செய்வது தவிர வேறு வழி தோன்றவில்லை.

ஒரு இடுக்கியின் உதவியால் அதன் வாலைப்பற்றி ஆள் நடமாட்டம் அற்ற புதர்வரை இழுத்து சென்றேன். அதன் வால் பகுதி, பெரிய பாசிமணிகளை கோர்த்து போல் மொளுமொளுபாக இருப்பதால் தூக்கிச்சென்றால், நழுவி விழும் வாய்புகள் அதிகமாதலால் தரையோடு இழுத்து சென்றேன். (இது போன்ற தேள்களை கொன்று புதைத்து சில நாட்கள் கழித்து புதைத்த இடத்தை தோண்டி பார்த்தல் அதன் மற்றபகுதிகள் மண் தின்று இந்த வால் பகுதிமட்டும் பாசிகளாக கிடைக்கும், அதனை நூலில் கோர்த்து குழந்தைகளுக்கு அணிவிப்பார்கள், திருஷ்டிக்காக!!!) அதன் கொடுக்கை பற்றியவுடன், அதிலிருந்து விடுபட அது எடுத்த முயற்சிகள் அலாதி, உள்ளகை நீளமாய் உள்ள அதன் பலம் ஆச்சரியபடவைத்தது!!!

பாம்பு கடிபோல் தேள் கடிக்கு இதுதான் மருந்து என சொல்ல இயலாது. காரணம், தேளின் விஷம் நம் ஒவ்வொருவரின் உடல்வாகை பொருத்தும் கடுமையாகவோ சாதாரனமாகவோ செயல்படும். தேள் கடிபட்டவர்க்கு பித்த உடம்பா, வாத உடம்பா என்றெல்லாம் ஆராய்ச்சி செய்து நேரத்தை வீணடிக்காமல் மருத்துவரிடம் செல்லவது சாலச்சிறந்தது.

உங்களுக்கு மட்டும் ஒரு ரகசியத்தை சொல்லுகிறேன்.

தேளின் வால் பகுதியில், கொட்டுகை தவிர்த்து மற்ற பாசி போன்ற பகுதிகளை நசுக்கினால் வெள்ளை நிறத்தில் பசை போல் இருக்கும். அதுதான், அந்தந்த தேள் கடிக்கு மருந்து!!! கடித்த தேளை பிடித்து கொன்று இந்த பசை போன்ற வஸ்துவை கடிவாயில் பூசினால் வலி குறையும், விஷம் இறங்கும்.

இருப்பினும், ஒரு நல்ல மருத்துவரின் ஆலோசனையுடன் எதையும் செய்யவும்...

தேளை பற்றி ஒரு கதையை சொல்லி முடிக்கிறேன்...

தேள் ஒன்று கங்கையில் தத்தளித்து சென்றது. ஒரு சந்நியாசி அதை வெளியே எடுத்துவிட முயன்றார். அவரை கொட்டிவிட்டு மறுபடியும் நீரில் விழுந்தது. பல முறை இப்படி நிகழ்த்து. இதை கண்ட ஒருவன், "அது கொட்டுவது வலிக்கவில்லையா!! அறிவில்லாதது, அதை காப்பாற்ற நினைக்கும் உன்னை கொட்டுகிறதே, அதை ஏன் எடுக்கவேண்டும்?" என்றான். அதற்க்கு அந்த சந்நியாசி, "உயிர் போகும் தருவாயிலும் அறிவில்லாத அதுவே தன் சுபாவத்தை விடவில்லை, அறிவுள்ள மனிதனாகிய நான் மட்டும் என் சுபாவமாகிய ஜீவகாருண்யத்தை எதற்கு விடவேண்டும்?!" என்றார்....

கர்ம யோகம்...

2009-09-02T01:45:00.000-07:00

புரிந்துகொள்ள மிக சுலபமானது கர்மயோகம், அதேவேலையில் மிக மிக சிரத்தையானது கர்மயோகியாக வாழ்வது.

இக்காலகட்டத்திற்கு கர்மயோகம் சிறந்தது என்பேன்.

பாற்கடல் விஷ்ணுவும், இடுகாட்டு சிவனும் கர்மயோகத்தின் அடையாளங்களே.

நம் செயல்கள் யாவும் நம்மால் செய்யபடுவதில்லை, நாம் வெறும் கருவிகளே. நம் செயல்கள் எப்படி நம்முடையதில்லையோ அதே போல் அச்செயல்களால் வரும் இன்ப துன்பகள், நன்மை தீமைகள் நம் மனதை தீண்டாதிருக்கசெய்வதே கர்மயோகம்...

இதை தான் கீதையில் 'நானே செய்கிறேன்... நானே எல்லாம்.... ' என்று அர்ஜுனனிடம் அடிக்கடி கிருஷ்ணபரமாத்மா சொல்கிறார்...

கீதா சாரம் என்று எல்லா கடைகளில் (finance company உட்பட) ஒட்டி வைகிறார்கள்...

காவி மட்டும் கட்டிய சாமியார் முதல் வாயில் லிங்கம் எடுக்கும் சாமியார்வரை சொல்கிறார்கள்... (சொல்ல மட்டும் தான் செய்கிறார்கள்...)

A.R.ரகுமான் ஆஸ்கார் மேடையில் 'எல்லா புகழும் இறைவனுகே...' என்கிறார்...

பன்னிரண்டு குழந்தைகளை பெற்ற ஒரு தாத்தா சொன்னார், 'நம்ம கைல என்னபா இருக்கு, எல்லாம் ஆண்டவன் தந்தது....'

இவை அனைத்தையும் நாம் கேட்க மட்டும் செய்கிறோம், அதை சிந்திப்பதே இல்லை...

ஒருமுறை யமுனையின் மறுகரையில் வியாசர் வந்து தங்கியிருந்தார்.

கிருஷ்ணனே போற்றி வணங்கும் அம்மகரிஷியை தரிசிக்க கோபியர்கள் விரும்பினார்கள்.

பெரியவரை காணச்செல்வதால், பழங்களையும் சில பலகாரங்களையும் சமைத்து எடுத்துச்சென்றனர்.

அக்கறை சென்ற கோபியர், வியாசரை தொழுது, ஆசிபெற்று தாங்கள் கொண்டுவந்ததை நைவேதியமாக எடுத்துக்கொள்ள வேண்டினர்.

அவர் உண்ட மிச்சத்தை பிரசாதமாக எடுத்து செல்ல நினைத்திருந்த கோபியர்களுக்கு, ஒரு பருக்கை கூட மிச்சம் வைக்காமல் சுத்தமாக சாபிட்டுவிட்டார் வியாசர்.

பாவம், மனிதருக்கு மிகுந்த பசி போல என்று நினைத்துக்கொண்டு அவரிடம் விடைபெற்று புறப்பட்டனர். அப்போது யமுனையில் வெள்ளம் சீற்றத்துடன் பெருக்கெடுத்து ஓடிகொண்டிருந்ததை கண்டு, வியாசரிடம் தங்களை மறுகரைக்கு செல்ல உதவுமாறு வேண்டினர்.

அவர்களின் வேண்டுதலை ஏற்று, யமுனையை நோக்கி "நான் இன்று ஒரு துளி நீர் கூட அருந்தாது உபவாசம் இருப்பது உண்மையானால், யமுனையே இவர்களுக்கு வழி விடு..." என்றார்...

யமுனையும் வழிவிட்டது....!!!!

வியப்புடனே நதியை கடந்த கோபியர், கண்ணன்னிடம் சென்று நடந்ததை சொல்லி , எப்படி இது நிகழ்ந்தது என்று வினாவினர்.

கண்ணன், "உண்ட உணவு யாவுமே, கிருஷ்ணா! உனக்கே அர்ப்பணம் என்று உள்ளத்தளவில் அவர் அர்ப்பணித்ததால், அதன் ருசி கூட அவர் நாவை தீண்டாது என்னை வந்தடைந்தது, எனவே அவர் உபவாசம் இருந்தது உண்மையாயிற்று" என்றான்.

இத்தனை ஆத்மார்த்தமாக நம்மால் இருக்க இயலுமானால், நாமும் கர்ம யோகிதான்..

இன்னும் கர்மயோகத்தை போதிக்கும் இதிகாச நிகழ்ச்சிகள் பல உண்டு, அவ்வப்போது சொல்கிறேன்..

சர்ப்பம்....

2009-07-20T09:02:00.000-07:00

அதிக மனித உயிரிழப்பிற்கு காரணமாக இருக்கும் பிற உயிரிணங்களின் பட்டியலில் இரண்டாம் இடம் பிடித்த உயிரிணம், பாம்பு. வருடத்திற்கு சராசரி பத்தாயிரம் பேர் உயிரிழக்கின்றார்கள். முதல் இடம் பிடித்தது எது என்று யோசித்து வையுங்கள், கடைசியில் சொல்கிறேன்.

உலகில் இதுவரை மூவாயிரம் வகையான பாம்புகளை இனம் கண்டிருக்கிறார்கள். அவைகளில் ஐம்பது வகைகள் மட்டுமே உயிரை பறிக்கும் அளவு விஷம் கொண்டவை.

அதிக விஷம் கொண்டவைகளில் ' Inland Taipan ' வகை பாம்பின் விஷம் ஒரே சமயத்தில் நூறு மனித உயிர்களை குடிக்கவல்லது. இதை விட அதிக விஷம் கொண்ட ஒரு கடல் பாம்பு உண்டு, (அதன் விஷம் ஆயிரம் மனித உயிரை பறிப்பதற்கு போதுமானது). ஆனால் அது மனித நடமாட்டம் இல்லாத கடலின் ஆழத்தில் வாழ்கிறது. மீறி கடித்தாலும் அவ்வளவு சீக்கிரம் விஷத்தை பாய்ச்சுவதில்லை. நல்ல வேளை இவைகள் நம் நாட்டில் இல்லை. ஆஸ்திரேலியாவின் வறண்ட வெளிகளில் வாழும் Taipan வகை பாம்புகளை விட்டு நம் நாட்டு பாம்புகளை பார்ப்போம்.

நம் நாட்டு பாம்புகளில் கொடிய விஷமுடையது நாகம் என்று எண்ணிக்கொண்டிருந்தால் , அது தவறு. உலகின் கொடிய விஷம் கொண்ட பாம்புகளில் இரண்டாம் இடம் பிடிப்பது நம்மூர் எண்ணை விரியன் எனும் எட்டடி விரியன் . கருமை நிறம் கொண்ட அதன் உடல் மீது எட்டு வெள்ளை நிற கோடுகள் இருக்கும். எட்டடி விரியன் என்பதால், அது எட்டு அடி நீளம் இருக்கும் என்று நினைக்க வேண்டாம். அதிக பட்சம் ஐந்து அடி தான் வளரும். அது கடித்தால், மனிதன் எட்டடி நகர்வதற்க்குள் உயிர் பிரிந்துவிடுமாம். அதனால் தான் அதற்க்கு எட்டடி விரியன் என்று பெயர். இதனிடம் 25% மட்டுமே உயிர் பிழைக்க வாய்ப்பு இருக்கிறது. (Taipan கடிக்கு 15% மட்டும்!!)

அடுத்து ரத்த மண்டலி, அனலி(மலையாளம்) என்றெல்லாம் அழைக்கப்படும் சுரட்டை. இது கடித்தால் அரை மணியில் கண், காது, மூக்கு, பல் இடுக்கு, நகக்கண், வியர்வை துவாரம் வரை எல்லா துவாரங்களிலும் ரத்தம் கசியும், பின் மரணம் தான். நாகன் வகையறாக்கள் கடித்தால் உடல் நீலநிறமாகும்.

பாம்பு விஷங்கள் இரண்டு வகை மட்டுமே உண்டு. நாகம் வகை பாம்புகளின் விஷம் ரத்தத்தை கட்டியாக்கி விடும். விரியன் வகைகளின் விஷம் ரத்தத்தை இன்னும் நீர்த்து ரத்த அளவை அதிகரிக்கும், அது தான் கண், காது, என வியர்வை துவாரம் வரை கசிய செய்கிறது.

அலோபதி மருத்துவத்தில் நாகம் வகை பாம்பு கடிக்கு விரியன் வகை பாம்பின் விஷம் கொடுத்து ரத்தம் கட்டியாகாமல் தடுக்கிறார்கள். விரியன் வகை கடிக்கு நாகத்தின் விஷம் மருந்தாகிறது. இது தான் விஷத்தை விஷத்தால் எடுப்பது. பாம்பு கடிக்கு அதன் விஷமே மருந்தாகிறது. இதில் ஒரு சிக்கல் இருக்கிறது. கடித்த பாம்பு இன்ன வகை என்று கண்டிப்பாக மருத்துவருக்கு தெரிய வேண்டும், மாற்றி மருந்து கொடுத்தால் எதிர்வினை ஆகிவிடும். இதற்கு நம் கிராமப்புற நாட்டு மருந்து சிக்கல் இல்லாதது, சுலபமானது. இன்னும் கூட சில கிராமங்களில் விஷக்கடி வைத்தியர்கள் இருக்கிறார்கள்.

இவர்களிடம் உள்ள ஒரு கொள்கை (பிடிவாதம்) என்னவென்றால், வீட்டு வாசலில் அல்லது கோவிலில் வைத்து பாம்பு கடித்தால் வைத்தியம் பார்க்கமாட்டார்கள். அந்த இடங்களில் பாம்பு கடிக்காதாம், மீறி கடித்தால் அவை வரம் வாங்கி வந்திருக்குமாம்.

பாம்பு கடிக்கு கொஞ்சம் சுலபமான நாட்டு வைத்தியம்.

முருங்கை!!!

பாம்பு கடித்த இடத்திற்கு கொஞ்சம் மேலே கயிற்றால் இறுக்கக்கட்டி கடித்த இடத்தில் தாட்சணியம் இல்லாமல் கீறி ரத்தத்தை வெளியேற விடவேண்டும், திரைப்படங்களில் வருவது போல, விஷத்தை உறிஞ்ச முயற்சிக்காதீர்கள், உங்கள் வாயில் சொத்தை பல், பலகீனமான ஈர்கள் இருப்பின், உங்களுக்கே வினையாகிவிடும். இந்த சமயத்தில் முருங்கை மர பட்டையை கடிபட்டவருக்கு கொடுத்து வாயில் இட்டு மென்று சாரை குடிக்கலாம். பட்டையை வாயிலேயே கடித்து வைத்துக்கொள்ளவேண்டும். முருங்கை கீரையை அரைத்து கடிவாயில் வைத்து கட்டிவிடவேண்டும். கடித்து இருபத்து நான்கு மணி நேரத்திற்கு வெறும் சோறு, உடன் வேகவைத்த முருகை இலை தவிர வேறு எதுவும் சாப்பிடக்கூடாது. தூக்கம் அறவே கூடாது. அடுத்த 48 நாட்களுக்கு, கத்திரிக்காய், நார்தங்காய், நல்லெண்னை, கருவாடு, கருப்பட்டி, தட்டபயறு, உருளை கிழங்கு, சேனை கிழங்கு கூடாது, மற்றும் அசைவம் கூடவேகூடாது .

இருப்பினும், ஒரு நல்ல மருத்துவரின் ஆலோசனையுடன் எதையும் செய்யவும்...

என்னை பொருத்த வரை எந்த பாம்பும் முகம் பார்த்து பழி வாங்குவது திரைப்படங்களில்தான். மனிதனால் பாம்பு இறந்தாலும் பாம்பினால் மனிதன் இறந்தாலும் எனக்கு நினைவிற்கு வருவது கீழே உள்ள கவிதை தான். அதற்கு முன் இந்த கட்டுரையின் துவக்கத்தில் கேட்டிருந்த கேள்விக்கு பதில் தெரிந்ததா? அதற்கு விடை கொசு!!! காலரா கொசு!!! அதனால் வருடத்திற்கு கிட்டத்தட்ட இரண்டு மில்லியன் மக்கள் இறக்கிறார்களாம்!!!

பாம்பு...

சீறுவோம் படமெடுப்போம்...

கொல்ல துணிந்ததில்லை

என்றேனும் பயத்தில்

அப்படியும் நிகழ்வதுண்டு....

எங்களை போல்தான்

மனிதர்களும்...

அவர்களுக்கும் அது

தெரியும் தான் - தெரிந்தும்

இருவரும் இதுவரை

பயத்தை வென்றதில்லை.....

stroke-ம் சாமியாரும்...

2009-05-31T05:21:00.000-07:00

இருபது நாட்களுக்கு முன் அப்பாவிற்கு stroke... இடது மூளையில் ரத்த கசிவு... லேசான stroke தான்... அன்றிலிருந்து stroke பற்றிய எனக்கு கிடைத்த அனுபவங்கள் அலாதியானது... பார்க்கவரும் ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு மருத்துவமுறையை சொல்வார்கள்... சிலர் திணிப்பார்கள்... இதில், நேற்று வந்த ஒரு சாமியார் பற்றி சொல்லியேஆகவேண்டும்...

சிவா சண்முக சுந்தர பாபுஜி...

அருள்வாக்கு சொல்பவராம்... யாரையும் அவர் வீடு வரை சென்று பார்ப்பதில்லையாம்... வீடு வரை வந்தது எங்கள் அதிர்ஷ்டமாம், அவரே சொன்னார்!!!!

பாபுஜி வந்த அன்று காலை அப்பாவின் நிலையை சொல்லியாகவேண்டும்...

அலோபதி மருந்தை, மருத்துவமனையில் இருந்து வீட்டிற்கு வந்த அடுத்த நாளே நிறுத்திவிட்டோம். நாட்டு மருந்துதான். நாளுக்கு நாள் முன்னேற்றம்தான். ஒருவர் பிடித்துக்கொள்ள மெல்ல நடப்பார். முந்தைய நாள்தான் வைத்தியர், அப்பாவை பரிசோதித்து நரம்புகள், மூட்டுகள் எல்லாம் ஆரோக்கியமாக உள்ளது என்றார். இன்னும் ஒருபக்கம் முழுமையாக உணர்சிமட்டும் திரும்பவில்லை. ஒரு பக்கத்து உடல் பாரம் வெகுவாக குறைந்துள்ளது. இனும் ஓரிரு வாரங்களில் பழைய நிலைக்கு திரும்பிவிடுவார் என்ற நம்பிக்கை எங்களுக்கு உள்ளது.

இந்த நிலையில் தான் சிவா சண்முக சுந்தர பாபுஜியின் வரவு.

பாபுஜி வரும்போது வீட்டில் அப்பா மட்டும் தனியாக இருந்தார். நான், காலையில் கொஞ்சம் தியானம், பிராணாயாமம், செய்வது வழக்கம். நேற்று ஒரு வேலையாக வெளியே சென்றுவிட்டு வீடு திரும்பினால், வாசலில் ஒரு omni van, முன் வராண்டாவில் சில காவி வேஷ்டிகள் , உள்ளே நுழைந்தால், இன்னும் கொஞ்சம் காவிகளுக்கு நடுவே அப்பா நின்றுகொண்டிருக்கிறார். பக்கத்தில் அந்த சாமியார், "கையை தூக்கு... கையை இறக்கு.... காலை ஓதரு...." - கண்களில் மிச்சம் இருந்த தூக்கத்தோடு, என்ன நடக்கிறது என்று புரிந்தும் புரியாமலும் அப்பா அவர் சொன்னதை செய்துகொண்டிருந்தார். கண்களை மூடிக்கொள்ள சொல்லி, கழுத்தில் நெட்டி எடுத்தார். கைகளையும் கால்களயும் பிடித்து பார்த்துவிட்டு, "எல்லாம் நல்ல இருக்கு, நான் எங்க போனாலும் அரைமணி நேரம்தான், treatment -ஐ முடிச்சுடுவேன். இன்னும் பத்து நிமிஷம், உங்க அப்பாவை சரி பண்ணிட்டு கிளம்பிடுவேன்" என்றார்.

நான், தம்பியை பார்த்துக்கொள்ள சொல்லிவிட்டு, தியானத்திற்கு சென்றுவிட்டேன்.

சாமியார், அப்பாவை "வா நடக்கலாம்" என்று, வீட்டிற்கு வெளியே அழைத்து சென்று, இப்படி நட, அப்படி நட என்று அதற்கும் இதற்கும் நடக்கவைத்துகொண்டிருந்தார். Hospital -இல் இருந்து வீட்டிற்கு வந்தபின், இப்போது தான் வெளியே வந்திருக்கிறார் என்று ஒருவர் சொல்ல, சாமியார் முகத்தில் பெருமிதம், ''எப்படி!? நான் வந்துதான் உன்னை வெளியே நடக்கவைத்தேன்" என்று சொல்லியும் காட்டினர். "உன் அண்ணன் எங்கே? கூப்பிடு" என்று சொல்ல, "சாமி கும்பிடுகிறான்" என்று சொல்லி இருக்கிறான். அதற்கு "தம்பி, சீக்கிரம் வா, நேரம் ஆகுது, நான் போகனும்" என்று கூப்பிட்டார். த்யனதிற்கும் ப்ராணயாமத்ற்கும் இடையில் வெளிப்பட்ட நான், "நான் வர இன்னும் பத்து நிமிஷம் ஆகும்" என்று சொல்லிவிட்டு சென்றுவிட்டேன். இது அவர்க்கு அவமானமாய் போய்விட்டது போல. அதற்கு பின் அவர் ஏதும் பேசவில்லை. அவசர அவசரமாக புறப்பட்டு சென்றுவிட்டார்.

இந்த நடையை அப்பா வீட்டிற்கு உள்ளேயே நடந்து கொண்டிருந்தாரே, ஒருபக்கம் இன்னும் உணர்ச்சி வரவில்லையே, அதை பத்து நிமிடத்தில் வரவைத்திருந்தால், அவர் வித்தை தெரிந்தவர்தான் என்று ஒப்புகொள்ளலாம். இவை எல்லாம் பேசுவதற்குள் ஓடிவிட்டார், ஆம் ஓடிவிட்டார் என்றுதான் சொல்லவேண்டும்.

கழுத்தில் சில ருத்ராட்ச மாலை(கள்), சிவலிங்க doller, பானை வயிறு, நெஞ்சுவரை தூக்கி கட்டிய காவி வேஷ்டி, காவி துண்டு, வெட்டாத முடி, தாடி, நெற்றியில் பட்டை, பெரிதாய் குங்கும போட்டு, பூநூல் (அதன் தத்துவம், இப்போது பல பிராமணர்கு கூட தெரிவதில்லை!) இது தான் இபோதைய பெரும்பாலான சாமியார்களின் வேஷம். இவர்களுக்கு எப்படியும் ஏதாவது ஒரு வித்தியாசமான கலை தெரிந்திருக்கும், இந்த பாபுஜிகு, கொஞ்சம் நரம்பு வித்தை, அதாவது, வர்மகலை. அதுவும் கொஞ்சம்தான். இது போன்றவர்களிடம்தான் நெறைய பேர் போய் விழுகிறார்கள், குறிப்பாக பெண்கள். தயவு செய்து இது போன்ற சாமியார்களை நம்பாதீர்கள். இவர்களும் நம்மை போன்ற மனிதர்கள்தான் என்பதை நம்புங்கள். இவர்களுக்கும் பசிக்கும், மலம் போகும், காய்ச்சல் வரும், இவர்களயும் கொசு கடிக்கும், கனவில் நயன்தாரா வருவாள், எல்லாம் இருக்கும்.

எனக்கு தெரிந்த கடைசி யோகி, காஞ்சி பெரியவர்தான். எந்த யோகிக்கும் தொப்பை இருந்ததில்லை. இப்போது உள்ள யாரும் யோகத்தை கற்றுத்தருவதில்லை. உண்மையான தியானம் கூட இப்போதிருக்கும் பல சாமியார்களுக்கும், மடாதிபதிகளுக்கும் தெரிவதில்லை. அவர்களை பொறுத்தமட்டில் சாமி என்பது ஒரு தொழில். புகழ், பணம், மரியாதை தரும் சொகுசான தொழில். அவ்வளவே.

நெஞ்சில் துறவார் துறந்தார்போல் வஞ்சித்து

வாழ்வாரின் வன்கணார் இல்.

- திருக்குறள், 276.

தந்தை சொல்....

2009-05-01T12:00:00.000-07:00

தாயிற்சிறந்த கோவிலும் இல்லை... தந்தை சொல் மிக்க மந்திரம் இல்லை......

உள்ளங்கை பார்க்க கண்ணாடி தேவையா!! இந்த வரிகளுக்கு விளக்கம் தேவையா!! என்று நீங்கள் நினைக்கலாம். பொதுவாக, நமக்கு வேதாந்தங்களும் தத்துவங்களும் ஆன்மிக உண்மைகளும் இலைமறை, காய்மறையாகவே சொல்லப்பட்டிருகிறது. அதில் இந்த வரிகளும் விதிவிலக்கல்ல.

இந்த உலகத்தில் ஜனிக்கும் ஜீவன் முன்வினை காரணமாக பிறகின்றது. அந்த ஜீவன், தாயின் கர்பப்பையில் இருக்கும் போது அந்த ஜென்மத்தின் வினைகள் ஆரம்பித்திருப்பதில்லை. வினைகள் இல்லாததால் புண்ணிய பாவங்கள் இல்லை. புண்ணிய பாவம் அற்ற ஆத்மா, பரமாத்மாவிற்கு நிகரானது. அப்படி பட்ட தெய்வம் இருபதால்தான் தாயின் கர்பப்பையை கருவறை என்றும் சொல்வார்கள். கோவில் கருவறையை கூட அசுத்தம் செய்யமுடியும், ஆனால் அன்னையின் கருவறையை அப்படி செய்யமுடியாது. இதை குறிபிடுவதுதான், 'தாயிற்சிறந்த கோவில் இல்லை'.

தந்தை சொல் மிக்க மந்திரம்?!

இங்கு தந்தை என்பது சிவபெருமானை குறிக்கிறது . 'நமசிவய' எனும் பஞ்சாச்சர மந்திரம்தான் தந்தை சொல். அந்த பஞ்சாச்சர மந்திரத்தைவிட உயர்ந்த மந்திரம் இல்லை என்பதுதான், 'தந்தை சொல் மிக்க மந்திரம் இல்லை'.

பஞ்சாட்சர மந்திரம் எப்படி உயர்வானது என்பதை புரிந்துகொள்ள, மந்திரஜபம், குண்டலனி, இத்யாதிகளை நாம் புரிந்துகொள்ளவேண்டும்... அவைகளையும் சொல்கிறேன், பொறுத்திருகள்....

ஜெய் பாதாள பைரவி......

2009-04-01T07:32:00.000-07:00

சாயா விருட்ச பட்டை, வேர், பூ, பிசின் இவைகளைக் கொண்டு வந்து நிழலில் பாடமாய் உலர்த்தி இடித்து தூள் செய்து துணியில் வஸ்திரகாயம் செய்து பத்திரபடுதவும். இதை திரிகடிப் பிரமானம்தேனில் குழைத்து காலை மாலை இருவேளையும் சாபிட்டால், நாற்பது நாட்களில் காயசித்தியாகும்!!!! உடலை கத்தியால் வெட்டினால் பிரிந்து கூடும்!!! சாவு கிடையாது!!! இதன் பட்டை வேர் எடுப்பதற்கு முன் அந்த மரத்தடியில் இருந்து ஏழு நாள் வடுக பைரவ மந்திரத்தை ஜபம் செய்யவேண்டும்.....

இன்னும் இதன் பட்டை வேர் இவைகளை நிழலில் உலர்த்தி குழித்தைலம் இறக்கி வைத்துக்கொண்டு கருங்குருவி பிச்சு, கண், கரும்பூணை பிச்சு, கண், இவைகளை சுருக்கி கல்வத்திலிட்டு, பச்சை கர்பூராம், புனுகு, கஸ்தூரி, குங்குமப்பூ, இவைகள் வகைக்கு ஒரு குன்றி மணி எடை சேர்த்து தைலம் விட்டரைத்து திலகமிட்டாள் நமது உருவம் பிறர் கண்களுக்கு தெரியாது!!!!! வெற்றிலையில் தடவி பார்த்தல் முன்று காலமும் அறியலாம்!!!!!

ஒரு முள்ளொயை (அப்படி என்றால்???) பிடித்து அதன் வாயினுள் பாதரசம் ஒரு பாலம் விட்டு வாயை தைத்து சிலை மண் செய்து புதைத்து நாற்பது நாள் சென்றபின் எடுத்து பிரித்தால் ரசம் கட்டி மணியாகும். பின் பூ நாகம் அரைத்து மணிக்கு கவசம் செய்து பத்து எருவில் பத்து புடம் போட்டால் பிரகாசமுள்ள மணியாகும். இதை வாயில் அடக்கி வைத்துக்கொண்டு போகித்தால் விந்து விழாது!!!! எத்தனை பெண்களை போகித்தலும் விந்து விழாது!!!!!!

இது பரவாயில்லை...... அம்மாவாசை, அனுச நட்சத்திரம் அப்புறம் இனும் ஏதோ கூடி வரும் நாளில் கருங்கழுதையை கொன்று (பாவம்....) தலையை உடைத்து பார்த்தல் ஒரு கல் இருக்குமாம்!!! மற்றநாளில் மண்டையை உடைத்தால் கல் இருக்காதாம்!!!! அதை வாயில் அடக்கிக்கொண்டால் நாம் யார் கண்ணுக்கும் தெரியாமல் மறைந்துபோவோமாம்!!!! அந்த கல்லை தாமிர டப்பியில் தான் வைக்கவேண்டுமாம் இல்லாவிட்டால் அந்த கல்லே கண்ணனுக்கு தெரியாதாம்!!!!

இதே போல் இனொரு நாள், இனொரு நட்சத்திரம் அன்று காட்டுபூனையின் தலையை உடைத்தால் கிடைக்கும் கல்லை வாயில் வைத்துகொண்டால் பூனையாகிவிடுவோமாம்!!!!!

இன்று முட்டாள்கள் தினம் என்பதால் இது எல்லாம் ஏதோ உங்களை முட்டாளாக சொல்கிறேன் என்று நினைகாதீர்கள்...... படிக்க புதியதாய் புத்தகங்கள் வாங்க சென்றபோது கண்ணில் பட்ட சில புத்தகங்களில் இருந்தவைகள் இவை.... மை வித்தைகள், வசிய ரகசியகள், ரசவாத மூலிகைகள், இந்த்ர ஜால விதைகள் என்று நிறைய இது போன்ற புத்தகங்கள் கிடைக்கின்றன.... எல்லாம் விலை ஐம்பதிற்குள்தான்.... இவ்வளவு குறைந்த விலையில் தேவதாவிசயம் முதல் ரசவாதம்வரை அனைத்து ரகசியங்களும் கிடைக்கின்றது....

தங்கம் செய்யும் ரகசியங்கள் நிறைந்த ''போகர் 5000'' என்ற நூலை அரசு தடை செய்திருப்பதாக அறிந்தேன்......

இவைகளில் எவ்வளவு உண்மை என்று தெரியவில்லை...... எனக்கு தெரிந்த சித்தவைத்தியர் ஒருவரிடம் இது பற்றி விசாரித்தேன், "நிதானமாக ஒரு நாள் எனக்கு தெரிந்த ரகசியகளை சொல்கிறேன்'' என்றார்..... அவர் சொல்லட்டும், உங்களுக்கும் சொல்கிறேன்....... இன்னும்கூட இதை பற்றி ஆராயவேண்டும்......

ஒரு காவலரின் வாக்குமூலம்...

2009-03-26T08:59:00.000-07:00

பிரதான சாலை அருகில் இருக்கும் தனி வீடுகள்தான் பெரும்பாலும் கொள்ளையடிக்க தேர்ந்தெடுக்கி்ன்றனர். ஓரிரு நாட்கள் வீட்டை ஆள்மாற்றி ஆள் கண்காணிக்கிறார்கள். வீட்டின் மொத்த ஜன்னல், கதவு, சுற்றி உள்ள புதர்கள், மரங்கள், அவசரத்தில் பதுங்க இண்டு இடுக்குகள், தப்பி ஓடி சாலையை அடையும் சுலபமான வழிகள், என எல்லாம் துப்புரவாக பார்த்துவிடுவார்கள்...

கொள்ளைக்கு நாள் குறித்த அன்று, இரண்டாம் ஆட்டம் படம் பார்க்க சென்றுவிடுவார்கள். படம் முடித்தும் நேராக அந்த வீட்டின் அருகில், முன்பே தேர்தெடுத்த மறைவில் கூடி, தூங்கிவிடுவார்கள்!!! தலைவனாய் செயல்படுபவன் மட்டும் கொஞ்சம் கனமான கல்லை கையில் வைத்துக்கொண்டு தூங்குவான்...

பின் இரவு இரண்டு மணிக்கு மேல் என்பது எந்த ஒரு மனிதனையும் உறக்கம் வெற்றிகொள்ளும் நேரம். அந்த ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் அவனின் கைகள் வலுவிழந்து கல் நழுவி விழும். அதுதான் வேட்டைக்கு புறப்படும் நேரம்...

தன் கூட்டாளிகளை எழுப்பிகொண்டு, நேராக அந்த வீட்டின் கதவை தட்டுவார்கள், சிலசமயம் உடைத்தேவிடுவார்கள். உள்ளே சென்றதும் முதலில் ஆண்கள் அனைவரையும் கட்டிவிடுவார்கள். அவர்களின் உயிரை பணயம் வைத்து அந்த வீட்டு பெண்களை -வயது வித்தியாசம் பார்க்காமல் - கற்பழித்துவிடுவார்கள்!!!!

பிறகு அவர்களையும் கட்டிவிட்டு நிதானமாக கொள்ளையடிக்கபடும்.
அந்த குடுபத்திற்கு கொள்ளை போகும் பொருட்களைவிட, குடும்ப மானம் முக்கியமாகிறது. அவர்களுக்குள்ளேயே அழுது ஆற்றிகொள்வார்களேயன்றி போலீஸிற்கு போகமாட்டார்கள், அதற்குதான் அந்த கற்பழிப்புகள்...

இப்படி தன் கண் முன்னாலேயே மகளின் கற்பு சூறையாடப்பட்ட ஒரு தந்தை, கொள்ளை நடந்த சில மணிகளிலேயே, கொள்ளையடித்துபோக வீட்டில் இருந்த நகை பணத்தை மடியில் கட்டிக்கொண்டு துணைக்கு நம்பிகையான சில நண்பர்களுடன் காவல் நிலையம் வந்து அனைத்தையும் மேஜை மேல் கொட்டி, நடந்ததை சொல்லி, '....இதெல்லாம் நீங்களே வெச்சுகோங்கய்யா, எனக்கு அந்தத் தே பயலுவள புடிச்சு குடுத்துருங்க.... அவனுகளை மாறுகால் மாறுகை வாங்கணும்...... அப்போதான் ஆறும்.....' என்றார்.....

இப்படி கொள்ளை அடித்தும் அவர்களின் அடுத்த நடவடிக்கை, ஊரை விட்டு ஓடுவது.... அந்த தந்தையையும் அவரின் நண்பர்களையும் அப்போதே ஜீப்பில் அள்ளி போட்டுக்கொண்டு வெளியூர் பேருந்துநிலையங்களில் தேட, இருவர் மட்டும் அகபட்டார்கள்...

அதற்குபின் சட்டம் தன் கடமையை செய்ததா, அல்லது அந்த தந்தையின் மனம் ஆறியதா என்பது இனொரு நாள் சொல்கிறேன்...

அற்ப பணத்திற்காக உலகின் பார்வைகே வராமல் இப்படியும் சில குடும்பங்கள் சிதைவதை ஜீரணிக்க முடியவில்லை....

மாத பிதா குரு தெய்வம்....

2009-03-20T07:32:00.000-07:00

ஏதோ ஒரு காலம்தொட்டு அனர்த்தம் செய்யப்பட்ட வாக்கியங்களில் இதுவும் ஒன்று...

தந்தை குரு தெய்வத்தை எல்லாம் பின்தள்ளி முன்நிறுத்தபடுவது அன்னை. இவளே முதலில் வணங்கவேண்டியவள் என்றேல்லாம் தலைமுறையாக போதிக்கபடுபவை...

அன்னை வணங்கவேண்டியவர்களுள் ஒருத்திதான்.... அதை தப்பென்று சொல்லவில்லை..... ஆனால் இந்த வாக்கியங்கள் நமக்கு உணர்த்துவது வேறொன்றை..... அதை தான் சொல்ல விரும்புகிறேன்...

ஒரு குழந்தை பிறந்ததும் முதலில் உணர்வது தாயை...

அந்த தாய்தான் அக்குழந்தையின் தகப்பான் இவனென்று காட்டுபவள்...

ஒரு நல்ல தகப்பனின் பொறுப்பு அக்குழந்தையை நல்ல ஆசிரியனிடம் கொண்டுசேர்பது...

சிறந்த குருவினால்தான் கடவுளை அடையும் மார்க்கத்தை போதிக்கமுடியும்....

இதைதான் முறையே மாத பிதா குரு தெய்வம் என்று சொல்கிறார்கள்....

மாத பிதா குரு மூவரும் ஒருவனுக்கு சிறந்தவர்களாக அமைய பெற்றால் அவன் சுலபமாக தெய்வத்தை அடையலாம் என்பது தான் இது உணர்த்துகிறது...

தாய்குலத்தின் ஆதரவுக்காக ஏதோ ஒரு காலத்தில் இதன் அர்த்தத்தை மாற்றி வழிவழியாக மனங்களில் பதித்துவிட்டார்கள்....

இதேபோல் இனொரு பழமொழியும் உண்டு.... அதை பின்னர் பார்போம்....

அதற்கு முன் இதன் பொருள் தெரிகிறதா பாருங்கள்....

வைத்தியரிடம் (தமிழில் டாக்டர்!) வந்த ஒருவன் "ஐயா, கோலிரண்டு பற்றி மூவிரண்டு போகையில் ஐந்து தலை நாகம் ஒன்று அழுத்தி கடித்ததையா, என்ன செய்ய? "

அதற்கு வைத்தியர் "பத்துரதன், புத்திரனின், மித்துருவின், சத்துருவின், பத்தினியின், காலை வாங்கி தேய், அது தான் மருந்து"

புரிகிறதா!!!!!

இவன்......

2009-03-17T00:07:00.000-07:00

தேடிச்சோறு நினம் தின்னும் பாரதியின் வேடிக்கை மனிதர்களுள் இவனும் ஒருவன்.... இவனின் எண்ணகளும் அனுபவங்களும் நிகழ்வுகளும் நிறைந்த DIARY தான் இது என்று கூறி ஆரம்பித்துவிடலாம்... ஆனால் இதில் ஒரு நாசுக்கான நழுவல் இருப்பது சற்றே ஆழ்ந்த பார்வைக்கு புலப்பட்டுவிடும்...

'எனக்கு எதுவும் தெரியாது, ஏதோ என் மனதில்பட்ட கருத்தை இந்த சபைமுன்வைக்கிறேன்' என்று ஆரம்பித்து இவனின் சுய கருத்துக்களை சொல்லும் நாசுக்கு.... இவனின் கருத்துக்கள் பற்றி ஆதரவான விமர்சனம் வந்தால் வரவேற்கும் அதே சமயம் எதிர்மரையான விமர்சனங்கள் வரும்போது 'பாரதியின் வேடிக்கை மனிதன் தான் நான்...' என்று முன்னமே சொன்னதை கோடிட்டு நழுவிவிடலாம்.....

அப்படியானால் இவனை எப்படி படிப்பது என்று ஆரம்பதிலேயே கேள்விகளுடன் பயணிக்காமல் வெறுமையாய் புதியதாய் இவனுடன் பயணப்பாடுகள்....

'....பூர்ணமிதம் பூர்ணாத் பூர்ணமுதச்யதே....' என்ற வேத வாக்கியங்களின் ராகசியகளும்.... மெக்சிகோ சலவைகாரி கதையும்.... சாலையில் சிகப்பு விளக்கை மதிகாதவனின் மேல் உள்ள கோபமும்.... தெருவோர தள்ளுவண்டி கடை கம்பங்கூலும்.... அதை குடிக்கையில் காலை உரசிய நாயில் வாஞ்சையும்... முரட்டு சுபாவத்தை தவிர்க்க முடியாத சக மனிதனின் உள்ளே புதைத்துள்ள பரிவும்.... காதலும்.... கவிதையும்.... காமமும்... சாக்கடையும்... பிணவாடையும்.... அருவருப்பும்... என எதுவும் இங்கு கிடைக்கலாம்..... நிதானமாக பயணியுகள்....